سینماسینما، یگانه خدامی
در غروب غمگین و بهتآور ۱۹ دی ۹۵ وقتی خبر پشت خبر منتشر میشد و عکسها دست به دست میچرخید، مطمئن بودم ۲۰ زن دیگر مثل من به خاطرهای عجیب و فراموش نشدنی فکر میکردند؛ یعنی همه آن زنانی که در یکی از شبهای خرداد ۸۷ در حرم پیامبر(ص) بودند و اتفاقی تکرار نشدنی برایشان افتاد. تازه از راه رسیده بودیم. خسته سفر و با شوق زیارت در دل در آخرین ساعات شب در حیاط مسجدالنبی نشسته بودیم؛ روزهای شهادت حضرت زهرا(س) بود و حرم خلوت. شنیده بودیم آیتالله هاشمی رفسنجانی هم همین روزها در مدینه است. برای همین وقتی نوار زرد رنگ مقابل باب جبرئیل کشیده شد چندان تعجب نکردیم. هیاهو و حرفهای درگوشی حدسها را تبدیل به یقین کرد؛ هاشمی رفسنجانی به زیارت حرم پیامبر(ص) آمده بود و حالا میخواست از حرم خارج شود. تعدادمان زیاد نبود، شاید۴۰، ۵۰ ایرانی که هنوز دل نکنده بودیم از گنبد خضرا.ایستادیم کنار نوار زرد رنگ و چشم دوختیم به حلقه محافظان. انتظار طولانی شد و نگاه ما هنوز به حلقه کسانی بود که قرار بود آیتالله را همراهی کنند. چند دقیقه بعد هیاهو و جنب و جوشی غریب مقابل راه خروجی شکل گرفت و یکی دوتا از محافظان به سمت ما دویدند. گردنهایمان به سمت در کج شده بود و نگاهمان محافظها را دنبال میکرد. من دقیقاً کنار نوار حائل ایستاده بودم؛ ردیف اول زنان کم تعداد ایرانی. محافظی که میدوید، گفت: «مگر نمیخواهی بروی داخل بقیع؟ برو جلوی در ورودی، حاج آقا اجازهتان را گرفته!» هاج و واج و مبهوت ایستاده بودم. محافظ برگشت و دوباره داد زد بدو و من دویدم…
ایستادیم جلوی در قبرستانی که میبایست از پشت پنجرههای مشبک نگاهش میکردیم بیآنکه اجازه ورود داشته باشیم. بقیع ساکت و تاریک و خاموش بود. شرطهها قفلها را باز کردند و با خشمی که سعی میکردند پنهانش کنند، گفتند بروید! معنی افتان و خیزان را آنجا فهمیدم؛ افتان و خیزان میرفتیم. اول در سکوت راه رفتیم و کم کم زمزمهها و مویهها بالا گرفت. ایستادیم کنار مزار ام البنین، رو به مزار چهار امام معصوم. چشمانمان سعی میکرد در همان تاریکی چیزی از تصویر بقیع را از قلم نیندازد. مویهها تبدیل به نوحه شده بود و در شام غریبان حضرت زهرا(س) شروع کردیم به نوحه خوانی. بیتمرین آنچنان هماهنگ خواندیم و عزاداری کردیم که شرطهها مات و متحیر نگاهمان کردند. نمیدانم چقدر طول کشید؛ شاید نیم ساعت اما میدانم وقتی از بقیع خارج شدیم هنوز فکر میکردیم خواب دیدهایم. ماجرای زیارت شبانه زنها در بقیع دو شب دیگر و تا زمانی که آیتالله هاشمی رفسنجانی در مدینه بود ادامه داشت و هر صبح زنها با هم از تجربهای غریب قصهها میگفتند.هاشمی رفسنجانی فارغ از همه عناوین و القابش از ریاست جمهوری تا نفر اول مجلس خبرگان تهران، از جانشینی فرمانده کل قوا تا ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام، برای من و همه زنانی که آن روزها مسافر مدینه بودند، کسی است که تدبیرش سنت چندین ساله وهابی را شکست و درهای بقیع را به روی چشمان مشتاق زنانی که آرزویشان نشستن در خاک بقیع و نفس کشیدن هوایش بود گشود. ما ۲۰ زن با چشمانی اشکبار و با این خاطره شیرین دوباره گریستیم.
منبع: روزنامه ایران
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- محسن هاشمی: ما نخواستیم سکانسهای فیلم منصور حذف شود!/برای فروش بیشتر خبرسازی کردند
- مسجد جامعی :در دوران ریاست جمهوری هاشمی، نسل جوانانی که به دنبال سینما و تئاتر بودند افزایش یافت
- «معمای شاه» تحت تاثیر درگذشت آیتالله هاشمی
- هاشمی رفسنجانی به روایت ابوالحسن داودی
- نظر یک منتقد درباره شعار علیه صداوسیما: مردم به صداوسیما معترضاند
- صحبت های آیت الله هاشمی رفسنجانی درباره سینما در سال ۶۳
- روایت تبریزی از ساخت فیلم تبلیغاتی هاشمی در سال ۸۴:همسر هاشمی با دیدن فیلم،حالش بد شد
- روایت روزنامه جمهوری اسلامی از اعتراض مردم به اقدام صدا و سیما درباره هاشمی
- شرط صداوسیما برای پخش مواضع رییس دولت اصلاحات
- روایت سروش صحت از تشییع آیت الله هاشمی: اصلا فکر نمیکردم این همه آدم بیان
- محسن هاشمی بخشهایی از وصیتنامه آیتالله هاشمی را روی آنتن زنده تلویزیون خواند
- بررسی مواجهه تلویزیون با درگذشت آیت الله هاشمی رفسنجانی؛ اعتباری که لطمه خورد
- تاریخ بینقاب و نقشآفرینانش/ درباره درگذشت آیت الله هاشمی
- فرشته طائرپور: آیت الله هاشمی رفسنجانی مرد عبور از بن بست ها بود
- پست جالب قاسمخانی در اینستاگرامش درباره تشییع جنازه امروز
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





