پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، محمد تقی زاده:

شاید پایان بندی فیلم مهم ترین نقطه ضعف اثرجدید سیاوش اسعدی باشد که باوجود نقصان ها در بخش های دیگر ولی آنچنان ناتوانی در این بخش سبب شوکه شدن و سرخوردگی در تماشاگر می شود که همه فضاسازی ها و شخصیت سازی های فیلم را به دست فراموشی می سپارد. پایان رها و غیر قابل درک در خونگاه می تواند بازسازی و در نسخه اکران عمومی اصلاح شود تا این میزان سرخوردگی و نارضایتی از فیلم در آنجا بوجود نیاید. ساخت پایان بندی جدید که ارتباطی با پیرزن همواره صامت فیلم داشته باشد هم باعث برطرف کردن پایان بندی ضعیف فیلم می شد و هم حضور یک مادر بزرگ صامت و بی صدا را تا پایان فیلم بیهده نمی سازد و کارکرد حداقلی آن از وسیله ای برای پنهان کردن دفترچه حساب رضا میثاق افزایش می دهد.

فیلم خیلی خوب شروع می شود و کم کم به معرفی شخصیت ها و کاراکترهای نه چندان زیاد فیلم می پردازد ولی هرچه پیش می رود فیلم ضعیف تر و مستاصل تر می شود . گویی متریال لازم برای ادامه داستانگویی برای فیلمنامه نویس ته کشیده و سخت سکانس های زاید و طولانی جایگزین انسجام و پرداخت و قوام داستان و شخصیت ها می شود . کل بخش های مربوط به نادر فلاح در تیمارستان که با بازی جذاب نادرفلاح  رضا استادی همراه است ، تاثیری در فرجام داستان و شخصیت ها ندارد و در آخر هم باوجود قول مساعدی که رضا میثاق به رفیقش داد تا او را از آنجا بیرن بیاورد کاملا رها و فراموش شده باقی می ماند.

به نظر می رسد اجرای فیلم و هدایت بازیگران که مهم ترین آن بازی ژاله صامتی و امین حیایی است نمره قبولی می گیرد و فیلم اجرای بدی ندارد ولی عدم توانایی و جذابیت و کمال فیلمنامه آن چیزی است که به درخونگاه آسیب جدی می زند بطوریکه در بخش یک سوم پایانی دیگر رفتارهای قهرمان فیلم و دو دو زدن ها برای پول و جلوی خانواده اش استادن دیگر خیلی از نظر منطق شخصیت پردازی قابل قبول نیست و تنها پایانی ضعیف برای داستانی است که خوب شروع شد و نسبتا خوب ادامه پیدا کرد.

سیاوش اسعدی راه و روش پرطمطراق و ثقیل مسعود کیمیایی در دیالوگ گویی را گویا خیلی پسندیده است و سعی کرده در فیلم جدید خود به استاد کیمیایی ادای دینی کند ولی آنچه مشخص است دیالوگ های فیلم در بعضی لحظات طولانی و تحمیل شده به تماشاگر به نظر می آید و اگر کوتاه  و اصلاح شوند ضرر چندانی به فیلم نمی زند.

اسعدی از جمله سینماگران نسل جدید سینمای ایران است که با ساخت سه فیلم اخیر نشان داده است که علاقه زیادی به سینمای کیمیایی ، جنوب شهر و سینمای قهرمان پرور امریکا دارد. با اینکه کار روی متن فیلم کاری سخت و طولانی و البته طاقت فرسا است ولی به نظر می آید را برون رفت از فیلم های ضعیف و متوسط توجه حداکثری به فیلمنامه حتی بیش از کارگردانی است.