مانی حقیقی در بخشهایی از مصاحبه اش حرفهای جالبی درباره اظهارات چندی پیش خود درباره خبرنگاران زده است .
به گزارش سینما سینما، بخشهایی از این مصاحبه به شرح زیر است :
برسیم به حاشیههایی درباره شما. چرا در اظهارنظری در فیسبوک، خبرنگاران را با واژه «دوزاری» نواختید؟! بسیاری از همکارانم از شما رنجیدهاند و معتقدند شما ارزشهای کاریشان را نادیده گرفتهاید… .
من هنوز سر حرفم هستم و برای حرفم دو دلیل دارم؛ اول اینکه وقتی خبرنگاری حرفهای میخواهد با بازیگری سر صحنه فیلمبرداری گفتوگو کند، وظیفه دارد شرایط روحی بازیگر را در نظر بگیرد و با حساسیت کامل نسبت به آن شرایط بحث را پیش ببرد. اگر بازیگر، نقش اول فیلم را دارد و فیلم هم فیلمی سخت و طاقتفرساست، این وظیفه حتی خطیرتر میشود و اگر آن بازیگر لیلا حاتمی است که حساسیتهای خاص خودش را نسبت به کارش دارد، ماجرا حتی غامضتر و حساستر میشود. اگر خبرنگار متوجه شود گفتوگو، به هر دلیل، دارد به مشکل بر میخورد و بازیگر دارد از شرایط مصاحبه زجر میکشد، کاملا بدیهی است که گفتوگو باید به وقت دیگری موکول شود. از نظر من واضح است خبرنگار باید با ویژگیهای خاص بازیگر آشنا باشد و بداند چه سؤالهایی منجر به چه نوع واکنشهایی در او میشود. به عبارت سادهتر، خبرنگار باید سوژهاش را بشناسد. فرق مصاحبهکننده مجرب و آدم ناشی دقیقا در همین جزئیات است. نکته دوم که به نظرم بسیار مهمتر است، اینکه اگر گفتوگویی به هر دلیلی درست پیش نرفته و کار بالا گرفته و حرفهای تندی میان طرفین ردوبدل شده، انتشار متن آن گفتوگو حاکی از چیزی نیست جز بدخواهی خبرنگار و میل به تخریب شخصیت مصاحبهشونده. انتشار فایل صوتی گفتوگو هم چیزی نیست جز تشدید همان صفات. معنی چنین کاری فقط این است که ما میخواهیم آبروی فلانی را ببریم و در ملأعام تحقیرش یا مثلا ادبش کنیم، او را سر جایش بنشانیم و از ایندست توهمات. به نظر من انگیزه اصلی پشت چنین حرکتی نوعی حقارت است و هیچ صفتی بهتر از «دوزاری» نمیتواند آن را توصیف کند.
واکنش خانم حاتمی را چطور تحلیل میکنید؟
من تحلیلی از واکنش خانم حاتمی ندارم جز اینکه بگویم وقتی سؤالهای مصاحبهکننده آنقدر ناشیانه و بیربط باشد، هرکسی ممکن است در آن حد برآشفته شود.
اما برخیها معتقدند شما موضوع را به کل جماعت خبرنگار تعمیم دادید. آیا اینگونه است؟
اصلا چنین چیزی نیست. من شنیدهام تعدادی از خبرنگارانی که در آن جمع حضور نداشتهاند، حرفهای من را به خودشان گرفتهاند. بدیهی است که منظور من همه خبرنگاران نبوده. من فقط درباره کسانی که آن سؤالهای خاص را مطرح کرده بودند، نظر دادم. اگر دیگران داوطلبانه این توصیف را به خودشان نسبت دادهاند، مشکل از خودشان است.
منبع: شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادی از داریوش مهرجویی در بیستوپنجمین نشست ماهانهی «مستندهای ایرانشناسی»
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ معلق میان پرسشهای ناتمام
- «تفریق»؛ به علاوه باران
- «تفریق» مانی حقیقی قاچاق شد
- گزارشی از موقعیت سینمای ایران در فرانسه به مناسبت اکران فیلم «تفریق»
- نامه تند یک فیلمساز به محمد خزاعی/ مانى حقیقی: اصلاحیههای شما نامشروع است
- سازمان سینمایی حضور «تفریق» در جشنوارههای خارجی را بلامانع اعلام کرد
- «تفریق» در جشنواره تورنتو رونمایی میشود
- فیلمبرداری «چرا گریه نمیکنی؟» به پایان رسید
- جشنواره پالم اسپرینگز برگزار نمیشود/ زنگ خطر برای دیگر جشنوارهها
- فیلم مانی حقیقی به جشنواره فجر نمیآید + عکس
- سینماسینما/ برگزاری جشنواره برلین در زمان مقرر بدون تعویق/ آیا اعتبار گذشته به این جشنواره بازمیگردد؟
- فیلمبرداری «تفریق» متوقف شد
- فیلمبرداری فیلم جدید مانی حقیقی با بازی علیدوستی و محمدزاده آغاز شد + عکس
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد





