به گزارش سینماسینما، نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «بارکد» با حضور مصطفی کیایی کارگردان، بهرام رادان، محسن کیایی، پژمان بازغی بازیگران، مهیار جعفری صدابردار، نیما جعفری جوزانی تدوینگر، حجت اشتری طراح صحنه این اثر سینمایی در برج میلاد برگزار شد. در ادامه بخشهایی از صحبت های عوامل این فیلم را می خوانید:
مصطفی کیایی کارگردان
-از اول هم قرار ما بر این بود که پایان بندی به اندازه همه ماجراهایی که در فیلم تعریف کردیم نباشد، چون می خواستیم ضعف و ناتوانی شخصیت هایی شبیه به میلاد و حامد را در مقابل افراد قدرتمند نشان دهیم . از اول هم قرار بود حماقت و کوچکی آنها را در مقابل این اشخاص نشان دهیم، چون در واقعیت هم این اتفاق می افتد.
-جشنواره فیلم فجر برای فیلم هایی از جنس فیلم های من فقط یک ویترین است. ویترینی که به اکران عمومی فیلم کمک می کند. همیشه این اتفاق برای فیلم هایم افتاده و می دانم که سینمای من خیلی جشنواره ای نیست. اما حضور در جشنواره کمک می کند تا فیلمم در نوبت اکران دچار مشکل نشود.
من فیلمساز فیلسوفی نیستم و نمی خواهم شعار بدهم یا بیانات سیاسی مطرح کنم. لطفا انتظارات عجیب و غریبی از فیلم ما نداشته باشید. قرار است تماشاگران از فیلم ما لذت ببرند.
-«بارکد» فیلمی کمدی نیست و با اینکه فضای متفاوت و فانتزی دارد، میتواند لحظات شادی را هم برای مخاطب به وجود بیاورد.
-نقش مثل یک لیوان آب است که نصف آن برای بازیگر است و نصف آن برای کارگردان. فکر می کنم نقش پلیس فیلم ما هم حاصل تعامل من و پژمان بازغی بود.
-بعد از فیلم«عصر یخبندان» تصمیم گرفتم خودم تهیه کننده کارهایم بشوم. خودم هم قبلا می پرسیدم چرا کارگردان باید تهیه کننده هم بشود اما بعد از ساخت چهار فیلم فهمیدم حتما آن کارگردان هایی که خودشان تهیه کننده می شوند به همان نقطه ای رسیدند که من رسیدم.
-تهیه کنندگی کار سختی است و هیچ ربطی هم به کارگردانی ندارد اما قبول آن، تعهد و مسئولیت مرا چند برابر می کند. واقعیت این است ما تهیه کننده ای که شش دنگ در خدمت فیلم باشد و همه چیز را خوب هدایت کند، نداریم. تهیه کنندگی فقط آوردن سرمایه نیست. بلکه هدایت فیلم از زمان پیش تولید تا زمان اکران تهیه کنندگی است.
بهرام رادان بازیگر
-وقتی بازیگر و کارگردانی برای بار اول با یکدیگر کار میکنند، برای شناخت پتانسیل و فضای کاری یکدیگر زمان لازم دارند که این اتفاق در دفعات بعدی همکاری راحتتر رخ میدهد. من قرار بود در خط ویژه به کیایی همکاری کنم که اتفاق نیفتاد.
-در «عصر یخبندان» به دلیلی سفری که من داشتم، پیش از فیلمبرداری خیلی با یکدیگر کلنجار نرفتیم و به همین دلیل من خودم را به دست او سپردم و اعتماد کردم که از نتیجه کار هم راضی بودم.
-در «بارکد» به دلیل تجربه کار قبلی خیلی راحت با هم کنار میآمدیم و مصطفی می دانست که پیشنهادهای من در قالب شخصیت و بستر داستانی است و من هم می دانستم که مصطفی وقتی نظری میدهد، کاملا باور کنم.
پژمان بازغی بازیگر
-شاید من نقش دو بازی کنم، اما نقش دسته دو بازی نمیکنم و در نقشی حاضر میشوم که در فیلم تاثیر داشته باشد.
-در ایران ۲۰۰ فیلم سالانه ساخته میشود که باید دیده شوند، اما جشنواره فیلم فجر ظرفیت نمایش همه این اثار را ندارد و شاید برگزاری جشنوارههای موضوعی بتواند این امکان را فراهم کند که این فیلم اولیها دیده شوند.
نیما جعفری جوزانی تدوینگر
در تدوین این فیلم سعی کردیم ریتمی که در فیلمنامه وجود داشت را رعایت کنیم و میخواستیم جهان دیوانهای که در متن هست را نشان دهیم، جهانی که مخاطب را عصبانی و بهم ریخته هم نکند و همچنین روایت رو به عقب برای مخاطب جذابیت داشته باشد و به شکلی نباشد که کار را پس بزند.
محسن کیایی بازیگر
-بلد نیستم خارج از انچه کارگردان از من می خواهد بازی کنم، اگر خوب بازی کردم به خاطر راهنمایی های درست کارگردان بوده است.
– آدم زرنگی هستم چون اگر بخواهم خودم نقش هایم را بازی کنم، همه یک شکل می شوند اما وقتی به حرف کارگردان گوش می دهم نقشم متفاوت می شود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- انتشار نسخه ویژه نابینایان سریال «هزار و یک شب»
- بازیگران ترکیهای «هزار و یک شب» چه کسانی هستند؟
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- با نام بینالمللی «پاهای گلی»؛ «بازی را بکش» به روسیه میرود
- سریالهای جدید پیمان معادی، آیدا پناهنده و حامد عنقا در راه است
- زندهباد سینما/ مروری بر کارنامه مصطفی کیایی
- «هزار و یک شب»؛ اولین سریال بینالمللی نمایش خانگی
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- عرضه آنلاین «مطرب» و «مادر قلب اتمی»
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- تهیهکننده سریال در جلسه ساترا مطرح کرد/ نمایش سیگار در «زخم کاری» اشتباه بود
- درخواست برای حذف سینماهای بدهکار از اکران نوروزی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز
- نمایش اپرای «عشق»؛ گذشتن از پیمان، دل بستن به پیمانه
- یک فیلم ایرانی نماینده انگلیس در اسکار ۲۰۲۷
- اجرای نمایش همایون غنیزاده متوقف شد
- رونمایی از اولین پوستر «بیدار» سه روز مانده تا اکران





