علی اللهیاری با اشاره به اینکه فرجالله حیدری فردی با مسئولیت و حمایتگر بود، گفت: «او از ۱۸ سالگی پشت دوربین رفت و وارد حرفه فیلمبرداری شد. فردی با مسئولیت بود و نمیگذاشت حقی از گروهش ضایع شود و تا مطمئن نمیشد کارش را ادامه نمیداد.»
به گزارش سینماسینما، این فیلمبردار پیشکسوت سینمای ایران درباره مرحوم فرجالله حیدری گفت: «دوستی من با آقای فرجالله حیدری به قبل از سال ۵۰ باز میگردد. او از سنین کم و حدود ۱۸ سالگی با دستیاری فیلمبرداری کارش را آغاز کرد و به مرور پشت دوربین رفت و وارد حرفه فیلمبرداری شد.»
او ادامه داد: «حیدری در بیشتر فیلمهای ایرج قادری یا به عنوان فیلمبردار حضور داشت و یا دستیار فیلمبردار بود. از اولین کسانی هم که به او اعتماد کرد و فیلمبرداری آثارش را به او سپرد همین آقای قادری بود. در حقیقت آشنایی این دو هم در استودیو عصر جدید رخ داد و آقای قادری پس از صحبت کردن با او متوجه توانایی و استعدادش شد و تا همین چند وقت پیش به جز چند مورد، فیلمبرداری بیشتر آثار قادری را برعهده داشت.»
اللهیاری اضافه کرد: «من سعادت داشتم و در چند فیلم دستیار فیلمبرداری او بودم. حیدری در کار آدم کاملا منطقی، دقیق و با انصاف بود. از دیگر ویژگیهای شخصیتی او روحیه حمایتگریاش بود و از دوستانش در مقابل اتفاقاتی که برایشان رخ میداد دفاع میکرد. بسیار فرد با مسئولیتی بود و همیشه حواسش به گروهش بود و نمیگذاشت حقی از آنها ضایع شود و تا مطمئن نمیشد کارش را ادامه نمیداد.»
این فیلمبردار پیشکسوت با اشاره به شرایط بیمه این هنرمند هم گفت: «حدود دو سال بود که من به شخصه دنبال کارهای بیمهای او بودم و از طریق صندوق اعتباری هنر شرایط بیمهاش را پیگیری میکردم. و تازه حدود دو هفته پیش که با هم صحبتی داشتیم توانسته بودم نامهها و امضاهای لازم را از خانه سینما جمعآوری کنم که اگر انجام میشد بیمه بازنشستگی شامل حالش میشد و حالا از دست دادن او واقعا سخت است.»
او درباره علت کم کار شدن این هنرمند در سالهای آخر عمرش هم توضیح داد: «حیدری سه پسر داشت که یکی از آنها را از دست داد و در جوانی فوت کرد. از همان زمان زندگی او تغییر کرد و بهم ریخت و دیگر مانند گذشته حوصله و روحیه کار کردن نداشت. شاید یکی از مهمترین دلایلی که او این سالها کم کار شده بود همین باشد.»
اللهیاری همچین گفت: «در حال حاضر شرایط فیلمسازی هم تغییر زیادی کرده است و افراد غیر حرفهای در این حرفه حضور پیدا کردند و چون حاضر شدهاند با دستمزدهای پایین کار کنند تهیه کنندگان و کارگردانان ترجیح میدهند با آنها همکاری کنند تا افراد حرفهای. در این سالها هم پیشنهادهایی برای فیلمبرداری به آقای حیدری میشد اما دستمزدها بسیار پایین بود و با توجه به سابقه کاری و حرفهایشان مبلغها درست و منطقی نبود بنابراین ایشان هم نمیپذیرفت.»
فرجالله حیدری از فیلمبرداران سرشناس سینمای ایران، ۱۵ آذر، در سن ۶۲ سالگی بر اثر ایست قبلی درگذشت.
فرجالله حیدری در سال ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. او دارای مدرک تحصیلی دیپلم ریاضی بود و فعالیت خود در سینما را با دستیاری فیلمبرداری فیلم «کوچه مردها» ساخته سعید مطلبی در سال ۱۳۴۹ آغاز کرد.
او تاکنون مدیر فیلمبرداری بیش از ۳۰ فیلم سینمایی و فیلمبردار نزدیک به ۲۰ اثر سینمایی بوده است.
فیلمبرداری «سام و نرگس» و «میخواهم زنده بمانم» به کارگردانی ایرج قادری و «روز شیطان» به کارگردانی بهروز افخمی از جمله کارهای مرحوم حیدری بوده است.
همکاری با فیلمهای «قاعده بازی» احمدرضا معتمدی و «پارکوی» فریدون جیرانی در سال ۸۵ از آخرین کارهای این فیلمبردار است. فیلمبرداری فیلم «کارناوال مرگ» در سال ۸۷ آخرین کار وی در سینما محسوب میشود.
مراسم تشییع فرج حیدری یکشنبه ۱۸ آذر ماه ساعت ۹ صبح از خانه سینما خیابان وصال انجام میشود.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- آزمون بزرگ «خانه پدری»
- گزارش سازمان سینمایی از وضعیت سالنهای سینمای کشور
- حجازیفر: پول سینما را در تئاتر خرج میکنم
- ساختار «خانه سینما» پیر شده است/ صنف نباید نیازمند پول دولت باشد
- چرا ما دیگر به کمدیهای وطنی نمیخندیم؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
آخرین ها
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو





