سینماسینما، ایلیا محمدینیا
نکته نخست
«در سکوت» فیلمی خستهکننده و ملالآور است. از همان دست فیلمهایی که در بهترین شکل به آن میتوان عنوان تله فیلم ۹۰ دقیقهای تلویزیونی داد تا امید به جذب مخاطب خسته از کار و فعالیت و روزمرگی داشته باشد.
فیلمنامه
فیلم سوژهای ملتهب دارد که بهراحتی از دست میرود. فیلمنامه کمجان که آنقدر جان ندارد تا در پس سوژه جذابش بتواند مخاطب را با خود همراه سازد. فیلمنامه خالی از گرهافکنی و گرهگشایی معمول و مرسوم اینگونه از فیلمهاست که در بطن خود سوژهای ملتهب دارد. مخاطب فراز و فرودی را در فیلم تجربه نمیکند. روایت تخت و کماثر داستان در کنار فیلمنامه بیرمق باعث میشود مخاطب با هیچ کاراکتر فیلم حتی سودابه و ستاره همذاتپنداری نکند. مشکل بزرگ فیلم عامل انگیزه در فیلمنامه جهت پیشبرد قصه فیلم است. مخاطب درک نمیکند چرا مسئله بازگشت دوباره سودابه به وطن و دیدار با فرزندش از سوی خودش و خانواده همسرش، بهرام، خاصه از جانب پدر بهرام اینقدر پیچیده و غامض است. مشخص نمیشود چرا سودابه کودک ۱۰ روزهاش را پس از مرگ همسرش رها کرده و به خارج از کشور پناه میبرد. (البته دلیلی کمرنگ در فیلم ذکر میشود، اما آنقدر کممایه و کماثر است که ترک کودک از سوی مادر در آن شرایط برای مخاطب پذیرفتنی نیست.) اینکه چه لزومی داشت سودابه در نخستین مواجهه خود بعد ۲۳ سال با پدر همسرش بی هیچ دلیل منطقی از رازی بگوید که هیچ کمکی به او و دخترش و خانواده همسرش نمیکند. مشخص نمیشود چرا ستاره در مواجهه با زنده بودن مادرش چنین واکنش تند و غیرقابل باوری از خود نشان میدهد و… وقتی فیلم در تبیین عامل انگیزه میماند، بهطبع بقیه داستان جذابیت منطقی خود را از دست میدهد.فیلم قصه سادهای دارد، اما کارگردان نتوانسته است قصه ساده خود را بیلکنت تعریف کند.
آدمهای اضافی
«در سکوت» پر است از آدمهایی که بی هیچ دلیلی در فیلم رفتوآمد میکنند. آدمهایی که نبودنشان در فیلم لطمهای به کلیت آن نمیزند. نگاه کنید به حضور خنثی و بیاثر راننده سودابه با بازی پانتهآ پناهیها (واقعا حیف نیست چنین استفاده عقیمی از چنین بازیگر توانمندی میشود) که حذفش از فیلم لطمهای به آن نمیزند، یا نامزد ستاره که حضوری کاملا بیاثر در فیلم دارد و…
بازیهایی از سر رفع تکلیف
شاید تا پیش از این فیلم اثری که بتواند چنین بازی بدی از فاطمه معتمدآریا ارائه دهد، تولید نشده بود. گویی بازیگران فیلم از سر اجبار مقابل دوربین قرار گرفتهاند.
نکته پایانی
فیلم «در سکوت» به عنوان نخستین ساخته سینمایی ژرژ هاشمزاده فاقد هرگونه نشانه و قابلیت قابل توجهی برای اکران در گروه سینمایی هنر و تجربه است. فیلم بهرغم حضور عوامل حرفهای مقابل و پشت دوربین توجه سینمادارها را به خود جلب نکرد تا در گروه هنر و تجربه روانه اکران شود.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تولد هفتادسالگی سینمای هنروتجربه
- این هنر و تجربه آنتی ویروسی ست بر فیلم های به هرقیمت مسخره
- تحقق آرزوی چندساله فعالان انیمیشن در هنرو تجربه
- جعفر صانعی مقدم: گسترش فعالیتها در سینمای «هنر و تجربه» بستگی به تامین نیازهای مالی دارد
- انتشار تیزر هفته فیلم ایتالیا + ویدئو
- اسامی فیلمهای حاضر در هفته فیلم ایتالیا اعلام شد/ از آثار مورتی تا برتولوچی
- هفته فیلم ایتالیا ۱۱ آذر آغاز میشود/ نمایش آنلاین و رایگان فیلمها
- چهارمین دوره هفته فیلم اروپایی برگزار میشود/ اعلام جزییات رویداد
- نانهای بیات/ نگاهی به فیلم «حوا، مریم، عایشه»
- کدام چریکه؟ کدام بهرام؟/ نگاهی به مستند «چریکه بهرام»
- سالها بایست تا دَم پاک شد/ نگاهی به فیلم «پری»
- فهرست فیلمهای روی پرده در سینماهای «هنروتجربه»/ «منگی» از ۱۵ شهریور میآید
- تابناک: نخستین گامها برای تعطیلی بستر نمایش دهها فیلم سینمایی ایران؟
- قابهای نامتعارف بیمعنی/ نگاهی به فیلم «امیر»
- ابوالفضل جلیلی: مشکل فیلمهای من این است که مردم را به فکر میاندازد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- موزه فضاپیمای جرج لوکاس افتتاح شد
- برای نخستین بار؛ السالولدور به اسکار نماینده میفرستد
- سینمای اجتماعی از ناگزیری تا ضرورت
- «امیرعلی»؛ جستوجوی عدالت آموزشی در قاب مستند
- «کلاغ»؛ چرا زخمها تمام نمیشوند؟
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
