فرزانه متین- بار دیگر محمد حسین مهدویان،کارگردان جوان و راوی تاریخ معاصر، با ساخت پنجمین فیلمش ،درخت گردو تماشاگران را بهت زده کرد.فیلم درخت گردو ،آخرین اثر وی که در جشنواره سی و هشتم در حال اکران است به روایت یک فاجعه تلخ و واقعی از دل مسائل جنگ می پردازد.او این بار از گروهک ها ی سیاسی فاصله گرفته اما فیلمش در بطن سیاست به ماجرای بمباران شیمیایی سردشت می پردازد،فیلمی که توانست چهره کریه و زشت جنگ تحمیلی را در قاب نقره ای نشان دهد.کارگردان ماجرای نیمروز ، سرگذشت خانواده ی دوست داشتنی کرد را با سه بچه قد و نیم قد و فرزندی در راه نشان می دهد که چگونه با آلودگی شیمیایی از هم می پاشند و پدر،قادر مولان پور یکتنه، بار عظیم از هم پاشیدن خانواده اش را بر دوش می کشد از این رو،درخت گردو،دراماتیک ترین اثر مهدویان است.فیلمی از جنس عشق.تک تک لحظات ،مخاطب چشم از فیلم بر نمی دارد ،نمی دادیم در حال همذات پنداری با نقش اول است و یا این که محو تماشای تاثیرات جنگ.درخت گردو پوست مخاطب را می خراشد تا قلبش را جرحه جرحه کند.این فیلم تکان دهنده، یقه ی مخاطب را تا انتها ول نمی کند به حدی که تاثیرش را تا ساعت ها بعد از تماشای آن بر مخاطب می بینیم.
پیمان معادی این بار هم خوش در خشید در حدی که فاصله ی بازی اش از صمد مجیدی در فیلم متری شش و نیم تا قادر مولان پور درخت گردو صد و هشتاد درجه است. او به روانی کردی صحبت می کند،عشق و صبر در چشمانش به وضوح دیده می شود.او به زیبایی نقش یک پدر و تکیه گاه خانواده ایرانی را نشان می دهد.تنها ایرادی که می توان به مهدویان گرفت انتخاب نادرست وی برای پزشک بیمارستان،مهران مدیری است.مدیری نه که نتواند از پس این نقش برآیند موضوع اینجاست که مخاطب با صدایش،لحنش،میمیک صورتش نمی تواند ارتباط برقرار کند.مدیری به کارهای خودش و نقش های جدی در طنز گره خورده است.کارگردان با انتخاب یک بازیگر دیگر،به راحتی می توانست بخش های مربوط به بیمارستان را تاثیرگذارتر کند.
در انتها باید گفت درخت گردو سمبل تکیه گاه و در اصل مام وطن است که بچه هایش را در آغوش می گیرد و مهر تاییدی بر آثار مخرب شیمیایی بر انسان و محیط زیست است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «درخت گردو»؛ تصویری بلورین و شفاف از عمق یک جنایت جنگی
- همزمان با روز ملی سینما، فردا بلیت سینماها نیمبها است
- قدرت قادر
- «دینامیت» اکران میشود
- سخنگو و دبیر شورای صنفی نمایش: هنوز هیچ فیلمی برای اکران نوروز قطعی نیست
- کدام فیلمها برای معرفی به اسکار مناسب هستند؟
- ۲ فیلم جدید روی پرده میآیند
- دلیل اکران یک هفتهای «درخت گردو» چیست؟
- مجوز نمایش دو فیلم صادر شد
- اسلوب غلط از درک واقعیت عاجز است/ درباره داوری فیلم
- نامه پیمان معادی به محمد حسین مهدویان/ “برلین هم نمیروم”
- انسان مضطر/ نقدی بر فیلم درخت گردو
- نگاهی به فیلم درخت گردو/ یک بار دیدن کافیست
- نگاهی به فیلم درخت گردو/ ردی از تاریخ و خون
- از رنجی که میبریم از دردی که میکشیم/نگاهی به فیلم «درخت گردو»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





