همین تازگی هشتاد و ششمین سالروز تولد مردی بود که نه تنها در عرصه سینما، بلکه بین ادبیاتی ها هم طرفداران بسیاری دارد. البته شاید فارغ از جامعه کتابخوان جدی، بویژه آن هایی که پیگیر ادبیات جهان هستند دیگران آشنایی چندانی با نوشته هایش نداشته باشند. صحبت از «وودی آلن» است؛ سینماگر و کمدین مطرح امریکایی که طی ۶۰ سال فعالیت حرفه ای خود جوایز و افتخارات بی شماری کسب کرده است. این هنرمند که برخی منتقدان او را همچون گنجینه ای برای هنر هفتم می دانند در کنار سال ها فعالیت جدی سینمایی، در زمینه ادبیات داستانی و نمایشی هم کارهای متعددی نوشته که اغلب به فارسی نیز بازگردانده شده اند. اگر بیش از آثار مکتوب آلن با فیلم های او آشنا هستید، برای شروع کتاب های «بی بال و پر» و «مرگ در می زند» به ترجمه «نگار شاطریان» و منتشر شده از سوی «نشر بیدگل» پیشنهادهایی وسوسه انگیز برای ورود به دنیای ادبی برآمده از نوشته های او هستند. «بی بال و پر» گزیده ای از یادداشت های خصوصی آلن است؛ یادداشت هایی با همان رد پای پررنگ طنز که در ساخته های سینمایی و حتی بازیگری اش سراغ داریم.
با وجود نثر روان و سبک نوشتاری خواندنی این کتاب، برخی تاکید دارند که مخاطب برای ارتباط بهتر با آن باید آشنایی هرچند مختصری با فلاسفه، نویسندگان و هنرمندانی داشته باشد که آلن هرازگاهی به نام شان اشاره کرده است. کتاب دیگری که خواندن آن لطف بسیاری دارد «مرگ در می زند» است؛ نکته جالب توجه درباره این کتاب که در قالب نمایشنامه در دسترس علاقه مندان قرار گرفته این است که نسخه صوتی آن نیز منتشرشده. حتی اگر نسخه چاپی این کتاب را خوانده اید از نسخه صوتی اش که در واقع یک نمایش رادیویی است نیز غفلت نکنید. این کتاب روایتی از مواجهه انسان با مرگ است؛ هرچند با روایتی متفاوت از آنچه که از مواقعی اینچنینی در ذهن مان نقش بسته است. در این داستان خبری از بیمار رو به احتضاری که در اتاقی سرد و تاریک به انتظار پایان زندگی اش مانده نیست؛ حتی فرشته مرگی که آلن به تصویر کشیده متفاوت از فیلم های هالیوودی است، در آن نه خبری از آن لباس یکدست سیاه است و نه آن داس مخوف! مرگ، مردی آراسته است که می آید وظیفه اش را انجام بدهد و برود. کمی هم تازه کار است.
آنقدر که به جای در زدن از دیوار خانه «نات»، یکی از دو شخصیت اصلی داستان بالا می رود و در برابر چشمان متعجب او خودش را معرفی می کند. «نات» باورش نمی شود اما وقتی می فهمد قرار است بمیرد تصمیم به فریب مامور معذور به خدمت می گیرد. حالا اینکه چه می کند و موفق می شود یا نه بماند برای گوش سپردن به نسخه صوتی یا خواندن نسخه چاپی اش. اجرای این نمایشنامه رادیویی را که دسترسی به آن از طریق پلتفرم هایی نظیر «فیدیبو» و «طاقچه» ممکن است، «محسن زرآبادی پور» و «آرمان سلطان زاده» برعهده داشته اند که از سوی موسسه «آوانامه» تولید شده و تنها ۲۳ دقیقه زمان برای گوش سپردن به آن کافی است.
«بی بال و پر»
«مرگ در می زند»
نویسنده: وودی آلن
مترجم: نگار شاطریان
نشر بیدگل
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- با حمایت اسپانیا؛ پنجاه و یکمین فیلم وودی آلن ساخته میشود
- وودی الن در سوگ دایان کیتون/ دنیای بدون کیتون؛ دنیایی غمگینتر
- وودی آلن صداپیشه انیمیشن «صندلی آقای فیشر» میشود
- هم زمان با اکران جدیدترین فیلمش؛ وودی آلن: عشق فیلمسازی از بین رفته است
- فیلم باید به دل بنشیند/ گفتگوی اختصاصی با فوزی بن سعید عضو هیئت داوری جشنواره ونیز ۲۰۲۳
- کدام فیلمها به جشنواره ونیز میروند؟
- زمان برگزاری کنفرانس مطبوعاتی جشنواره کن اعلام شد/ لیست احتمالی فیلمها
- نام فیلم جدید وودی آلن اعلام شد/ «کودتای شانس» در بازار برلین
- نسخه ویژه نابینایان «نیمه شب در پاریس» با صدای داریوش کاردان منتشر میشود
- وودی آلن: هیجان فیلمسازی از بین رفته است
- اختصاصی سینماسینما/ الک بالدوین سهشنبه با وودی آلن مصاحبه میکند
- چین فیلم تحریم شده وودی آلن را اکران میکند
- حمله وودی آلن به یک مستند
- دنیایی عاری از اخلاق و وجدان
- سکانس طلایی/ بلو جاسمین
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





