محسن کوهکن، نماینده مجلس در واکنش به درخواستها برای لغو اکران «خانه پدری» گفت: «مخالف انتقاد نیستیم و هر فردی به عنوان شهروند در حد انتقاد حق دارد نظر هم بدهد اما اینکه فردی ورود کند و بگوید اجازه نمیدهد، فیلم پخش شود، را تایید نمیکنیم.»
به گزارش سینماسینما، فیلم سینمایی «خانه پدری» ساخته کیانوش عیاری در حالی پس از ۱۰ سال، امروز روی پرده سینماها رفت، که عدهای نسبت به اکران آن انتقاد دارند و خواستار توقیفش شدهاند.
محسن کوهکن، فراکسیون نمایندگان ولایی مجلس و نماینده مجلس شورای اسلامی در این باره گفت: «نظر افراد محترم است اما اینکه فردی بخواهد جلوی اکران فیلمی که به صورت قانونی مجوز گرفته است، بایستد و نگذارد فیلم اکران شود را تایید نمیکنیم. تا فیلمی به صورت کامل دیده نشود، نمیتوان درباره آن اظهارنظر صریح کرد. لذا لازمه قضاوت درباره فیلم این است که آن را با دقت دید، من هنوز فیلم خانه پدری را ندیدم و نمیتوانم درباره آن اظهارنظر دقیق داشته باشم.»
او تاکید کرد: «آنچه مسلم است این است که اگر فردی بگوید، در جامعه آزادی نیست، این خود تایید کننده این است که اتفاقا در جامعه آزادی هست. حرفی که پیش از انقلاب میتوانست برای فرد دردسرساز باشد. اینکه بگوییم فیلمی مخالف نظر ماست، باید تعریف شود که منظور از ما چه کسی است. اینکه بگویم به طور مثال این فیلم مخالف نظر من نماینده است پس نباید اکران شود، ابدا حرف صحیحی نیست، نباید به آن توجه کرد. ما در جامعه چارچوبهایی داریم که فیلمهای ساخته شده، نباید با این چارچوبها در تضاد باشد.»
کوهکن ادامه داد: «اگر به فیلمی مجوز داده نشود و فیلم پخش شود، این خلاف قانون است اما اگر فیلمی براساس آییننامه مربوطه مجوز گرفته است اکران آن اصلا خلاف قانون نیست، خلاف قانون نبودن هم نشانه این نیست که فردی نباید به آن انتقاد داشته باشد و نسبت به آن اظهار نظر نکند. اینکه فیلم قانونی هم اشکال و نقطه ضعف نداشته باشد، امری نشدنی است. بستگی دارد که هر فرد با چه دیدگاهی بخواهد فیلم را ببیند. نفس این نقطه نظرات، داشتن روح آزادی در جامعه را نشان میدهد.»
نماینده اصولگرای مجلس ادامه داد: «ما مخالف انتقاد نیستیم و هر فردی به عنوان شهروند در حد انتقاد حق دارد نظر هم بدهد اما اگر فردی ورود کند و بگوید اجازه نمیدهد، فیلم پخش شود، ما ابدا آن را تایید نمیکنیم. نظر هر فردی برای ما محترم است، یکی میتواند تایید کند و دیگری رد کند. حق استفاده از آزادی را باید کاملا متواضعانه دید، چه برای رد و چه برای تایید.»
منبع: خبرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بزرگداشت کیانوش عیاری با نمایش «شبح کژدم»
- یادداشت «کیانوش عیاری» در سوگ ناصر تقوایی
- نسخه اصلی «خانه پدری» آنلاین اکران شد
- یک نمایش برای «خانه پدریِ» کیانوش عیاری
- از راههای رفته/ چیزهایی که نباید میگفتم!
- واکنش کیانوش عیاری به قاچاق فیلم «کاناپه»؛ از نمایش غیرقانونی اثرم ناراضی هستم
- نوبت فیلم کیانوش عیاری شد؛ انتشار نسخه قاچاق از فیلم توقیفی «کاناپه»
- مجوز ساخت سینمایی برای ۶فیلمنامه صادر شد
- کیانوش عیاری در بیمارستان بستری شد
- تقدیم «ترانهای عاشقانه برایم بخوان» به کیانوش عیاری/ سینما دارای یک زبان مشترک است
- سرنوشت نامعلوم سریال کیانوش عیاری/ چرا تلویزیون ۸۷ متر را گردن نمیگیرد؟
- نشست «بررسی ارتباط میان کتاب و سینما»؛ کیانوش عیاری: نمیدانم اگر سینما نباشد باید چه کار کنم؟
- نگاهی به کارنامه فیلمسازی کیانوش عیاری
- «بودن یا نبودن» و تبدیل خشونت به امید/ عیاری نمونهای از عیار شرافت در سینمای ایران است
- عیاری یک شگفتی در سینمای ایران است/ کیارستمی و عیاری پیش از هنر سینما، خود را کشف کردند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





