سینماسینما، مجید موثقی
شاید تنها شگفتی جشنواره فجر امسال همان فیلم «غلامرضا تختی» بود! بهرام توکلی رژه کلیشههایی که در فیلم «تنگه ابوقریب» به کار برده بود را این بار از آنها دوری جست و مخاطب را وارد روح و روان شخصیتی کرد که از رقابت با دیگران گریزان است! در این فیلم بیننده به خوبی با چشم و گوش تختی به جهان پیرامون او خیره شده و قادر است مشکلات و مصائب او را درک کند! فضاسازی، گریم و فیلمبرداری درخشان این فیلم، نوید از شکل گیری نوعی سینمای هنری داستانگو را در سینمای ایران میدهد که مدتی است اسیر فیلمهای تجاری و به ظاهر کمدی شده است!
توکلی با دکوپاژی خوب (پلان بندی دوربین) درگیر بازی با فرم نشده و با روایتی نرم مخاطب را تدریجا وارد جهان تختی می کند! آنچه این فیلم را در کارگردانی متفاوت کرده، تمرکز دوربین روی شخصیتی است که بسیار آسیب پذیر در برابر مسائل اجتماعی پیرامون خویش است! قهرمانی که از ضربه فنی کردن دیگران لذت نبرده و در عوض حامی و یاور بازندگان است؛ به خود زخم میزند تا مرهمی برای زخمهای دیگران باشد! تختی در این فیلم ادعایی برای اثبات خویش به عنوان یک قهرمان ندارد و اعتراض او به انسانهایی است که شادی خود را با شکست دیگران جشن میگیرند! شخصیتی که تدریجا در حال زوال است و در پایان خود را با دستان خویش بر تشک زندگی ضربه فنی میکند! شاید بتوان فیلم و کاراکتر تختی را با فیلم «گاو خشمگین» ساخته مارتین اسکورسیزی مقایسه کرد که در رنگ، فضاسازی و روایت، شباهت زیادی با هم دارند!
طراحان صحنه ولباس این فیلم یعنی کیوان مقدم و امیر ملک پور بدون استفاده از عناصر اضافی شرایط محیطی را به خوبی برای مخاطب باور پذیر کردهاند و فیلمبرداری درخشان حمید خضوعی ابیانه با یک خروجی سیاه و سفید به باور پذیری بیشتر این فیلم کمک شایانی کرده است! توکلی با مشاهده درست، نقاط ضعف شخصیت و اندیشههای سیاسی، او را از زوایای متفاوت بررسی کرده و با یک تیم حرفهای به کارگردانی کاربلد تبدیل شده است. این روزها فقدان این فیلمها در سینمای ایران محسوس است!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- درباره کامران فانی و ترجمهای ناب/ مرغ دریاییِ فانی
- طعم تلخ گیلاس
- ناصر تقوایی؛ صدای خاموشِ یک سینمای بیدار
- صیدِ کارگردان بزرگ
- درباره ساخته جدید علی عباسی/ امتحان نهایی «شاگرد»
- مجید موثقی داور جشنواره مصری شد
- قمارباز بزرگ سینما
- تقابل تجارت و واقعیت/ نگاهی به فیلم «روز صفر»
- «روز صفر»؛ مرز باریک صعود و سقوط
- نگهبانی که زود گول خورد/ نگاهی به فیلم «نگهبان شب»
- گرگِ آخر/ نگاهی به فیلم «برف آخر»
- ردِ بو/ نگاهی به فیلم «مرد بازنده»
- یک سینماگر ایرانی داور جشنواره فیلم توفوزی گرجستان شد
- بهرام توکلی سریال «مترجم» را میسازد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
- «تراست می!!!» در آمریکا روی صحنه میرود
- عباس کیارستمی؛ برجستهترین سینماگران ایرانی در صحنه جهانی
- ادامه موفقیت «نبرد دوگل»
- «دن کیشوتِ» اورسن ولز به پایان میرسد
- فرزاد جمشیدی درگذشت
- حامد بهداد؛ بازیگر مولف و قائم به انرژی
- جایزه معتبر جشنواره مونتکارلو به «یونیفرم» رسید
- «وظیفه»؛ آینهای روانکاوانه بر بحرانهای انسان معاصر
- «مایکل»، «اوپنهایمر» را پشت سر گذاشت
- «نبرد دوگل؛ نامت را مینویسم» و الگوی ساخت فیلمی درباره مصدق
- اجرای نمایش «نیمه تاریک ماه» آغاز شد/ سومین دور اجرای نمایش کودک «میخوام به دنیا بیام»
- «تلومر»؛ روایتی از فرسایش و بازآفرینی در دل بیزمانی
- فیلم کوتاه «نفر ۱۶۹» آماده نمایش شد/ فیلمبرداری «نفس کشیدن زیر آب» به پایان رسید
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- شصتمین جشنواره فیلم کارلووی واری؛ فیلم عباس کیارستمی نمایش داده میشود/ اهدای سه جایزه و یک تجلیل
- دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ ۱۱ سینماگر ایرانی عضو آکادمی اسکار میشوند
- پس از دعوت آکادمی داوری از ۵۲۹ هنرمند؛ نادر ساعیور عضویت در آکادمی اسکار را نپذیرفت
- نقدی بر فیلم «دراما»/ کالبدشکافی یک فروپاشی: معماریِ تروما و روانرنجوری مدرن
- درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
- داوری آزاده بیزارگیتی در جشنواره ایتالیایی
- محمود کلاری رییس هییت داورانِ جشنواره زردآلوی طلایی شد
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- دلاور دوستانیان درگذشت
