
حمید داودآبادی پژوهشگر و نویسنده دفاع مقدس در اینستاگرام خود نوشت :
سلام بر ابراهیم
“علی روئین تن” کارگردان جنگ دیده و چشیده را با فیلم سینمایی “دلشکسته” شناختم. در جلسه ای که بر سر فیلم “زمهریر”ش بود، شناختمش و افتخار دوستی با او را پیدا کردم.
چندوقت پیش تماس گرفت و گفت درپی ساخت فیلمی از حماسۀ شهید “ابراهیم هادی” است.
متاسفانه با آن شهید عزیز دوستی و آشنایی نداشتم؛ یعنی آن زمان بچه بودم؛ ولی تا آنجا که در توان داشتم، کمکش کردم و هرآنکه را با داش ابرام دوست بود، بهش معرفی کردم.
چند شب پیش لطف کرد، منّت گذاشت و فیلمنامۀ “غزل خوان” را برایم فرستاد.
دیشب آن را با وسواس و دقت خواندم. بجز چند غلط املایی، نتوانستم ایرادی ازش بگیرم. همان جا بهش زنگ زدم تا تبریک و خسته نباشید بگویم.
وقتی از کارش تعریف کردم و آرزو که هرچه زودتر ساخته شود، روئین تن با آن لهجۀ شیرین شیرازی خود که در اوج ناراحتی هم فکر می کنی دارد می خندد و شوخی می کند، گفت:
– متاسفانه این فیلمنامه را رد کردند و اجازۀ ساخت ندادند.
فکر کردم مرا سر کار گذاشته یا می خواهد روز عیدی شوخی کند. قسمش که دادم، گفت:
– به جون خودت ردش کردند.
– آخه چرا؟
– میگن هیچ چیزی از شهید در این فیلمنامه نیست!
– یعنی چی؟ من که ابراهیم هادی را نه دیده بودم و نه درباره اش می دانستم، با این نوشته عاشقش شدم، چطور می گویند چیزی از شهید ندارد؟ همۀ فیلمنامه مملو است از روش و منش، زندگی و سیرۀ اخلاقی شهدا و حماسه و مردانگی آنها.
– نمی دونم. اونا میگن نباید ساخته بشه.
– نباید ساخته بشه؟ پس چی باید ساخته بشه که حماسۀ شهدا را به تصویر بکشد؟
یعنی این فیلم از دهها فیلمی که سالانه با بودجه های کلان ساخته می شوند و هیچ مفهوم و محتوایی از انقلاب و شهدا ندارند هیچ؛ حتی استهزاء فرهنگ اسلامی و ایرانی است، بدتر است؟
واقعا چگونه است؟
چرا باید جنگ ندیده ها، جنگ چشیده ها را کنار بزنند؟
ای کاش می شد فیلمنامه را منتشر کرد و در کنار آن، نظرات کسانی که آن را رد کرده و اجازۀ ساخت نمی دهند، نشان داد تا برای اولین بار، مخاطبین بگویند چه فیلمی ارزش ساختن دارد یا نه!
من که ممنون دوست عزیز علی روئین تن هستم و برایش آرزوی موفقیت داشته و دارم. مطمئنا هستند کسانی که می خواهند هرآنکس را که نشان و عطر و ردّی از انقلابی گری و دفاع مقدس دارد، محو کنند و عرصه را برای فرهنگی خنثی مهیاتر سازند.
یاد فیلمنامه ای افتادم که چند سال پیش دربارۀ نفوذ و خیانت منافقین در جنگ نوشته بودم و به “سید محمود رضوی” دادم. بعد چند وقت گفت:
– هم صدا و سیما و هم وزارت ارشاد فیلمنامه را رد کردند. هر دویشان می گویند نباید در این باره چیزی ساخته شود!
حمید داودآبادی
۴ اسفند ۱۴۰۰
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





