تاریخ در این نظارهگری ۳۸ ساله، چه شاهد صبوری بوده است. آرمانخواهی ما در چه روزگار سخت و پرتلاطمی رقم خورد. با هم در یک خوشبینی تاریخی گره خوردیم و در واقعبینی تلخ این سالهای گذر کرده، نخواستیم بدبین و افسرده حال و خلوتنشین شویم. در غممان روزها بیگاه شد و شادیهای هر از گاه، چه ذوقزدهمان کرد. از انفعال و عافیتطلبی و جدا افتادن از مردم بیزار بوده و هستم.اما در این کشف و شهود غریب در رقصی چنین میانه میدان، چه روزها و رخدادها که ندیدیم. هر کدام گوشه پرغصه و قصهای از تاریخ…بعضی واژهها، خود یک تاریخاند. اما چه آسان عیارشان را در بازی قدرت و سیاستزدگی از دست میدهند.انقلاب، آرمان، اصول و عقیده در این سایه روشن روزگار و سالهای خاکستری، مفاهیم اصیلشان غبار گرفت و ترک برداشت. حالا در پیچ و خم و بزنگاه تاریخ، نسلی دیگر لهجه و کلام و ادبیات و مطالبات خودش را دارد و بیرحمانه و شاید واقعبینانه) به خود حق قضاوت، محکوم کردن و خط بطلان کشیدن برآدمها و عملکردشان و دورهای که با خون دل پشت سر گذاشتند را میدهد. اگر قدرت و سیاست در خط عدالت و مسیر صواب و اعتماد مردمی بنا نشود، تردید، انحراف و شکاف در پیکره تاریخ، اجتنابناپذیر است.در این سالهای پرخطر و حادثه، چند «هاشمی» را در پهنه سیاست دوره کردیم. اما نمونه متفاوت و متعادل و البته آسیبپذیرش، مبارزی مذهبی و حبس کشیده به نام «اکبر هاشمی بهرمانی» بود که آرمان و اصولگرایی و تجدد و سیاست را به شیوه خود معنا میکرد. نمیدانم این چه حکایت غریبی است که مرگ آدمها و شخصیتها ما را در موقعیتی قرار میدهد که با اعتماد به نفس زایدالوصف میتوانیم در موردشان مدیحهسرایی و اسطورهپردازی کنیم یا با صراحت لهجه به ارزیابی منصفانهشان بپردازیم. مرحوم هاشمی رفسنجانی برای نگارنده در این گزینش دوم، شخصیت مهم و تاثیرگذار و تاریخسازی است که این شمایل چند وجهیاش را باید محصول تناقضهای آشکار و نهان جامعهای ناهمگون بین سنت و مدرنیته، سیاستزده و گریزان از سیاست دانست. آثار و تبعات جولاندهی زیاد و کم در ساختار سیاسی چنین جامعهای همراه با اصرار و تلاش بر آزاداندیشی و مستقل بودن و ارایه طریق روشنبینانه، قرار گرفتن در موقعیتی پردستانداز و آمیخته با سوءظن است. در این فضا و شرایط هر چقدر بخواهی مدبرانه عمل کنی، باز در برابر ترکیب متناقضی از القاب و واژههای سمپاتیک و دافعهآمیز قرار میگیری. از چنین زاویهای، این سیاستمدار کهنهکار یک نمونه استثنایی از اشخاصی بود که در کنار القابی چون سردار سازندگی، اسوه صبر و استقامت و جلودار اعتدال، در تیررس عناوینی از این دست نیز قرار گرفت: حامی فتنه،عالیجناب سرخپوش و …در آن حضور انبوه چند میلیونی اقشار مختلف در مراسم تشییع پیکر این پیر دیر جفادیده سیاست، چه تعداد سوگوار واقعی و چه تعداد ناظر و حاضر مصلحتاندیش و اهل تقیه داشتیم که واژگان و کلام تند و کوبنده و پرکنایه دیروز را در درون و برون خود تغییر میدادند؟مبارز قدیمی و سیاستمدار خلوتگزیده، عاقبتبهخیر شد که در این همراهی و همدلی وسیع مردمی، رخت از این دنیا بست. همچنان با صبوری و حیرت، نظارهگر ثبت رخدادها در متن تاریخ هستیم. ۲۱ دی ۹۵ را به عنوان یکی از روزهای تاریخساز و عبرتآموز این سرزمین، به خاطر بسپاریم.
اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- نمایش و بررسی «شبح کژدم» در موزه سینما
- از پخش پیام صوتی کیمیایی تا حضور گلچهره سجادیه در نمایش «دندان مار»
- نسخه اصلاح و مرمت شده «دندان مار» در موزه سینما نمایش داده میشود
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- بررسی «زمانی برای کشتن» در خانه هنرمندان ایران؛ وقتی قانون ناکارآمد است، عدالتخواهی مطرح میشود
- «زمانی برای کشتن» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ تعجب میکنم برخی در جامعه ما توصیه به لیبرالیسم میکنند!/ عدالت ترمیمی تمرین دموکراسی است
- «و عدالت برای همه» در سینماتک خانه هنرمندان ایران/ وکیل مدافعِ یک قاضی
- محسن هاشمی: ما نخواستیم سکانسهای فیلم منصور حذف شود!/برای فروش بیشتر خبرسازی کردند
- خانه فیلم طهران گشایش یافت
- در هوای آن مجنونِ عدالتخواه
- «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» آغاز شد
- همسفر کوچههای عشق/ یادداشت جواد طوسی درباره خسرو سینایی
- انتقاد جواد طوسی از ساخت فیلم های سطحی و بزن برویی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
