آزناوور به فرانک سیناترا فرانسه معروف بود و در سال ۲۰۱۷ در پیادهروی مشاهیر هالیوود صاحب ستاره شد.
به گزارش سینماسینما، شارل آزناوور خواننده و بازیگر که ژستها و اداهایش احساسات عاشقانه پاریس را به تماشاگران در سراسر جهان منتقل میکرد، روز دوشنبه در ۹۴ سالگی از دنیا رفت.
شارل آزناوور با نام اصلی شاهنور وارتاق آزناووریان متولد ۲۲ مه ۱۹۲۴ در پاریس از پدر و مادری ارمنی بود. پدرش یک خواننده و مادرش یک بازیگر بود. او در ۹ سالگی بازیگری را شروع کرد و در ۱۱ سالگی مدرسه را رها کرد. ۱۶ ساله بود که جنگ جهانی دوم شروع شد و در دوران جنگ با فروش روزنامه و جارو زدن خیابانها دوام آورد.
آزناوور که کار خود را با بازیگری شروع کرد، تجسم شانسونخوانی فرانسوی بود و از او بهعنوان نمونه فرانسوی فرانک سیناترا یاد میشد. ترانههای او که بخشی از آنها را میخواند و بخشی را دکلمه میکرد، در ستایش عشق بود.
به گزارش هالیوود ریپورتر، آزناوور در ۲۰۰۵ در یک نظرسنجی آنلاین توسط مجله تایم بالاتر از سوپراستارهایی چون الویس پریسلی و فرانک سیناترا بهعنوان «سرگرمیساز قرن» انتخاب شد.
آزناوور در دوران کاری خود که حدود شش دهه ادامه داشت، بیش از ۱۰۰۰ آهنگ نوشت و بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثار خود را فروخت. او اغلب ترانههایی مینوشت که از دید دیگران غیراخلاقی محسوب میشد. تا سال ۱۹۶۰ پخش حدود ۶۰ درصد آهنگهای آزناوور از رادیو فرانسه ممنوع بود. او همچنین موسیقی با مضامین سیاسی و اجتماعی مینوشت. او با تمام ستارههای موسیقی فرانسه از جمله ادیت پیاف که زمانی معلمش بود و موریس شوالیه همکاری کرده بود.
آزناوور از اواخر دهه ۱۹۵۰ وارد دنیای سینما شد و از معروفترین نقشهایش میتوان به یک پیانیست با گذشتهای پردردسر در فیلم «به پیانیست شلیک کنید» (۱۹۶۰) به کارگردانی فرانسوا تروفو اشاره کرد. «سر مقابل دیوار» اولین فیلم آزناوور برنده ستاره بلورین آکادمی فیلم فرانسه شد. یک دونده ماراتن در «بازیها» و مغازهداری یهودی در «طبل حلبی» به کارگردانی فولکر شلوندورف از دیگر نقشهای ماندنی اوست. آزناوور در «آرارات» به کارگردانی آتوم اگویان نیز بازی کرد که فیلمی درباره نسلکشی ارامنه است.
وقتی از او سؤال شد بین خوانندگی و بازیگری کدام را ترجیح میدهد، پاسخ داد: «هر کدام از آهنگهای من یک داستان است.» او خود را یک «خواننده غمگینِ شاد» میدانست.
آزناوور در مقام خواننده، سالنها و تالارهای فرانسه را از تماشاگر پر میکرد. در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ تنها الویس پریسلی، گروه بیتلز و التون جان، به لحاظ فروش آثارشان بالاتر از او قرار داشتند.
آزناوور در ۱۹۷۵ در فیلم «هوا و هوسهای مردم طبقه بالا» به کارگردانی کلود شابرول و در ۱۹۸۳ در «اشباح یک کلاهفروش» دیگر فیلم شابرول بازی کرد. او در فیلمهای آمریکایی هم بازی کرد، از جمله نقش یک گوژپشت در «کندی» (۱۹۶۸) و یک شخصیت منفی در «ماجراجویان» (۱۹۷۰) به کارگردانی لوییس گیلبرت. آزناوور در فیلم «سواران آسمان» (۱۹۷۶) با بازی جیمز کابرن و سوزانا یورک نقش یک رئیس پلیس اروپایی را بازی کرد.
او در ۱۹۸۶ عضو داوران جشنواره فیلم کن بود و در سال ۲۰۱۷ در پیادهروی مشاهیر هالیوود صاحب ستاره شد. آزناوور پنج بار ازدواج کرد و پنج فرزند داشت.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





