فرهت فرد نیا روزنامه نگار قدیمی در بخشهایی از مصاحبه خود که چندی پیش با اکبر منتجبی در نشریه مهرنامه منتشر کرده روایت جالبی از ماجرای اخراج فریدون جیرانی و بیژن امکانانیان را بازگو کرده است .به گزارش سینما سینما ،فرد نیا که در آن زمان در روزنامه اطلاعات کار می کرده دراین مصاحبه گفته :در آن ایام یعنی سال۶۲،روزنامه اطلاعات هر روز یک ویژه نامه در باره جنگ منتشر می کرد .یک اشتباه در یکی از ویژه نامه ها صورت گرفت که به اخراج دوسه نفر از جمله فریدون جیرانی و بیژن امکانیان ،منجر شد .
او ادامه داده :ویژه نامه یه صورت یک رو چهار رنگ و تک رنگ منتتشر می شد .برای این ویژه نامه ،بخش چهار رنگ را عکس می گذاشتند .عکسهایی از جبهه وجنگ ،مرسوم بود که جملات امام را نیز با حرف کلیشه (حروف درشت وسیاه )در کنار عکس می گذاشتند . چون امکانات فنی مثل الان نبود که با کامپیوترها همه کارها سریع ودر یک زمان و توسط یک نفر انجام شود . آن زمان از حروف کلیشه که به صورت دستی چیده می شد برای تیترها استفاده می شد .دست قضا بین عکس ها و جملاتی که انتخاب شده بود ،یک عدم تناسب ایجاد شد . مسئولان انتخاب عکس در یک واحد دیگر بودند و کسی که جمله را انتخاب کرده بود ، کس دیگری در واحد دیگری بود . هیچ کدام از کار همدیگر خبر نداشتند .اما این اتفاق تعمدی یا دست کم سهل انگاری تلقی شد . به همین علت نیز با تمام کسانی که در گیر ویژه نامه بودند برخورد شد .
در صفحه چهار رنگ دوعکس ازمزار شهدا بود و دو عکس از فواره آب قرمز رنگی که به شکل خون بود .این فواره در آت ایام تازه ساخته شده بود . زیر عکسها جمله ای از امام خمینی با حروف کلیشه نوشته شده بود که فواید این جنگ برای ما بیشتر از زیانهایش بوده است .تقارن فواره و خون ومزار شهدا با عبارت فواید جنگ منجربه این سوئ تفاهم شد .البته کاملا تصادفی بود .یکی عکس را انتخاب می کرد و گروه دیگر جملات را انتخاب می کردند . کامپیوتری هم در کار نبود .جملات کلیشه ،یک حرف ،یک حرف ،کنار هم چیده می شد و اینها از قبل باید آماده می شد .بعد به گراور سازی می رفت .یک فرآیند طولانی بود .کار با دست وقیچی و کاغذ و حروف سربی بود .در آن زمان تلقی شد که این کار تعمدی بوده است و دونفر اخراج شدند .این اتفاق برای خیلی از نیروهای قدیمی گران آمد و از روزنامه رفتند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





