محدثه واعظیپور در خبرآنلاین نوشت :
چند دختر و پسر نوجوان و جوان مقابل دوربین نشستهاند و در پاسخ به سوالهای عجیب مجری ناشناس، درباره محبت خود به محمدرضا گلزار صحبت میکنند. یکی از آنها میگوید موفقیت گلزار را به موفقیت خود ترجیح میدهد و چند تایی، در جواب این موضوع که اگر گلزار در این جهان نباشد، چه میشود، منقلب شده و گریه میکنند.
تحمل این ویدیو تا آخر، آسان نیست. نمیدانم این تصاویر، ساختگی است یا با هدف تبلیغ برای محمدرضا گلزار ساخته شده، هر چه باشد تماشای آن، نه تنها تاثیرگذار و متقاعدکننده نیست که منزجرکننده است. تماشاگر این حرفهای ساده و سطحی، با این ابراز احساسات اغراقآمیز، شیفته محمدرضا گلزار نمیشود. اما این حرکت در نوع خود، قابل مطالعه است. در فضای سیاسی کشور، از این مرید و مرادبازیها زیاد دیده بودیم، اما حالا و در حالی که گلزار به ۵۰ سالگی نزدیک میشود، نمایش عشق شورانگیز دخترانی که میتوانند جای فرزند او باشند، چه معنایی دارد؟
محمدرضا گلزار، بازیگری پولساز است. چند بازی خوب در کارنامهاش دارد، به شهادت «بوتیک» (حمید نعمتالله) و «آتش بس» (تهمینه میلانی)، بازیگر مستعدی است. با وجود، اغلب تجربههای شکست خورده در سالهای اخیر، جایگاه او به عنوان بازیگر پولساز و ستاره، در سینمای ایران مهم بوده است. چند سال است نسل تازهای از بازیگران، حتی در جذب مخاطب از او پیشی گرفتهاند، اما گلزار همچنان محبوب است. بیش از همه اینها، گلزار، به شهادت آنهایی که او را میشناسند و مراودهای داشتهاند، هنرمندی محترم و مردمی است. اما به نظر میرسد مثل اغلب بازیگرها، مشاوران خوبی ندارد و به دام افرادی افتاده که از این نسخهها به بسیاری از بازیگرها تجویز میکنند و با اجرای شوهای سطحی و کودکانه، از تاثیر بر افکار عمومی، جوسازی و تاثیرگذاری صحبت میکنند. متاسفانه اینستاگرام، این فرصت را فراهم کرده که بسیاری در کسوت مشاور رسانهای، مسئول تبلیغات و عناوینی از این دست، محتواهایی تولید کنند که قرار است به جذب مخاطب، فروش و شکلدهی موجهای مختلف در جامعه کمک کند. هیچ بررسی علمی درباره موفقیت این ویدیوها، وجود ندارد اما نمیشود از تاثیر مخرب آنها غافل شد. هر چند باور این که نسل امروز و دختران دبیرستانی، این روزها آنقدر شیفته گلزار باشند که دنیا را بدون او تصور نکنند، کمی سخت است، اما دریغآور است که بخشی از نوجوانان و جوانان این سرزمین، تا این حد سطحینگر و احساساتی هستند. سن بلوغ، سن احساسات افسارگسیخته و تجربهگری است، اما سوق دادن نوجوانان به چنین دیدگاه و عواطفی، خطای بزرگی است. اگر پشت انتشار این تصاویر، محمدرضا گلزار باشد، تاسفآور است که بازیگر سینمای ایران، برای نمایش محبوبیت خود دست به چنین خودویرانگری زده و با تحریک احساسات نوجوان و جوانان کم سن و سال، به دنبال نمایش محبوبیت است.
من، سلبریتیستیز نیستم و گمان نمیکنم همه بازیگرها، فرصتطلب و بیدانشند. بازیگرها، مثل همه اصناف و اقشار، نقاط قوت و ضعف دارند. آنها مثل هر شهروند دیگری، مثل انبوه ایرانیانی که در شهر و روستا، به وسیله گوشی همراهشان و اینستاگرام، صاحب رسانه شده و محتوا تولید میکنند، میتوانند در هر موضوعی اظهارنظر کرده یا محتوا تولید کنند. بعضی دوست دارند مقابل دوربین، آواز بخوانند. بعضی دیگر ما را به مشارکت در انتخابات یا تزریق واکسن ایرانی دعوت میکنند، بعضی برایمان نسخههای انگیزشی میپیچند و … این، ما مخاطبان و تماشاگران این صحنهگردانی هستیم که بر اساس معیار و سلیقه خود، انتخاب میکنیم. اما دختران نوجوان و در سن بلوغ، این پختگی را ندارند که بدانند بزرگترین ستارههای ورزش، موسیقی و سینما، ارزش این را ندارند که آدمی رویاهایش را بفروشد. دنیا، بدون حضور انسانهایی بزرگ، مشهور و محبوب با دستاوردهایی درخشان و به یادماندنی ادامه یافته و چرخ فلک، چرخیده است.
سالها پیش گزارشی از حضور میشل اوباما در یک دبیرستان دخترانه در آمریکا دیدم. بانوی اول، در گفتوگوی بیواسطه با دختران نوجوان با اشاره به نقشی که آنها در آینده باید به عنوان یک زن- مادر بازی کنند، از آنها خواست درس بخوانند، تجربه کنند و برای مبارزه برای عدالت و برابری بکوشند. به آنها امید داد، اما تاکید کرد برای ساختن فردای بهتر، نیازمند دختران و زنانی شجاع و مقتدر هستند که با دشواریهای زندگی مقابله و جایگاه واقعی زن در جامعه را تعریف کنند.
در مستند تماشایی «جایی برای فرشتهها نیست» (سام کلانتری)، مربی فرانسوی تیم هاکی دختران، از آنها میخواهد مهربانی ذاتیشان را کنار گذاشته، جنگنده و مبارز باشند و مربی ایرانی به دختران جوان گوشزد میکند داخل زمین برای رویایشان بجنگند.
ما و دختران و زنان ایرانی، به چنین تصور و دیدگاهی نیاز داریم؛ تصور دنیای بدون محمدرضا گلزار و اشک ریختن برای آن، دردی از دخترانی که در کودکی و نوجوانی به خانه بخت میروند، دخترانی که توسط پدر یا همسرشان کشته میشوند یا انبوه دختران نوجوانی که بدون درک واقعیت زندگی، قربانی تصور مردسالار از زن زیبا، زن دلفریب و زن دوست داشتنی میشوند و این روزها اغلب آنها را در خیابان، پارک و فضاهای عمومی میبینیم، درمان نمیکند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ماجرای قهر و آشتیها در صداوسیما/ زندگی شیرین میشود؟
- کدام یک از سلبریتی ها در اجرا موفق بوده اند ؟ ازگلزار و رضا صادقی تا اشکان خطیبی و پژمان بازغی
- به گریه این دختران برای محمدرضا گلزار نخندیم
- تهیهکننده «برنده باش» مطرح کرد/ از طرف تلویزیون پولی به گلزار داده نشد
- توضیحات گلزار درباره لغو کنسرت اخیرش
- علی سرتیپی گرانترین بازیگران سینمای ایران را معرفی کرد
- پژمان بازغی: علی دایی سوپراستار است، رضا گلزار نیست
- برگزاری جشن در برنامه برنده باش به خاطر قرار گرفتن گلزار درفهرست جذاب ترین بازیگران در imdb !
- انتخاب محمدرضا گلزار به عنوان یکی از ۹۹ بازیگر خوشچهره جهان
- گلزار؛ سلطان قلبها یا ستارهی حلبی؟
- از نسبت فامیلی گلزار، رشیدپور و رامبد جوان تا وفای به عهد مهران مدیری
- رونمایی از گلزار تلویزیونی
- روزهای پایانی ساخت دکور/ «برنده باش» با اجرای محمدرضا گلزار بزودی مقابل دوربین میرود
- رقابت شدید جواد یساری با محمد رضا گلزار!
- محمد رضا گلزار :در حال حاضر مدل ایرانی پربینندهترین برنامه تاریخ جهان را برای مردم آماده میکنیم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





