علی اللهیاری با اشاره به اینکه فرجالله حیدری فردی با مسئولیت و حمایتگر بود، گفت: «او از ۱۸ سالگی پشت دوربین رفت و وارد حرفه فیلمبرداری شد. فردی با مسئولیت بود و نمیگذاشت حقی از گروهش ضایع شود و تا مطمئن نمیشد کارش را ادامه نمیداد.»
به گزارش سینماسینما، این فیلمبردار پیشکسوت سینمای ایران درباره مرحوم فرجالله حیدری گفت: «دوستی من با آقای فرجالله حیدری به قبل از سال ۵۰ باز میگردد. او از سنین کم و حدود ۱۸ سالگی با دستیاری فیلمبرداری کارش را آغاز کرد و به مرور پشت دوربین رفت و وارد حرفه فیلمبرداری شد.»
او ادامه داد: «حیدری در بیشتر فیلمهای ایرج قادری یا به عنوان فیلمبردار حضور داشت و یا دستیار فیلمبردار بود. از اولین کسانی هم که به او اعتماد کرد و فیلمبرداری آثارش را به او سپرد همین آقای قادری بود. در حقیقت آشنایی این دو هم در استودیو عصر جدید رخ داد و آقای قادری پس از صحبت کردن با او متوجه توانایی و استعدادش شد و تا همین چند وقت پیش به جز چند مورد، فیلمبرداری بیشتر آثار قادری را برعهده داشت.»
اللهیاری اضافه کرد: «من سعادت داشتم و در چند فیلم دستیار فیلمبرداری او بودم. حیدری در کار آدم کاملا منطقی، دقیق و با انصاف بود. از دیگر ویژگیهای شخصیتی او روحیه حمایتگریاش بود و از دوستانش در مقابل اتفاقاتی که برایشان رخ میداد دفاع میکرد. بسیار فرد با مسئولیتی بود و همیشه حواسش به گروهش بود و نمیگذاشت حقی از آنها ضایع شود و تا مطمئن نمیشد کارش را ادامه نمیداد.»
این فیلمبردار پیشکسوت با اشاره به شرایط بیمه این هنرمند هم گفت: «حدود دو سال بود که من به شخصه دنبال کارهای بیمهای او بودم و از طریق صندوق اعتباری هنر شرایط بیمهاش را پیگیری میکردم. و تازه حدود دو هفته پیش که با هم صحبتی داشتیم توانسته بودم نامهها و امضاهای لازم را از خانه سینما جمعآوری کنم که اگر انجام میشد بیمه بازنشستگی شامل حالش میشد و حالا از دست دادن او واقعا سخت است.»
او درباره علت کم کار شدن این هنرمند در سالهای آخر عمرش هم توضیح داد: «حیدری سه پسر داشت که یکی از آنها را از دست داد و در جوانی فوت کرد. از همان زمان زندگی او تغییر کرد و بهم ریخت و دیگر مانند گذشته حوصله و روحیه کار کردن نداشت. شاید یکی از مهمترین دلایلی که او این سالها کم کار شده بود همین باشد.»
اللهیاری همچین گفت: «در حال حاضر شرایط فیلمسازی هم تغییر زیادی کرده است و افراد غیر حرفهای در این حرفه حضور پیدا کردند و چون حاضر شدهاند با دستمزدهای پایین کار کنند تهیه کنندگان و کارگردانان ترجیح میدهند با آنها همکاری کنند تا افراد حرفهای. در این سالها هم پیشنهادهایی برای فیلمبرداری به آقای حیدری میشد اما دستمزدها بسیار پایین بود و با توجه به سابقه کاری و حرفهایشان مبلغها درست و منطقی نبود بنابراین ایشان هم نمیپذیرفت.»
فرجالله حیدری از فیلمبرداران سرشناس سینمای ایران، ۱۵ آذر، در سن ۶۲ سالگی بر اثر ایست قبلی درگذشت.
فرجالله حیدری در سال ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. او دارای مدرک تحصیلی دیپلم ریاضی بود و فعالیت خود در سینما را با دستیاری فیلمبرداری فیلم «کوچه مردها» ساخته سعید مطلبی در سال ۱۳۴۹ آغاز کرد.
او تاکنون مدیر فیلمبرداری بیش از ۳۰ فیلم سینمایی و فیلمبردار نزدیک به ۲۰ اثر سینمایی بوده است.
فیلمبرداری «سام و نرگس» و «میخواهم زنده بمانم» به کارگردانی ایرج قادری و «روز شیطان» به کارگردانی بهروز افخمی از جمله کارهای مرحوم حیدری بوده است.
همکاری با فیلمهای «قاعده بازی» احمدرضا معتمدی و «پارکوی» فریدون جیرانی در سال ۸۵ از آخرین کارهای این فیلمبردار است. فیلمبرداری فیلم «کارناوال مرگ» در سال ۸۷ آخرین کار وی در سینما محسوب میشود.
مراسم تشییع فرج حیدری یکشنبه ۱۸ آذر ماه ساعت ۹ صبح از خانه سینما خیابان وصال انجام میشود.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی
- «روز افشاگری» و موضع اسپیلبرگ در استفاده از هوش مصنوعی
- خبرهایی از سریالهای لطیفی، جعفریجوزانی و رضا میرکریمی
- کنسرت «بازی تاج و تخت» روی صحنه میرود
- «استودیو صدای بِربِریَن»؛ فریادها و نجواها
- خوانشی فرویدی از فیلمتئاتر «نیوجرسی»/ تراژدی بیوالایش: از ترومای اولیه تا سیطرهی سائق مرگ
- تدوینگر اسکاری درگذشت
- دلیله و یک نقش مکمل تأثیرگذار





