پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

فرزانه متین-فیلم غریزه مادران یا غریزه مادرانه ۲۰۲۴،ساخته ی اول بنوا دلوم در ژانر درام،روانشناختی و هیجان انگیز است.این اثر،نسخه ی بازسازی فیلم فرانسوی زبان به همین نام محصول سال ۲۰۱۸ که در بروکسل ساخته شده است و البته هر دو اثر ،اقتباسی از رمانی به همین نام است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد.
در این فیلم هالیوودی،بازیگرانی چون جسیکا چستین،آن هاتاوی،جاش چارلز و آندرس دانیلسن نقش آفرینی کرده اند.
داستان در باره ی دوستی و همسایگی دو زن با نام های سلین(آن هاتاوی) و آلیس(جسیکا چستین) در اوایل دهه ی ۶۰ و در حومه ی یکی از شهرهای آمریکا می گذرد که هر دو یک سبک زندگی مشخصی دارند،هر دو خانه دار و دارای پسرانی هم سن هستند که با مرگ ناگهانی پسر سلین،زندگی هر دو خانواده دستخوش تغییرات زیادی می شود.
برای درک بهتر فیلم ،پیشنهاد می شود ابتدا اثر فرانسوی آن دیده شود و سپس به سراغ نسخه ی هالیوودی آن رفت.البته ناگفته نماند که اثر هالیوودی ،جذاب و گیراتر است که دلیل برتری اش مدیون بازی  برجسته ی ستارگان هالیوود ،آن هاتاوی و جسیکا چستین است.صحنه های ابتدایی فیلم به ما نشان می دهد که با اثری دلهره آور از جنس آثار هیچکاک روبه رو هستیم.مخاطب به تدریج در فیلم با احساساتی چون سوگ،فقدان،غم ،خشم و سوظن روبه رو می شود تا جایی که فیلم  ترکیبی از ژانر  معماگونه و جنون آمیز می شود.با مرگ ناگهانی فرزند سلین،وی دچار فقدان می شود و از سویی دیگر آلیس به دلیل عذاب جدانی که دارد ،تماشاگر را از لحاظ روانی درگیر می کند و این دوستی آرام و لذت بخش این دو تبدیل به دوستی همراه با تنش و سوظن می شود و سلین از آلیس دور می شود و در ازای آن به پسر آلیس نزدیک می شود.
نقش حمایتگر همسران این دو زن در ابتدا قوی بود اما همسر سلین به دلیل آن که زنش را در مرگ فرزندش مقصر می داند ،دست از پشتیبانی وی بر می دارد.
زمانی که مادر داغدیده،مرحله ی سوگواری اش را طی نکندو در این مسیر حمایت و پشتیبانی نزدیک ترین همراهش را از دست می دهد،افسار پاره می کند تا حدی که همانطور در فیلم نشان داده شد،از یک زن آرام تبدیل به یک هیولا و قاتل می شود. اگر این دو زن به جای دور شدن از یکدیگر،همدلی و هم دردی می کردند با پایانی وحشتناک روبه رو نمی شدیم. از این رو بیشتر از آن که به فیلم به دیده ی اثری درام و هیجان انگیز بنگریم آن را باید تریلری روانشناختی ببینیم.
اینکه گاهی می شود خطر را از دور تشخیص داد و هر چیزی شک کرد و فیلم این را به ما گوشزد می کرد که باید  به غریزه هایمان توجه کنیم و از هر چیز کوچک شک برانگیزی به سادگی نگذریم از این رو فیلم مخصوصا با موسیقی التهاب آور آن تا حدی هیچکاک گونه است.
از نکات قوی فیلم ،شیمی بین دو بازیگر زن است و نکته مثبت دیگر آن  بازی های تک نفره شان است.قاب بندی ها در فیلم بی نظیر است.دیالوگ ها به خوبی جا گذاری شده و  به طراحی صحنه و لباس دقت کافی  شده است.
اما غریزه مادران  بی ایراد نیست ابتدای  فیلم  بسیار کند پیش می رود و در سکانس هایی که باید آرام پیش رود،به حدی سریع و آشفته جلو می رود که مخاطب را گیج می کند،مخصوصا در سکانس های دلهره آور پایانی که تماشاگر بیش از آن که غافلگیر شود و در شوک فرو رود با تیراژ فیلم روبه رو  و اجازه تفکر و تامل  از او گرفته می شود.در واقع در انتها ما پایانی ضعیف روبه رو هستیم.
در هر صورت این اثر را از منظر روانشناسی باید جدی گرفت  و مهمترین پیام آن ،این بودکه از کنار  افراد داغدیده به راحتی نگذریم.