
مراسم اکران خصوصى فیلم کاشى «هفت رنگ» به کارگردانی و تهیه کنندگى مینا سلیمى، عصر یکشنبه، ۱۳ مرداد با حضور هنرمندان حوزه سینما و تئاتر، اصحاب رسانه و منتقدان سینمایى در خانه هنرمندان برگزار شد.
به گزارش سینماسینما،به مناسبت اکران خصوصی فیلم «کاشى هفت رنگ» على دهکردى ، سیروس الوند، حبیب رضایی، هوشنگ گلمکانی، امیر شهاب رضویان ،منوچهر زنده دل، نگار اسکندر فر، ابوالحسن داوودی، دکتر اکبر عالمی، محمد امیر یاراحمدی، عادل بزدوده ، حسن بشکوفه، محمود گبرلو، جمشید آهنگرانى، احسان لاجوردى، محمدرضا مقدسیان، یاسر نوروزى، روز یکشنبه در خانه هنرمندان حضور پیدا کردند تا به تماشاى این فیلم بنشینند.
مسعود دلخواه و آریا توسلى از بازیگران فیلم، منوچهر زنده دل، صدا پیشه فیلم و ارس رزاز، مدیر تولید فیلم نیز در این مراسم حضور داشتند.
بعد از اکران کاشى هفت رنگ، جلسه نقد و بررسى فیلم با حضور آرش خوشخو، منتقد سینمایى و اجراى حسام مقامى کیا برگزار شد که در این جلسه على دهکردی و منوچهر زنده دل با اشاره به وجوه تمایز فیلم، جسارت کارگردان در استفاده از تکنیک جدید براى روایت فیلم را تحسین کردند.
دهکردی گفت: « برای من دیدن این فیلم غافلگیر کننده بود. اولین بار بود که نمی دانستم در چه فیلمی بازی کردم. اما همانقدر که این فیلم برایم غافل گیر کننده بود تحسین بر انگیز هم بود.»
علی دهکردی این فیلم را نویدبخش نگاهی متفاوت برای فیلمسازان جوان دانست تا با الهام گرفتن از آن خودشان را از محدودههای آهنینی که برای فیلمسازی در ذهنشان ساختند رها کنند.
دهکردی در ادامه گفت:«اگر ما به سینمای ملی مان نگاهی جهانی داریم باید دست همیاری به تکنیک هایی جدیدی که در جهان استفاده می شود بدهیم و فکر نکنیم که سینمای واقعی فقط سینمای قصه پرداز است. سینما می تواند انتزاع را نیز به تصویر بکشد.»
مینا سلیمی، کارگردان فیلم در ادامه این جلسه توضیح داد: «پلانهای مربوط به کاخ عالیقاپوی شاه عباس ( با بازی على دهکردی ) در سریال شیخ بهایی در استودیو فیلمبرداری شده بود. ما آقاى دهکردى را از زمینه آن تصاویر جدا کردیم و در تصاویر کاخ واقعی عالیقاپو گذاشتیم. بنابراین آقای دهکردی در فیلم ما شاه تر شدند!»
در ادامه، منوچهر زنده دل نیز گفت:«خانم سلیمی توانستند رویای خودشان را به تصویر بکشندو این بسیار ارزشمند است. وقتی سالها پیش به تخت جمشید رفتم ایده ای شبیه به این در ذهنم آمد که خودم را در آن دوره تصور کنم. اما ایده خود را مثل ایشان به تصویر نکشیدم. من از دیدن این فیلم لذت بردم.»
همچنین مسعود دلخواه از بازیگران فیلم در این جلسه توضیح داد: « بعد از مدتها در یک فیلم دنیایی از رنگ دیدم. کاشی های اصفهان برای من ارزش بیشتری پیدا کرد و اگر دوباره به اصفهان بروم به آن کاشی ها با احترام بیشتری نگاه خواهم کرد.»
مسعود دلخواه در ادامه گفت: « این فیلم بیش از هر چیز به معرفی یک هنرمند که هم نویسنده هم کارگردان و هم بازیگر خوبی است منتهی شد. ضمن اینکه نگاهی جدید را در سینمای ما باز کرد که در آن ما می توانیم ریسک کنیم. قطعا هیچ اثری بدون ایراد نیست. اما از آنجا که این فیلم خیلی صبورانه ساخته شده ما را هم وادار می کند با حوصله بنشینیم و آنرا را با حوصله تماشا کنیم.»
آرش خوشخو منتقد سینمایى حاضر در این جلسه نیز، با اشاره به این که ما نمونه مشابه این فیلم با چنین تکنیکی در سینمای ایران نداریم، فیلم کاشى هفت رنگ را تجربه اى پر از دقت درباره رازورزى معمارى شرقى در طى گذر زمان دانست و گفت: « در سینمای جهان هم به شکل محدود از کولاژ استفاده شده. خانم سلیمی توانستند یک بخش از امکانات فنی سینمای ما را توسعه بدهند که این اتفاق مهمی است. در واقع این همان ذات هنر و تجربه است.»
آرش خوشخو در پاسخ به سوال حسام مقامی کیا مبنی بر اینکه آیا فیلم ظرفیت اکران در گروه هنر و تجربه را دارد گفت: « بله من فکر می کنم فیلم دقیقا تمام مشخصات هنر و تجربه را دارد.»
در این مراسم آرش خوش خو ضمن تاکید بر دقت و وسواس به کار رفته از سوی مینا سلیمی در ساخت این فیلم و بداعت و خلاقیت نهفته درآن ،کاشی هفت رنگ را تلاشی برای نفوذ به وجه رازورزانه معماری باشکوه مسجد شیخ لطف الله قلمداد کرد و در توصیف آن گفت :” فیلم کولاژى از هنر و فلسفه و حکمت است.”
خوش خو همچنین فیلم را متعلق به ژانری دانست که درآن شاهکار بزرگی مثل کشتی روسی به کارگردانی الکساندر سوکوروف هم ساخته شده است:” استفاده از اتمسفر الهام بخش شاهکارهای معماری برای گذری دراماتیک و خلاقانه از سپهر تاریخ در چنین فیلم هایى مشهود است.”
او اضافه کرد: « فیلم کاشی هفت رنگ فیلم نقایص ملموسی دارد و از توازن کافی برخوردار نیست اما پرچمدار راهی جدید در هنر و سینمای ایران در تلاقی با میراث بزرگ معماری اسلامی است.»
فیلم سینمایی «کاشى هفت رنگ» اولین فیلم بلند مینا سلیمى، و یک اثر تجربى است که تنها برای یک بار نمایش در ایران مجوز گرفته است.
«کاشی هفت رنگ» فیلمی تجربی و خلاقانه است که براى اولین بار در سینماى ایران از تکنیک کولاژ براى روایت داستان بهره گرفته و داستان آن همزمان در دو دوره صفوی و معاصر پیش می رود. در این فیلم از بعضی تصاویر سریال «شیخ بهایی» و «روشن تر از خاموشی» استفاده شده است. سکانس هاى مهم فیلم کاشى هفت رنگ با سکانس هاى بازى درخشان على نصیریان، على دهکردى و حسین یارى در این دو سریال کولاژ شده اند.
به گفته کارگردان فیلم، بداعت تکنیکی و پیچیدگی های دیجیتالی فیلم موجب شده تا ساخت آن قریب به ۴ سال طول بکشد.
مینا سلیمی کارگردان و نویسنده فیلم، متولد تهران و فارغ التحصیل دانشگاه گلداسمیت لندن در رشته هنر های زیباست که در حوزه هنرهاى تجسمى نیز فعالیت دارد.
عوامل این فیلم عبارتند از:
نویسنده، کارگردان ، تهیه کننده و تدوینگر :مینا سلیمی
مدیر تولید: ارس رزاز
بازیگران: مسعود دلخواه، مینا سلیمی، آریا توسلی، مصطفی بهشتی و آریاز ذولفقاری/ با حضور افتخارى منوچهر زنده دل و زنده یاد بهرام زند.
صداپیشگان:ابولحسن طحامی، کتایون اعظمی ، حسین نورعلی ، حمید منوچهری ، امیر منوچهری و مریم منوچهری.
مدیر فیلمبرداری: علی رنجبر، آهنگساز: پورنگ ثقفى ، طراح صدا:سپهر ملک
اصلاح رنگ و نور: الکس گریگراش
مشاور کارگردان:ریچارد کیویت نیوفسکی
.
مشاور رسانه: فرنوش آباء
مسئول روابط عمومى: میترا زمانى
مدیر اجرایی اکران: پریسا اسدی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





