از فیلمهای در حال اکران در گروه هنروتجربه میتوان به مستند «این پیکان» به کارگردانی مشترک شاهین آرمین و سهراب دریابندری اشاره کرد.
به گزارش سینماسینما ،روزنامه فرهیختگان به همین بهانه با شاهین آرمین گفتوگو کرده است.
در قسمتی از این مصاحبه درباره حضور پیکان به عنوان یک شخصیت صحبت شده و آرمین در این خصوص توضیح داده است: «ما برای ساخت این مستند دست به ساختارشکنی زدیم. سراغ آدمهایی رفتیم که شاید در نگاه اول حرف خاصی درباره پیکان نداشته باشند. سراغ گرافیست، نقاش، عکاس و… رفتیم. در واقع سراغ آن حرفهایی که دوست داشتیم، درباره پیکان بیان شود، رفتیم. در فیلم «پیکان» افرادی هم مخالف و هم موافق این ماشین را میبینیم. روی فیلم هیچ نریشن و گفتمانی وجود ندارد. بیش از ۲۰ نفر در فیلم حضور دارند. در واقع این افراد یک برش از کل ایران هستند. این افراد تلاش میکنند داستان پیکان را بگویند و به جلو بروند. یک مقدار از جذابیت فیلم بهخاطر این است که ساختار تکراری مستندهایی را که در گذشته دیدهاید؛ رعایت نکردهایم.»
او در پاسخ به سوالی درباره استقبال نسل جوان از ساخت و تماشای مستند گفت:«ما برای مستند«این پیکان» مخاطبان جالبی داشتیم.این ماشین با همه به یک شکل رابطه برقرار میکند.ما دونفر این فیلم را به شکل خیلی سختی تولید کردیم.من این را برای همه هم توضیح میدهم.حداقل هشت نا ده نفر باید روی این فیلم کار میکردند.در این دوسال پیر شدیم. روی این فیلم ۱۲ تا ۱۴ ساعت کار کردیم. به نظرم جوانان و فیلمسازان نباید از ساخت چنین موضوعاتی بترسند. من یک مهندس هستم. مستند«این پیکان» اولین فیلم ماست. طیف مخاطبان فیلم ما گسترده بودند. از استادان دانشگاه و هنرمندان تا اقتصادانها و اوراقچیهای میدان شوش و پیکانبازها برای دیدن فیلم آمدهبودند.خیلی کیف کردم که توانستم با مستند«این پیکان» این همه انسان از قشرها و طبقات مختلف را دورهم و زیر یک سقف جمع کنم. برای ساخت فیلم ۲۵ ساعت فیلمبرداری کردیم. فیلم کاملی ساختیم و تمام نکتههای مهم درباره این فیلم را جلوی دوربین بردیم.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





