جوان نوشت :آناهیتا همتی که در روزهای گذشته طی پستی از اعدام چند تروریست عضو حزب کومله ابراز ناراحتی کرده بود، با واکنش منفی کاربران شبکههای مجازی و انتقادات رسانهها عذرخواهی کرد.
آناهیتا همتی که در روزهای گذشته در پستی اینستاگرامی از اعدام رامین حسینپناهی، عضو حزب کومله، ابراز ناراحتی کرده بود، پس از واکنش منفی کاربران شبکههای مجازی و انتقادات رسانهها (اینجا بخوانید)، بخاطر بارخورد بسیار منفی در میان هواداران خود، مجبور شد پست خود را حذف کند و با ارسال متنی کوتاه نوشت:«…من به خاطر شما پست قبلی مو پاک میکنم…» اما گویی حذف پست حمایت از یک تروریست نیز کاربران فضای مجازی و مخاطبان او را آرام نکرد و درنهایت این بازیگر سینما و تلویزیون مجبور شد با انتشار متنی از مردم عذرخواهی کند. همتی صبح امروز با ارسال پست زیر در صفحه اینستاگرامش با ابراز تأسف از پست جنجالی چندروز پیش، از مردم عذرخواهی کرد.
عذرخواهی آناهیتا نعمتی از پست اینستاگرامیش
او نوشته است: «هموطنان عزیزم، از اینکه با ندانم کاری، احساسات شما را جریحه دار کردم، متاسفم و ازتون معذرت میخوام. من هم مثل شما با اقدامات غیرانسانی و کارهای تروریستی مخالفم. جنایت و کشتار را هیچ عقل سلیمی نمیپذیرد و حق حیات، حق همه انسانهاست. در پایان از همه کسانیکه در مرزهای کشور عزیزمون برای امنیت همه ایران خالصانه میکوشند، سپاسگزارم.»
نفس عذرخواهی خانم همتی و حذف پست جنجالی قابل تقدیر است اما ای کاش این بازیگر سینما و تلویزیون، برای اعلام مواضع خود پیرامون اتفاقات کشور، کمی بیشتر تحقیق و تدبر کند و از صحت مطالبی که منتشر میکند مطمئن باشد تا دیگر حواشی نظیر آنچه اتفاق افتاد دامن مطالب او را نگیرد. درست است که این روزها برخی از سلبریتیها، با اظهارنظرهای بدون اطلاع و مغرضانه، سوار بر افکار برخی از کاربران فضای مجازی می شوند، اما از بازیگران و هنرمندان مشهور کشورمان انتظار این است مغلوب جوسازی برخی افراد جاهل و ناآگاه در شبکه های اجتماعی قرار نگیرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





