اخیراً مطلع شدیم که مسعود ده نمکی قرار است فیلم جدیدش را با عنوان «زندانی ها» بسازد. از آنجایی که بعد از ساخت سه گانه اخراجی ها و معراجی ها و… ما فرمول اسم گذاری این کارگردان توانمند کشورمان را پیدا کرده ایم؛ تصمیم گرفتیم چند اسم با خط داستانی به ایشان پیشنهاد دهیم.
الف) تکلیفی ها: این فیلم داستان کاپیتان و آقا محسن است که همیشه در صحنه انتخابات حاضر می شوند و البته رای نمی آورند. مردم درباره شان لطیفه می سازند، اما بعد متوجه می شوند این دو نفر چون خیلی احساس تکلیف می کنند، کاندیدا می شوند و متحول می شوند. در پایان یک نفر دیگر هم به این دونفر اضافه می شود که قبلاً رئیس صدا و سیما بوده و در نهایت این سه نفر تصمیم می گیرند یک انتخابات محلی برگزار کنند تا بالاخره یکی از آنها اول شود. اما در عین ناباوری هر سه شان چهارم می شوند. برای جذابیت بصری می توان یکی از بازیگرها را خوشگل و موطلایی انتخاب کرد.
ب) ماس مالی ها: داستان این فیلم در مورد موضوع قضاوت کردن است. چند نفر هستند که هر اتفاقی می افتد می گویند «از کجا معلوم جریان یه چیز دیگه نباشه». در یکی از این اتفاقات یک بچه شش ساله مورد اذیت و آزار قرار می گیرد و یکی از قهرمانان داستان می گوید «وقتی انگیزه اذیت و آزار معلوم نیست چرا باید خبر رسانه ای بشه؟!» و بعد یک سری تئوری دیگر هم مطرح می کند. در پایان فیلم شخص متهم خودش می آید می زند روی شانه قهرمان و می گوید «داداش اینجوریا که می گی هم نیست! باور کن من خودم خیلی پست تر از این حرف هام که گفتی» و بعد خودش را تحویل قانون می دهد. اما قهرمان داستان ول کن نیست و می گوید «از کجا معلوم منظورش از پست بودن چیز دیگه ای نباشه». در پایان مردم خودشان کلافه می شوند و سالن سینما را ترک می کنند.
ج) حبابی ها: داستان در مورد چند حباب است که در شهر پخش می شوند و همه قیمت ها را بالا می برند. هرچقدر مردم به این حباب ها بی توجهی می کنند این حباب ها گنده تر می شوند و کل شهر را تسخیر می کنند. آخر سر حباب ها می ترکند و می ریزند روی سر و صورت مردم. اما به دلیل مشکلات محیط زیستی آب قطع است و مردم نمی توانند صورت شان را بشورند. برای همین مردم به شکل مسالمت آمیزی با حباب زندگی می کنند تا بمیرند!
د) آلزایمری ها: داستان یک سری آدم است که یادشان نمی آید قبلاً از چه کسی طرفداری می کردند و چه می گفتند. هر اتفاقی می افتد فقط دولت را می کوبند. خودشان می گفتند چرا با امریکا برای برجام مذاکره می کنید، امروز می گویند برجام بدون امریکا معنا ندارد و… البته چون این آدم ها خیلی فضایی به نظر می رسند و در دنیای واقعی وجود ندارند می توان اسم فیلم را «کیهانی ها» هم گذاشت.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- «پاستا آلفردو» از آلبانی جایزه گرفت/ «ماهی کوچولو» آماده نمایش و پخش جهانی شد
- «هوکوم»؛ وحشت و بار سنگین گذشته در جنگلهای مرطوب
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است
- فخری خوروش؛ بازیگر مولف و ستاره موج نوی سینمای ایران
- «تهران کنارت»؛ زخمهای کاری، از نمایی دیگر
- فرهاد ارجمندی درگذشت
- به حرمت پیدا نشدن ماکان/نامه ای به پرویز پرستویی





