
تاریخ در این نظارهگری ۳۸ ساله، چه شاهد صبوری بوده است. آرمانخواهی ما در چه روزگار سخت و پرتلاطمی رقم خورد. با هم در یک خوشبینی تاریخی گره خوردیم و در واقعبینی تلخ این سالهای گذر کرده، نخواستیم بدبین و افسرده حال و خلوتنشین شویم. در غممان روزها بیگاه شد و شادیهای هر از گاه، چه ذوقزدهمان کرد. از انفعال و عافیتطلبی و جدا افتادن از مردم بیزار بوده و هستم.اما در این کشف و شهود غریب در رقصی چنین میانه میدان، چه روزها و رخدادها که ندیدیم. هر کدام گوشه پرغصه و قصهای از تاریخ…بعضی واژهها، خود یک تاریخاند. اما چه آسان عیارشان را در بازی قدرت و سیاستزدگی از دست میدهند.انقلاب، آرمان، اصول و عقیده در این سایه روشن روزگار و سالهای خاکستری، مفاهیم اصیلشان غبار گرفت و ترک برداشت. حالا در پیچ و خم و بزنگاه تاریخ، نسلی دیگر لهجه و کلام و ادبیات و مطالبات خودش را دارد و بیرحمانه و شاید واقعبینانه) به خود حق قضاوت، محکوم کردن و خط بطلان کشیدن برآدمها و عملکردشان و دورهای که با خون دل پشت سر گذاشتند را میدهد. اگر قدرت و سیاست در خط عدالت و مسیر صواب و اعتماد مردمی بنا نشود، تردید، انحراف و شکاف در پیکره تاریخ، اجتنابناپذیر است.در این سالهای پرخطر و حادثه، چند «هاشمی» را در پهنه سیاست دوره کردیم. اما نمونه متفاوت و متعادل و البته آسیبپذیرش، مبارزی مذهبی و حبس کشیده به نام «اکبر هاشمی بهرمانی» بود که آرمان و اصولگرایی و تجدد و سیاست را به شیوه خود معنا میکرد. نمیدانم این چه حکایت غریبی است که مرگ آدمها و شخصیتها ما را در موقعیتی قرار میدهد که با اعتماد به نفس زایدالوصف میتوانیم در موردشان مدیحهسرایی و اسطورهپردازی کنیم یا با صراحت لهجه به ارزیابی منصفانهشان بپردازیم. مرحوم هاشمی رفسنجانی برای نگارنده در این گزینش دوم، شخصیت مهم و تاثیرگذار و تاریخسازی است که این شمایل چند وجهیاش را باید محصول تناقضهای آشکار و نهان جامعهای ناهمگون بین سنت و مدرنیته، سیاستزده و گریزان از سیاست دانست. آثار و تبعات جولاندهی زیاد و کم در ساختار سیاسی چنین جامعهای همراه با اصرار و تلاش بر آزاداندیشی و مستقل بودن و ارایه طریق روشنبینانه، قرار گرفتن در موقعیتی پردستانداز و آمیخته با سوءظن است. در این فضا و شرایط هر چقدر بخواهی مدبرانه عمل کنی، باز در برابر ترکیب متناقضی از القاب و واژههای سمپاتیک و دافعهآمیز قرار میگیری. از چنین زاویهای، این سیاستمدار کهنهکار یک نمونه استثنایی از اشخاصی بود که در کنار القابی چون سردار سازندگی، اسوه صبر و استقامت و جلودار اعتدال، در تیررس عناوینی از این دست نیز قرار گرفت: حامی فتنه،عالیجناب سرخپوش و …در آن حضور انبوه چند میلیونی اقشار مختلف در مراسم تشییع پیکر این پیر دیر جفادیده سیاست، چه تعداد سوگوار واقعی و چه تعداد ناظر و حاضر مصلحتاندیش و اهل تقیه داشتیم که واژگان و کلام تند و کوبنده و پرکنایه دیروز را در درون و برون خود تغییر میدادند؟مبارز قدیمی و سیاستمدار خلوتگزیده، عاقبتبهخیر شد که در این همراهی و همدلی وسیع مردمی، رخت از این دنیا بست. همچنان با صبوری و حیرت، نظارهگر ثبت رخدادها در متن تاریخ هستیم. ۲۱ دی ۹۵ را به عنوان یکی از روزهای تاریخساز و عبرتآموز این سرزمین، به خاطر بسپاریم.
اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- نمایش و بررسی «شبح کژدم» در موزه سینما
- از پخش پیام صوتی کیمیایی تا حضور گلچهره سجادیه در نمایش «دندان مار»
- نسخه اصلاح و مرمت شده «دندان مار» در موزه سینما نمایش داده میشود
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- بررسی «زمانی برای کشتن» در خانه هنرمندان ایران؛ وقتی قانون ناکارآمد است، عدالتخواهی مطرح میشود
- «زمانی برای کشتن» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ تعجب میکنم برخی در جامعه ما توصیه به لیبرالیسم میکنند!/ عدالت ترمیمی تمرین دموکراسی است
- «و عدالت برای همه» در سینماتک خانه هنرمندان ایران/ وکیل مدافعِ یک قاضی
- محسن هاشمی: ما نخواستیم سکانسهای فیلم منصور حذف شود!/برای فروش بیشتر خبرسازی کردند
- خانه فیلم طهران گشایش یافت
- در هوای آن مجنونِ عدالتخواه
- «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» آغاز شد
- همسفر کوچههای عشق/ یادداشت جواد طوسی درباره خسرو سینایی
- انتقاد جواد طوسی از ساخت فیلم های سطحی و بزن برویی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





