شرق نوشت: عکاسی فیلم برخلاف دیگر شاخه‌های عکاسی، کمی مغفول مانده است، شاید به این دلیل که در طول سالیان کمتر درباره این رشته جذاب و متنوع عکاسی نوشته و گفته شده است و با ورود عکاسی دیجیتال، این رشته هنری نیز شکل و شمایل متفاوتی گرفته است.
جذابیت عکاسی فیلم مثل سال‌ها پیش، بسیاری از سینمادوستان را ترغیب و تشویق به دیدن فیلم‌هایی می‌کند که عکاس سینما روایت کرده است و حتی می‌توان دنیای فیلم را با دیدن تصاویرش تخیل کرد، اما قطعا دیگر کارکرد عکاسی فیلم در سال‌های اخیر، حضورش در ویترین‌های سینما نیست و بار تبلیغاتی فیلم با شکلی متفاوت‌تر عرضه می‌شود، اما قطعا بازیگر و عکاس فیلم دو رکن جدایی‌ناپذیر از یکدیگر هستند و بار تبلیغی فیلم بیشتر به‌واسطه حضور آنهاست.
از این جهت بیشترین تعامل عکاسان سینما با بازیگران سینماست. مهناز افشار از جمله بازیگرانی است که به‌واسطه تعامل خوب با عکاسان سینما در سومین جشن عکاسان سینما تقدیر شد. به‌همین‌واسطه با او درباره نگاهش به عکاسی فیلم صحبت کردیم که در ادامه می‌خوانید.
اگر سینما را یک رفتار جمعی در خدمت یک تفکر واحد تعریف کنیم، از نظر شما نقش عکاس فیلم در این میان چیست؟
برای من نقش عکاس به شکلی شبیه به آماده‌کردن شناسنامه یک فیلم است.
در کدام‌یک از فیلم‌هایی که تابه‌حال بازی کرده‌اید یک فریم عکس توانسته معرفی کامل آن را انجام دهد، به‌نوعی که مخاطب با دیدن همان یک فریم تشویق شود که فیلم را تماشا کند؟
در ارتباط با مخاطب نمی‌توانم نظر قطعی بدهم، اما برای خودم عکس فیلم‌هایی چون «برف روی کاج‌ها»، «پل چوبی»، «پسر آدم دختر حوا»، «نهنگ عنبر» و تعدادی دیگر که الان به خاطر ندارم.
رابطه شما در مقام بازیگر با عکاس فیلم در فیلم‌هایی که حضور دارید چگونه است؟
رابطه‌ای بسیار مشخص و قطعی است و هیچ تفاوتی با دیگر عوامل در سر کار ندارد؛ یعنی به همان اندازه که باید با عوامل صدا، دوربین، صحنه و کارگردان رفتار حرفه‌ای و دقیق داشته باشم، عکس هم در همان کار گروهی برایم تعریف شده است.
تابه‌حال با دیدن یک فریم عکس، فیلمی برایتان یادآوری و تداعی شده است؟
در بسیاری از فیلم‌ها با دیدن یک فریم عکس توانسته‌ام فیلمی را که هنوز ندیده‌ام درک و حسش کنم.
شما از بازیگران فعال در اینستاگرام هستید. اینستاگرام این روزها دنیای عکس‌های موبایلی فضای مجازی را متحول کرده است، آیا این تهدیدی برای عکاسی نیست؟
نباید تهدید باشد چون نباید خیلی آنها را به‌هم مرتبط دانست. کاملا دو موضوع جدا هستند، با تعریف‌های مجزای خودشان. به همین دلیل من احساس خطر نمی‌کنم.
افراد مشهور در معرض هجمه گسترده تولیدات بصری و انواع و اقسام قضاوت‌ها هستند، گاه همین وضعیت آنها را به نگاه انتقادی نسبت به مقوله عکس می‌کشاند. خاطرم هست چندسال پیش تصویر صورت خون‌آلود شما منتشر شد و حاشیه‌های بسیاری برای شما ایجاد کرد درصورتی‌که تصویر تست گریم شما بود. آیا چنین رفتارهایی یک بازیگر مشهور را بر سر چگونگی همکاری با عکاسان بدگمان نمی‌کند؟
این اتفاقات ارزش کار یک عکاس حرفه‌ای را کم نمی‌کند و در اصل تخصص آن و توجه عکاس را برای من تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهد، بلکه نحوه ارائه و انتشار آن بدون توضیح و چرخش آن در فضاهای اینترنتی است که جای تأمل دارد. در اصل، جذب مخاطب و بیشترکردن کلیک و گرفتن توجه، لازمه فضاهای اینترنتی شده، طبیعتا نمی‌شود کاری برایش کرد، ولی من به‌غیر از اینکه معتقدم الزامات هر کاری می‌تواند در شکلی شایسته‌تر شکل بگیرد، اما در نهایت معتقد هستم مخاطب باید عاقل باشد. برای همین این اتفاقات نمی‌تواند ارزش و احترام عکاس‌های حرفه‌ای را برای من کم کند و مخاطب باهوش از همان فریم، هم به حرفه‌ای‌بودن عکس از لحاظ کادر، حس، رنگ و نور پی می‌برد و هم حواشی مربوط به آن عکس را درک می‌کند. در نهایت عکاس و شخصی که عکس را منتشر می‌کند به صورت درست مورد قضاوت کاری قرار می‌گیرند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «قرار نوامبر»؛ جزئیاتی از فیلم جدید مهناز افشار
- سپتیمیوس ۲۰۲۵؛ شهره آغداشلو، محمد رسولاف و مهناز افشار در هلند جایزه گرفتند
- تقلید زندگی/ نگاهی به فیلم «ارادتمند؛ نازنین بهاره تینا»
- باری به هر جهت/ نگاهی به فیلم «ناگهان درخت»
- کجا بروم با اسبی که جایی نمی رود؟!/ نگاهی به فیلم «ناگهان درخت»
- مردی که هر کاری می‌کند که هیچ کاری نکند!/ نگاهی به فیلم «ناگهان درخت»
- گفتوگو با صفی یزدانیان/ «ناگهان درخت» از مخاطبش میخواهد آسانگیر نباشد
- در ستایش فرم/ نگاهی به فیلم «گیلدا»
- اعتراض عبدالرضا کاهانی به حذف تصاویر مهناز افشار در تبلیغات فیلم‌ها
- ماجرای عجیب خود آزاری مدیران تلویزیون
- اکران آنلاین «مهمانخانه ماه نو» با بازی مهناز افشار
- یک توئیت عجیب از مهناز افشار/ اعتراف و عذرخواهی
- هدیه مهناز افشار به پاکبانان
- سفیر چین در ایران مهناز افشار را در توئیتر بلاک کرد
- برترین بازیگران زن سال ۹۸ (۳)/ الهام کردا، مهناز افشار
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سال‌ها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور می‌کند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی می‌کند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکس‌های درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
