سینماسینما، سحر عصرآزاد
«شکستن همزمان بیست استخوان» یا «رونا؛ مادر عظیم» را باید ستایشی از مقام و جایگاه مادر به شیوهای ظریف و هنرمندانه دانست. فیلمی که قصد دارد با نقب زدن به درونیترین ضعفهای بشری به این امر مهم دست یابد.
برادران محمودی اینبار با فیلمنامه و کارگردانی جمشید محمودی و تهیهکنندگی نوید محمودی، ادای دینی دارند به مادر خود و همه مادران که سوژه فیلمهای بسیاری از گذشته تا حال و آینده بودهاند و هستند و خواهند بود.
اما آنچه این فیلم را همچون آثار قبلی آنها متمایز میکند، زاویه نگاه شناسنامهداری است که به موضوع آشنا و محوری فیلم خود دارند. نگاهی از دل قومیت و با تکیه بر فرهنگ و عادات و آداب و سنتهای جاری در دل قوم مهاجر افغان؛ که همین وجه آن را شناسنامهدار میکند. حکایت دو برادر با روحیات مختلف که هر یک مادر را به شیوه خاص خود پاس میدارند. عظیم (محسن تنابنده) که فرزندی ندارد، مادر را اول و آخر همه چیز در زندگیاش میداند و این را در خطاب تندی که به همسرش دارد، تکرار میکند. همانطور که به برادرش، فاروق، هم سرکوفت ترک کردن مادر را به خاطر مهاجرت میزند.
اما مشکل بزرگ فاروق (مجتبی پیرزاده) که فرزندی دارد مونس مادر، طرح موضوع مهاجرت بدون مادر است. موقعیتی که منجر به مواجهه دو برادر و ادعای عظیم در رابطه با مادرشان میشود؛ ادعایی که گریبانش را میگیرد. آن هم وقتی او میماند و مادری بیمار که نیاز به پیوند کلیه عظیم دارد. در چنین بحرانی است که عظیم با بیماریای که خودش دارد، دچار تردید و ترس شده و حالا باید بین زندگی مادر و خودش، یکی را انتخاب کند؛ مصداق عینی ادعایی که کرده است!
فیلم تا طرح این مواجهه درونی عظیم، با ضرباهنگ و روایتی پویا که در خدمت پیشبرد درام است، پیش میرود، اما از جایی که قرار است تردیدهای درونی عظیم را به تصویر بکشد تا مخاطب موقعیت پرچالش او را از نزدیک حس کند، دچار رخوت میشود. درست است که پرداختن به چنین وجه درونی که جلوه و نمایش بیرونی برجستهای نداشته و متکی بر یکسری کدهای رفتاری است، کاری چالشبرانگیز است، اما این وجه، محور اصلی فیلم و انتخاب فیلمساز است. به همین دلیل انتظار میرفت ایدههای تصویری بیشتری برای ترجمان و بیرونی کردن این پروسه سخت در زندگی عظیم داشته باشد.
از آنجا که عظیم در شهرداری تهران کار میکند، یکسری رفتارها و کارهای تکرارشونده در مواجهه با مکانها و اشیا دارد که فیلمساز تا جای ممکن به جلوهگری ترس و تردید او در رفتارهای روزمرهاش پرداخته است. اما فیلم به چیزی بیش از این نیاز دارد برای نزدیک شدن به درونیات عظیم، تلخی مواجهه با ترس درونیاش و پذیرفتن سنگینی بار ادعایی که کرده نسبت به شانههای انسانی نحیفش؛ وجهی که بتواند رخوت و سکون این بخش از فیلم را تقلیل دهد و آنها را حسیتر کند.
هر چقدر این بخش به شیوهای تصویری ملموس و باورپذیرتر میشد، مواجهه بعدی دو برادر، آن هم درحالیکه فاروق از نیمه راه مهاجرت قاچاقی با پسرش بازگشته تا کلیهاش را به مادر تقدیم و دیدار او را با نوهاش میسر کند، تعیینکنندهتر و دراماتیکتر میشد.
«شکستن همزمان بیست استخوان» کنایه از موقعیت دردناکی است که انسان با همه ضعفهای بشری در آن گرفتار میشود و در کنار ادای دین به مادر نوعی دعوت به همدلی با ذات انسانی و پذیرش یکدیگر است که با ظرافت توامان شده است.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- راهیابی «آخرین تولد» به پنج جشنواره بینالمللی
- «داریوش» ۲۷ تیر میآید
- پایان فیلمبرداری «پوست شیر» در اسفندماه/ پخش فصل سوم ۱۰ اسفند شروع میشود
- وقتی نقش مدیون بازیگر میشود/ نگاهی به بازی علیرضا کمالی در «پوست شیر»
- شلوغ کردن معرکه!/ نگاهی به سریال «پوست شیر»
- آن دقایق جانکاه/ نگاهی به سریال «پوست شیر»
- به نام پدر/ نگاهی به سریال «پوست شیر»
- جایزه ویژه هیات داوران جشنواره تگزاس آمریکا برای «هفت و نیم»
- ادامه فیلمبرداری سریال «همبازی»
- همایون ارشادی و گروه جدید بازیگران سریال نورزی شبکه دو مقابل دوربین رفتند
- نوید محمودی: پژوهش آثار سینمایی را سنددار میکند
- آتیلا پسیانی و گروه جدید بازیگران سریال نورزی شبکه دو مقابل دوربین رفتند
- «مردن در آب مطهر» به صورت آنلاین اکران میشود
- «خانه عزیز» سریال نوروزی شبکه دو شد
- رونمایی از پوستر رسمی «هفت و نیم» در آستانه اکران
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





