شهرزاد کمال زاده درباره تاثیر فضای مجازی بر کار بازیگری توضیح داد: «کار بازیگری بیتاثیر از فضای مجازی نبود؛ در اوایل این فضا محیط خوبی برای نمایش تواناییها و مهارتهای بازیگران بود، ولی کم کم به این سمت رفت که مبنای انتخاب یک بازیگر، تعداد دنبالکنندههای او در فضای مجازی شد، تا برای تهیهکننده و عوامل فیلمساز نیز منفعت اقتصادی داشته باشد که این باعث شد برخی بازیگران به سمت جذب دنبالکننده بیشتر باشند تا افزایش مهارت های خود، که این به نظر من اتفاق خوبی نیست.
به گزارش سینما سینما، شهرزاد کمالزاده ـ بازیگر ـ در برنامه «عصر صبا» درباره فضای مجازی و استفاده از آن توضیح داد: فضای مجازی بسیار متنوع است و نیاز به مدیریت دارد چون این تنوع ناخواسته وقت زیادی از شما میگیرد و بدون این که متوجه شوید ساعتها در این فضا بیهدف می چرخید و من نهایت تلاشم را می کنم با مدیریت سراغ این فضا بروم.
وی افزود: به نظر من این فضا دو جنبه دارد، خوب و بد از این لحاظ خوب که دسترسی ها را برای افراد راحتتر کرده هر کس با هر توانایی که دارد به راحتی به اطلاعاتی که مورد علاقهاش هست و یا حتی اشخاصی که دوست دارد با آنها در ارتباط باشد یا پیامی به آنها دهد دسترسی داشته باشد، ولی در مقابل این دسترسیها نیز باعث کمرنگ و بیروح شدن برخی از ارتباطات خانوادگی و دوستانه شده است و رفت وآمدها و روابط عاطفی را کمرنگ کرده است.
این بازیگر جوان درباره استفاده شخصی خودش از فضای مجازی گفت: از این فضا میتوان به عنوان یک پیامرسان سالم در جهت اهداف خیر استفاده کرد از کمکرسانی و یاری مردم تا حمایت از آدم ها و کسب و کارهایی که نیاز به معرفی دارند.
کمالزاده درباره تبلیغات در فضای مجازی گفت: من در صفحه شخصی خودم کالایی را تبلیغ نمی کنم مگر اینکه از کیفیت محصول اطمینان داشته باشم. چون می دانم در شرایط اقتصادی امروز کمترین پول هم باارزش است و نباید مردم را ترغیب به خرید اشتباه کرد.
او در پایان از رادیو به عنوان رسانه فرهنگی و هنری یاد کرد و گفت فضای صمیمی رادیو را دوست دارم.
عصر صبا هر روز از شنبه تا چهارشنبه ساعت ۱۶ به تهیه کنندگی آزاده شاهرخ مهر و اجرای مهدی پر راهی آنتن صبا می شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





