فیلم آخرالزمانی «جعبه پرنده» در اولین هفته انتشار از سوی کمپانی نتفلیکیس توانست ۲۶ میلیون مخاطب جذب کند.
به گزارش سینماسینما، این فیلم به کارگردانی «سوزان بیر» سینماگر برنده اسکار دانمارکی و با بازی «سادرا بولاک» در اولین هفته انتشار در آمریکا با استقبال چشمگیری روبه رو شده است و نزدیک به ۲۶ میلیون مخاطب از طریق سرویس اینترنتی نتفلیکس به تماشای این فیلم نشستند و تنها یک میلیون مخاطب با رکورد مخاطبان فصل دوم سریال «چیزهای عجیب» در این بازه زمانی فاصله دارد.
بیشترین مخاطب روزانه فیلم «جعبه پرنده» در روز ۲۸ دسامبر رقم خورد که ۳.۹ میلیون کاربر به تماتشای این فیلم نشستند.
کمپانی نتفلیکس که بسیار به ندرت آمار مربوط به شمار مخاطبان محصولاتش را متشر میکند اعلام کرد فیلم «جعبه پرنده» که از تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۸ عرضه شده، رکورددار پرمخاطبترین محصول این کمپانی در یک هفته است و بیش از ۴۵ میلیون نفر (بیش از یک سوم از همه کاربران نتفلیکس در سراسر جهان) بخشهایی از این فیلم را تماشا کردند.
برای این که کاربران به عنوان مخاطبان این سریال در آمارها در نظر گرفته شوند باید حداقل ۷۰ دقیقه از این فیلم را تماشا کرده باشند.
همچنین ۵۷ درصد مخاطبان این فیلم زن و ۴۳ درصد نیز مرد بودهاند، ضمن این که ۳۶ درصد مخاطبان بین ۱۸ تا ۳۴ سال سن داشتهاند.
فیلم «جعبه پرنده» روایتگر داستانی آخر الزمانی است که در آن کشور روسیه ویروسی به سراسر جهان ارسال کرده و هر کسی به بیرون از محل زندگی خود نگاه کند به این ویروس مبتلا میشود و بلافاصله شروع به خودکشی می کند. در این میان عده ای بازمانده برای زنده ماندن تلاش میکنند.
منبع:ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- سینمای مستقل ایران را به رسمیت بشناسید
- پیشبینیهای جدید نشریه واریتی برای اسکار ۲۰۲۶
- پیشبینی اسکاری سردبیر هالیوود ریپورتر؛ فیلم پناهی برای اسکار چقدر شانس دارد؟
- یک اثر ایرانی دیگر در اسکار ۲۰۲۶؛ فیلم شهرام مکری نماینده تاجیکستان شد
- فیلمی درباره کشتار نانجینگ؛ چین «محکوم به حق» را به اسکار فرستاد
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- برای شرکت در نود و هشتمین دوره؛ هند، فیلم اسکورسیزی را به اسکار معرفی کرد
- جعفر پناهی خطاب به آکادمی اسکار: انحصار دولتی در انتخابِ نماینده بخش بینالمللی را بشکنید
- گلایه حامد بهداد از کمیته انتخاب فیلم برای اسکار؛ سر «پیر پسر» را بریدید
- زنجیره بیانیهها درباره اسکار ادامه دارد؛ حمایت۸۰ سینماگر دیگر از تصمیم خانهسینما
- فیلم جعفر پناهی در راه آکادمی؛ فرانسه «یک تصادف ساده» را به اسکار فرستاد
- یورش نظامیان اسرائیلی به خانه فیلمساز برنده اسکار
- ۵ نامزد برای معرفی به اسکار اعلام شد
- خانه سینما از کمیته اسکار خارج شد؛ نقشی در این کمیته نداریم/ آرزوی موفقیت برای فیلم معرفی شده
- ژاپن «کوکوهو» را به اسکار میفرستد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مثل باران، مثل دریا» بهترین مستند بلند جشنواره آمریکایی شد
- لاله برزگر با «مرزهای درون» به خانه هنرمندان ایران میآید
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- «زوتوپیا ۲» پرفروشترین انیمیشنِ تاریخ والت دیزنی شد
- بازیگر فیلمهای اسپایک لی درگذشت
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- «ایرانم» علیرضا قربانی به تبریز رسید
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
- توجه ویژه لوموند به درگذشت بهرام بیضایی
- ایران را می شناخت/یادداشت احمد مسجد جامعی درباره بهرام بیضایی
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- در اندوه فقدان چهره شاخص موج نو سینمای ایران؛ بازتاب جهانی درگذشت بهرام بیضایی
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- در پاسداشت استاد بیبدیل هنرهای نمایشی ایران/ بیضایی، تاریخ و علامت تعجب
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- یادبود بهرام بیضایی؛ ایرانی بودن بار بزرگی است بر دوش ما
- بریژیت باردو درگذشت
- برای رفتن غریبانه شیرین یزدانبخش؛ وصیتی به مثابه گلایه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «پرهیجان: نبرد برای اوبر»؛ چطور میتوانیم آرزوی شکستِ نجاتبخشمان را داشته باشیم؟





