سینماسینما، ایلیا محمدینیا
نکته نخست
«در سکوت» فیلمی خستهکننده و ملالآور است. از همان دست فیلمهایی که در بهترین شکل به آن میتوان عنوان تله فیلم ۹۰ دقیقهای تلویزیونی داد تا امید به جذب مخاطب خسته از کار و فعالیت و روزمرگی داشته باشد.
فیلمنامه
فیلم سوژهای ملتهب دارد که بهراحتی از دست میرود. فیلمنامه کمجان که آنقدر جان ندارد تا در پس سوژه جذابش بتواند مخاطب را با خود همراه سازد. فیلمنامه خالی از گرهافکنی و گرهگشایی معمول و مرسوم اینگونه از فیلمهاست که در بطن خود سوژهای ملتهب دارد. مخاطب فراز و فرودی را در فیلم تجربه نمیکند. روایت تخت و کماثر داستان در کنار فیلمنامه بیرمق باعث میشود مخاطب با هیچ کاراکتر فیلم حتی سودابه و ستاره همذاتپنداری نکند. مشکل بزرگ فیلم عامل انگیزه در فیلمنامه جهت پیشبرد قصه فیلم است. مخاطب درک نمیکند چرا مسئله بازگشت دوباره سودابه به وطن و دیدار با فرزندش از سوی خودش و خانواده همسرش، بهرام، خاصه از جانب پدر بهرام اینقدر پیچیده و غامض است. مشخص نمیشود چرا سودابه کودک ۱۰ روزهاش را پس از مرگ همسرش رها کرده و به خارج از کشور پناه میبرد. (البته دلیلی کمرنگ در فیلم ذکر میشود، اما آنقدر کممایه و کماثر است که ترک کودک از سوی مادر در آن شرایط برای مخاطب پذیرفتنی نیست.) اینکه چه لزومی داشت سودابه در نخستین مواجهه خود بعد ۲۳ سال با پدر همسرش بی هیچ دلیل منطقی از رازی بگوید که هیچ کمکی به او و دخترش و خانواده همسرش نمیکند. مشخص نمیشود چرا ستاره در مواجهه با زنده بودن مادرش چنین واکنش تند و غیرقابل باوری از خود نشان میدهد و… وقتی فیلم در تبیین عامل انگیزه میماند، بهطبع بقیه داستان جذابیت منطقی خود را از دست میدهد.فیلم قصه سادهای دارد، اما کارگردان نتوانسته است قصه ساده خود را بیلکنت تعریف کند.
آدمهای اضافی
«در سکوت» پر است از آدمهایی که بی هیچ دلیلی در فیلم رفتوآمد میکنند. آدمهایی که نبودنشان در فیلم لطمهای به کلیت آن نمیزند. نگاه کنید به حضور خنثی و بیاثر راننده سودابه با بازی پانتهآ پناهیها (واقعا حیف نیست چنین استفاده عقیمی از چنین بازیگر توانمندی میشود) که حذفش از فیلم لطمهای به آن نمیزند، یا نامزد ستاره که حضوری کاملا بیاثر در فیلم دارد و…
بازیهایی از سر رفع تکلیف
شاید تا پیش از این فیلم اثری که بتواند چنین بازی بدی از فاطمه معتمدآریا ارائه دهد، تولید نشده بود. گویی بازیگران فیلم از سر اجبار مقابل دوربین قرار گرفتهاند.
نکته پایانی
فیلم «در سکوت» به عنوان نخستین ساخته سینمایی ژرژ هاشمزاده فاقد هرگونه نشانه و قابلیت قابل توجهی برای اکران در گروه سینمایی هنر و تجربه است. فیلم بهرغم حضور عوامل حرفهای مقابل و پشت دوربین توجه سینمادارها را به خود جلب نکرد تا در گروه هنر و تجربه روانه اکران شود.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- این هنر و تجربه آنتی ویروسی ست بر فیلم های به هرقیمت مسخره
- تحقق آرزوی چندساله فعالان انیمیشن در هنرو تجربه
- جعفر صانعی مقدم: گسترش فعالیتها در سینمای «هنر و تجربه» بستگی به تامین نیازهای مالی دارد
- انتشار تیزر هفته فیلم ایتالیا + ویدئو
- اسامی فیلمهای حاضر در هفته فیلم ایتالیا اعلام شد/ از آثار مورتی تا برتولوچی
- هفته فیلم ایتالیا ۱۱ آذر آغاز میشود/ نمایش آنلاین و رایگان فیلمها
- چهارمین دوره هفته فیلم اروپایی برگزار میشود/ اعلام جزییات رویداد
- نانهای بیات/ نگاهی به فیلم «حوا، مریم، عایشه»
- کدام چریکه؟ کدام بهرام؟/ نگاهی به مستند «چریکه بهرام»
- سالها بایست تا دَم پاک شد/ نگاهی به فیلم «پری»
- فهرست فیلمهای روی پرده در سینماهای «هنروتجربه»/ «منگی» از ۱۵ شهریور میآید
- تابناک: نخستین گامها برای تعطیلی بستر نمایش دهها فیلم سینمایی ایران؟
- قابهای نامتعارف بیمعنی/ نگاهی به فیلم «امیر»
- ابوالفضل جلیلی: مشکل فیلمهای من این است که مردم را به فکر میاندازد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی
