
محمدصادق جعفری کارگردان مستند مردمانی از کویر (۱۳۹۳) ، با تاکید بر اهمیت برگزاری جشنواره سینما حقیقت، گفت: ما به جشنوارهای چون جشنواره سینما حقیقت در فضای سینمای مستند نیاز داشتیم و راه اندازی این جشنواره اتفاقی خوب و درست بود که بتوانیم در یک زمان و موقعیت خاص فیلمهای مستندمان را ارائه کنیم و فیلمهای مستند متفاوتی را ببینیم.
به گزارش سینماسینما ، او افزود: پیش از جشنواره سینما حقیقت بخش مستند در جشنوارههای دیگر وجود داشت که عمدتاً بخشی کمرنگ بود و قبل از آن جشنواره مهمی با نام جشنواره کیش در سینمای مستند داشتیم که کامران شیردل راه انداخته بود که آن هم برای سینمای مستند ما جشنوارهای مهم بود که زمینهای شد برای راه اندازی جشنواره سینما حقیقت.
خالق مستند مجموعه بحران (۱۳۸۰) ادامه داد: یا حتی جشنوارهای مانند یادگار که در حوزههای سینمای مستند کار میکردند و توانستند با سینمای مستند ارتباط خوبی برقرار کنند؛ در نهایت اوج همه این رویدادها جشنواره سینما حقیقت بود.
نباید از نظر دور داشت که جشنواره سینما حقیقت امروز دچار مسائلی شده است؛ به این معنی که امروز بسیاری از فیلمهای مستند مستقل با نگاهی متفاوت را در سینما حقیقت نمیبینیم. اینها در جشن مستقل خانه سینما ارائه میشوند و اکران زیادی ندارند اما سینما حقیقت محدودیت زیادی در نوع فیلمها ایجاد کرده است.
جعفری تاکید کرد: یعنی واقعاً نمیتوانید در جشنواره سینما حقیقت همه دیدگاهها و نگاههای مختلف در سینمای مستند ایران را ببینید. این اتفاق خوبی نیست و مسئولان ما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و ردههای دیگر باید اجازه دهند که فیلمهای مستند مستقل بتوانند در این جشنواره ارائه شوند.
کارگردان واگویه ها (۱۳۷۹) تصریح کرد: بر اساس آنچه بیان شد باید بگوییم جشنواره سینما حقیقت که اتفاق بسیار مهمی در سینمای مستند ما است، می بایست خودش را به سمت فیلمهای مستقل و متفاوت (در فرم، محتوا و موضوع) سوق دهد تا آیینهای از سینمای مستند ما باشد. اگر این جشنواره مهم بدل به یک آینه شود، میتواند نگاهها و سلیقههای جدید را انعکاس دهد.
ایرنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن





