مجتبی راعی کارگردان مطرح سینمای ایران در صفحه آخر روزنامه شرق نوشت :
در روزهایی زندگی می کنیم که فضای مجازی مان هم ارز زندگی واقعی مان شده، البته شاید بد نباشد بگویم که فضای مجازی خیلی وقت ها از زندگی واقعی مان هم پیشی گرفته است. ما هرروز در این فضای مجازی زندگی می کنیم، اطلاعات به اشتراک می گذاریم و فیلم و صدا با هم ردوبدل می کنیم، بدون اینکه از خود سوال بپرسیم این اطلاعات قرار است چه نقشی در زندگی من ایفا کند؟ ما هرروز در معرض اطلاعات قرار داریم بدون اینکه این اطلاعات تغییری در رفتار ما ایجاد کنند. برای سال جدید پیشنهاد می کنم همه هم وطنانم فیلم «مردی برای تمام فصول» را ببینند، درباره آن با هم صحبت کنند و از خود این سوال را بپرسند که آیا قهرمان این فیلم، «توماس مور»، تنها فردی بااطلاعات است یا چیز دیگری از او یک قهرمان می سازد؟ من معتقدم در مقابل اطلاعات، فرهنگ قرار دارد. فرهنگ آن چیزی است که رفتار ما را شکل می دهد. اگر اطلاعات تنها آموختن یک حرف تازه است و به ما لذت آنی می دهد، فرهنگ آموختن شیوه تازه ای برای نگاه کردن به دنیاست و آینده ما را می سازد. احتمالاهمه ما با اطلاعاتی که از دنیای مجازی به دست می آوریم خواهیم فهمید که زندگی خصوصی یک ستاره سینما یا موسیقی چگونه می گذرد اما با این اطلاعات هرگز نمی توانیم به سوالات مهمی چون من در جهان چه می کنم؟ زندگی رضایت بخش چیست و چگونه می توانم به آن دسترسی پیدا کنم؟ و چگونه می توانم در خودم تغییراتی ایجاد کنم که آینده بهتری را برایم رقم بزند؟ پاسخ بگوییم. ما با اطلاعات درجا می زنیم و با فرهنگ پیشرفت می کنیم. فرهنگ به ما هدف می دهد و جرئتی که رفتارمان را در راستای آن هدف تغییر دهیم. ازاین رو شاید حتی اطلاعات زیاد که مثل قارچ در فضای مجازی رشد کرده اند، مخل تغییر باشند. اطلاعات ما را تبدیل به آدم هایی کرده که وقتمان را هرروز برای دیدن و شنیدن تازه ترین فیلم و صوت ها تلف می کنیم و بعد هرچه را دیده و شنیده ایم به رخ هم می کشیم بدون آنکه حتی یک بار از خود بپرسیم در عمل تغییر خاصی در زندگی مان ایجاد شده است. به همین دلیل پیشنهاد می کنم در سال جدید بیشتر بپرسیم. در هر شبکه ای که عضو هستیم، از دیگر اعضای آن شبکه سوال کنیم که فرق بین اطلاعات و فرهنگ چیست؟ و از خودمان و دیگران بخواهیم به این فکر کنند که آیا ما انسان های پراطلاعی هستیم یا انسان هایی بافرهنگ و آیا برای ایران امروز به اطلاعات بیشتری نیاز است یا به فرهنگی که رنگ وبوی تازه ای به جامعه مان بدهد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





