علیرضا خمسه گفت اتفاقی که در برنامه «خندوانه» افتاد، فقط گوشه چشمی به ادبیات عامیانه کشورمان داشت، نه توهین به ملت.
این بازیگر پیشکسوت طنز دلایلش برای استفاده از خر در برنامهی کمدیاش در «خندوانه» را توضیح داد و گفت: غفلت ما در بسیاری از زمینهها باعث شده گنجینههای فرهنگی و اجتماعیمان به یغما برود. به عنوان مثال در مورد مولوی، این عارف بزرگ آنقدر غفلت کردیم تا ترکها (کشور ترکیه) سند این بزرگمرد را به نام خودشان زدند. همچنین در زمینه طنز مکتوب هم کوتاهیهای بسیاری کردیم که این کوتاهیها هم در فرهنگ رسمی و هم در فرهنگ غیررسمی کشورمان قابل مشاهده است.
وی اضافه کرد: به عنوان مثال در فرهنگ شفاهی که در فرهنگ هر کشوری باید زنده بماند و از آن است که آبشخور میگیرد، ما مشخصاً برنامه «ملانصرالدین و خرش» را داریم که مجموعهای از بسیاری حکمتها، مثلها و گرههای اجتماعی را در خودشان جای دادهاند. قطعاً شخصیت ملانصرالدین و خرش برای پر کردن اوقات فراغت خلق نشدهاند؛ چراکه اگر این طور بود، قرنها دوام نمیآوردند، به همین خاطر ما وقتی از چنین گنجینههای طنز و فرهنگی هنری کشورمان غفلت میکنیم دیگران به این گنجینهها دسترسی پیدا میکنند و سندش را به نام خود میزنند. شخصیت ملانصرالدین و خرش هم از جمله شخصیتهایی است که چند سالی است کشور ترکیه در مجامع جهانی آنرا به نام خودش ثبت کرده است؛ در حالی که این شخصیت در بین افکار عمومی کشورمان سالهاست که مورد استفاده و بهرهبرداری قرار میگیرد.
خمسه در ادامه به نقدی که نسبت به استفاده از خر در یک برنامه تلویزیونی از سوی برخی شخصیتهای فرهنگی و سیاسی مطرح شده و اینکه از سوی برخی، استفاده از خر در یک برنامه پربیننده توهین به ملت تلقی شده است، پاسخ داد: کسانی که هیچ اطلاعی از پیشینه فرهنگیشان ندارند، فکر میکنند آمدن یک خر در کتاب و برنامه تلویزیونی توهین است؛ بنابراین من هم کسانی را که آنقدر با فرهنگشان آشنایی ندارند را مورد خطاب قرار نمیدهم. فقط خواهشم از دیگر دوستان این است که به چاپهای دیگر مولانا استناد کنند تا مطالبی برایشان یادآوری شود.
این بازیگر طنز بار دیگر تاکید کرد: اتفاقی که در برنامه «خندوانه» افتاد فقط گوشه چشمی به آن ادبیات عامیانه داشت نه توهین؛ چراکه کسی که ۴۰ سال است در عرصه هنر فعالیت میکند به مخاطبش بیاحترامی و توهین نمیکند.
علیرضا خمسه در پایان گفتوگوی خود ضمن تسلیت به بازماندگان حادثه منا اظهار کرد: فاجعه منا آنقدر غمانگیز است و آنقدر ریشه در وجود همه ما دارد که بعید میدانم ماهها طول بکشد تا ملت ایران رفتاری که اسمش خنده است را به یاد بیاورند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- علیرضا خمسه: سینما براساس عشق بوجود آمده است/ طنز یک مسئله ادبی و کمدی یک مقوله نمایشی است
- فصل دوم «بگو بخند» تولید میشود/ معرفی داوران
- گنجینه «علیرضا خمسه» در موزه سینما راه اندازی شد
- داوران بخش ملی و بینالملل جشنواره۳۵ فیلم کودک معرفی شدند
- در آستانه روز ملی سینما؛ برگزاری سه رویداد ویژه توسط موزه سینما برگزار میشود
- سرنوشت «کلاه قرمزی» در انتظار «جناب خان»؟
- آینده مبهم «خندوانه» از نگاه رامبد جوان
- رامبد جوان و پله فوتبالیست افسانهای
- بازگشت «خندوانه» به تلویزیون از عید فطر
- آخرین سینماتک سال ۱۴۰۰ و نمایش «آپارتمان شماره ۱۳»
- فینالیستهای خندانندهشو۳ مشخص شدند
- بازگشت جنابخان از پنجشنبه به «خندوانه»
- علیرضا خمسه: افسوس میخورم مردم هنوز سریال «پایتخت» را میبینند!/ گله از پرداختهای نامنظم دستمزدها در تلویزیون
- اجرای نمایش «پازل» در لسآنجلس پایان یافت/ ادامه اجرا، در دیگر شهرهای آمریکا و کانادا
- یک استاد دانشگاه : خنداندن درخندوانه بسیار تصنعی است/خندوانه در این سالیان رقیب خوب نداشته
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





