مجتبی راعی کارگردان مطرح سینمای ایران در صفحه آخر روزنامه شرق نوشت :
در روزهایی زندگی می کنیم که فضای مجازی مان هم ارز زندگی واقعی مان شده، البته شاید بد نباشد بگویم که فضای مجازی خیلی وقت ها از زندگی واقعی مان هم پیشی گرفته است. ما هرروز در این فضای مجازی زندگی می کنیم، اطلاعات به اشتراک می گذاریم و فیلم و صدا با هم ردوبدل می کنیم، بدون اینکه از خود سوال بپرسیم این اطلاعات قرار است چه نقشی در زندگی من ایفا کند؟ ما هرروز در معرض اطلاعات قرار داریم بدون اینکه این اطلاعات تغییری در رفتار ما ایجاد کنند. برای سال جدید پیشنهاد می کنم همه هم وطنانم فیلم «مردی برای تمام فصول» را ببینند، درباره آن با هم صحبت کنند و از خود این سوال را بپرسند که آیا قهرمان این فیلم، «توماس مور»، تنها فردی بااطلاعات است یا چیز دیگری از او یک قهرمان می سازد؟ من معتقدم در مقابل اطلاعات، فرهنگ قرار دارد. فرهنگ آن چیزی است که رفتار ما را شکل می دهد. اگر اطلاعات تنها آموختن یک حرف تازه است و به ما لذت آنی می دهد، فرهنگ آموختن شیوه تازه ای برای نگاه کردن به دنیاست و آینده ما را می سازد. احتمالاهمه ما با اطلاعاتی که از دنیای مجازی به دست می آوریم خواهیم فهمید که زندگی خصوصی یک ستاره سینما یا موسیقی چگونه می گذرد اما با این اطلاعات هرگز نمی توانیم به سوالات مهمی چون من در جهان چه می کنم؟ زندگی رضایت بخش چیست و چگونه می توانم به آن دسترسی پیدا کنم؟ و چگونه می توانم در خودم تغییراتی ایجاد کنم که آینده بهتری را برایم رقم بزند؟ پاسخ بگوییم. ما با اطلاعات درجا می زنیم و با فرهنگ پیشرفت می کنیم. فرهنگ به ما هدف می دهد و جرئتی که رفتارمان را در راستای آن هدف تغییر دهیم. ازاین رو شاید حتی اطلاعات زیاد که مثل قارچ در فضای مجازی رشد کرده اند، مخل تغییر باشند. اطلاعات ما را تبدیل به آدم هایی کرده که وقتمان را هرروز برای دیدن و شنیدن تازه ترین فیلم و صوت ها تلف می کنیم و بعد هرچه را دیده و شنیده ایم به رخ هم می کشیم بدون آنکه حتی یک بار از خود بپرسیم در عمل تغییر خاصی در زندگی مان ایجاد شده است. به همین دلیل پیشنهاد می کنم در سال جدید بیشتر بپرسیم. در هر شبکه ای که عضو هستیم، از دیگر اعضای آن شبکه سوال کنیم که فرق بین اطلاعات و فرهنگ چیست؟ و از خودمان و دیگران بخواهیم به این فکر کنند که آیا ما انسان های پراطلاعی هستیم یا انسان هایی بافرهنگ و آیا برای ایران امروز به اطلاعات بیشتری نیاز است یا به فرهنگی که رنگ وبوی تازه ای به جامعه مان بدهد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «خون بس»؛ زخمهایی که التیام نمییابند
- درباره اکبر عبدی/ آقای خنده و خاطره
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»





