
فهیمهطباطبایی، روزنامهنگار در روزنامه همشهری نوشت :
تولد همسر محمدرضا گلزار با یک لندرور دیفندر اکتا جشن گرفته شد؛ خبری که خود گلزار با افتخار در اینستاگرامش منتشر کرد و حالا در بیشتر پیجهای خبری و صفحات پربازدید ترند شده است. هر انسانی برای استفاده از مال و اموال خود آزاد است و کسی نمیتواند برای دیگری در مورد خرید یک خودرو خط و نشان بکشد، اما باید قبول کرد که میان داشتن ثروت و بهرخکشیدن آن از زمین تا آسمان فرق است.
شاید بهتر است بگوییم که در «پزها»ی سریالی محمدرضا گلزار که چند وقت پیش هم نام او را با هشتگ انتقادی «پز نیست، سبک زندگیمه» گره زد، بحث اصلی تجمل نیست، بلکه موضوع همان فاصله سطح زندگی یک سلبریتی با مردم عادی است.
در روزگاری که عدهای از مردم شب و روز خود را به گرانی و تورم دوختهاند و برخی با شرمندگی از فرزندانشان روزگار خود را سپری میکنند جای سؤال دارد که چرا یک سلبریتی تصمیم میگیرد برای خرید لندرور دیفندر اکتا که بین ۱۵۰تا ۱۶۰هزار دلار، یعنی نزدیک به ۱۲میلیارد تومان قیمتگذاری شده است، جشن عمومی بگیرد. این کار فقط نشان دادن یک هدیه نیست، اعلام بیتفاوتی به حال عمومی جامعه است.
نخستین بار نیست که گلزار با این رفتار مرزی میان خود و مردم میکشد. درست یک ماه پیش بود که محمدرضا گلزار، بازیگر سینما عکسی از خود با کیف، کفش، عینک، ساعت و لباس برند در صندلی عقب خودروی لوکس خارجی در اینستاگرام منتشر کرد و در شرح آن نوشت: «پز نیست، سبک زندگیمه.» این عکس و شرح آن خیلی سریع در شبکههای اجتماعی فراگیر و نظرات طنزآلود و منفی زیادی حول محور آن مطرح شد. در واقع این پست جنجالی سرآغاز بحثی طولانی در حوزه تجملگرایی و فخرفروشی یا همان پز دادن شد.
مرور این قبیل رفتارها نشان میدهد که بحث بر سر خرید یک هدیه خاص نیست، موضوع بر سر درک نکردن موقعیت است. به آقای بازیگر باید هشدار داد که چنین رفتارهایی بهسرعت جامعه را از او بیزار خواهد کرد، چراکه همراه بودن با مردم کیلومترها با این قبیل فخرفروشیها فاصله دارد. اینکه گلزار در چنین شرایطی ترجیح میدهد هدیه میلیاردی و کادوپیچشدهاش را در معرض دید عموم بگذارد نشان میدهد که او نهفقط از مردم جدا شده، بلکه از فهم زمانه هم عقب مانده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- ورایتی گزارش داد؛ فروش گسترده فیلم اصغر فرهادی در بازارهای جهانی
- هدیهای از تهران برای سیستان و بلوچستان/ آنچه از ما باقی میماند!
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- ریزش مخاطب سینما تا کی ادامه دارد؟/ کاهش محسوس مخاطبان ۳ماهه سینما نسبت به مدت مشابه در سال قبل
- «مرغ سحر» تصنیفی که به زمزمه جمعی بدل شد
- بحث بر سر فیلمی که نخل طلا گرفت
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- «پاستا آلفردو» از آلبانی جایزه گرفت/ «ماهی کوچولو» آماده نمایش و پخش جهانی شد
- «هوکوم»؛ وحشت و بار سنگین گذشته در جنگلهای مرطوب
- روایت غالب، در تقابل با روایت مغلوب
- نمایش «دیوانه خانه زری بوره»/ جُـنون آرام
- استقبال از فیلمهای سینماگران ایرانی در فرانسه چطور است؟
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- جشنواره آمریکایی به فیلم مهران رنجبر جایزه داد
- انتشار کتاب صوتی «ستارهی لیلا» با صدای گلچهره سجادیه
- با اهدای جوایز هفتاد و نهمین دوره؛ «مرگ فروشنده» موفقترین بازسازی یک نمایش در تاریخ جوایز تونی شد
- در شصتمین دوره برگزاری؛ کارلووی واری از مگی جیلنهال و جسی آیزنبرگ تجلیل میکند
- «تهران کنارت»؛ همچون طنینی که در خود میپیچد
- چهار جایزه بینالمللی برای فیلم «این صداها واقعیست»
- موافقت شورای صنفی نمایش با پخش بازیهای فوتبال ایران در سینما
- وکیل مدافع خبر داد: تایید حکم غیابی جعفر پناهی به حبس و ممنوعیت خروج از کشور
- «مجلس ضربت زدن»؛ جدال جهل و خرد
- «بدنام»؛ کابوس زیستن در حاشیه بدنامی
- فیلمبرداری «جزیره من» آغاز شد/ حضور برد پیت در صحنهی بزرگترین رقابتهای موتورسواری جهان
- «خون بس» برنده جایزه بزرگ بهترین فیلمنامه کوتاه رودآیلند شد
- مرجان ساتراپی درگذشت
- مرجان ساتراپی؛ کارگردانی استاندارد و نویسندهای مولف
- «تهران کنارت»؛ من از تو دل نمیکنم
- «پلان آخر بازی»؛ همچون پرندهی مهاجری، که پرواز برایش شکل غایی سفر است





