
انجمن صنفی عکاسان سینمای ایران در بیانیه ای، ضمن ابرازهمدردی با هموطنان مصیبت دیده، به روند کند واکسیناسون واکنش نشان داد.
به گزارش سینماسینما ،دراین بیانیه آمده است:
ما شادى را ثبت مى کنیم، غم را، آهى که از بنِ جانى خسته بیرون مى آید. ما رنج ها را ثبت مى کنیم. این ثبت ها چیزى از روزگارِ ما را به تاریخ مى برد. این سیاهی و تباهی تحمل ناپذیرطاقتمان را گرفته است. ما مردمان ایران، روزها است که عزاداریم. سیاه پوش عزیزان ازدست رفته مان وهم وطنان بی پناه و دردمندی که جزساده ترین حق انسانی که همانا برخورداری ازاقدمات اولیه بهداشت و ایمنی درمقابل ویروس کرونا است، چیزی طلب نکردیم. ماه ها است با هر زبان و طریقی این خواست ابتدایی و ساده را فریاد می زنیم، اما هیچ مقام و مسئولی خواهان گوش سپردن به آن نیست. خطاب به کسانى که حیات و هستىِ این روزگارِ مردم ایران به دست آنهاست. آنچه این روزها درعکس ها به ثبت مى رسد، گواه بى کفایتىِ بسیارى ازمسئولین امر است. عکس هاى ما انعکاسِ آن چیزى خواهد بود که شما مى کنید. درعکس هاى این روزها مردم صف بسته اند، بر گورها مویه مى کنند، برتخت هاى بیمارستان دراز افتاده اند. تصویرِ این روزها درعکس هاى ما مطلقا رنج و سرگردانیست. این عکس ها کارنامه ى شماست. آینه اى که براساس آن قضاوتِ تاریخىِ آیندگان برآنچه شما بودید و شما کردید، آسان خواهد بود. حال که شرایط روز به روز وخیم ترمی شود و دوستان و هم وطنان بیشتری را از دست می دهیم، این زخم عمیق ترو صبرمان لبریزشده است. به عنوان یکی ازصنوف خانه سینما به سهم خودمان درخواست تهیه حداکثری واکسن و تزریق هر چه سریع تر آن به هموطنان مان و همکاران زحمتکش مان درسینما را داریم. همه آگاهیم که اگردر زمان مناسب این حق مسلم با پاسخی درخورمواجه می شد، شاهد این اندوه پایان ناپذیرنبودیم. ای کاش حالا که در بحرانی ترین روزهای کشورمان ازحقمان سخن می گویم، گوش شنوایی برای شنیدنش پیدا شود. انجمن عکاسان سینماى ایران ضمن سوگوارى و همدردى با هموطنان مصیبت دیده ازمسئولین بهداشتى و تصمیم ساز مى خواهد که با تسریع روند واکسیناسیون، پرتره هاى خود را در چشم تاریخ با شرم و بى کفایتى به نمایش نگذارند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





