مجتبی راعی کارگردان مطرح سینمای ایران در صفحه آخر روزنامه شرق نوشت :
در روزهایی زندگی می کنیم که فضای مجازی مان هم ارز زندگی واقعی مان شده، البته شاید بد نباشد بگویم که فضای مجازی خیلی وقت ها از زندگی واقعی مان هم پیشی گرفته است. ما هرروز در این فضای مجازی زندگی می کنیم، اطلاعات به اشتراک می گذاریم و فیلم و صدا با هم ردوبدل می کنیم، بدون اینکه از خود سوال بپرسیم این اطلاعات قرار است چه نقشی در زندگی من ایفا کند؟ ما هرروز در معرض اطلاعات قرار داریم بدون اینکه این اطلاعات تغییری در رفتار ما ایجاد کنند. برای سال جدید پیشنهاد می کنم همه هم وطنانم فیلم «مردی برای تمام فصول» را ببینند، درباره آن با هم صحبت کنند و از خود این سوال را بپرسند که آیا قهرمان این فیلم، «توماس مور»، تنها فردی بااطلاعات است یا چیز دیگری از او یک قهرمان می سازد؟ من معتقدم در مقابل اطلاعات، فرهنگ قرار دارد. فرهنگ آن چیزی است که رفتار ما را شکل می دهد. اگر اطلاعات تنها آموختن یک حرف تازه است و به ما لذت آنی می دهد، فرهنگ آموختن شیوه تازه ای برای نگاه کردن به دنیاست و آینده ما را می سازد. احتمالاهمه ما با اطلاعاتی که از دنیای مجازی به دست می آوریم خواهیم فهمید که زندگی خصوصی یک ستاره سینما یا موسیقی چگونه می گذرد اما با این اطلاعات هرگز نمی توانیم به سوالات مهمی چون من در جهان چه می کنم؟ زندگی رضایت بخش چیست و چگونه می توانم به آن دسترسی پیدا کنم؟ و چگونه می توانم در خودم تغییراتی ایجاد کنم که آینده بهتری را برایم رقم بزند؟ پاسخ بگوییم. ما با اطلاعات درجا می زنیم و با فرهنگ پیشرفت می کنیم. فرهنگ به ما هدف می دهد و جرئتی که رفتارمان را در راستای آن هدف تغییر دهیم. ازاین رو شاید حتی اطلاعات زیاد که مثل قارچ در فضای مجازی رشد کرده اند، مخل تغییر باشند. اطلاعات ما را تبدیل به آدم هایی کرده که وقتمان را هرروز برای دیدن و شنیدن تازه ترین فیلم و صوت ها تلف می کنیم و بعد هرچه را دیده و شنیده ایم به رخ هم می کشیم بدون آنکه حتی یک بار از خود بپرسیم در عمل تغییر خاصی در زندگی مان ایجاد شده است. به همین دلیل پیشنهاد می کنم در سال جدید بیشتر بپرسیم. در هر شبکه ای که عضو هستیم، از دیگر اعضای آن شبکه سوال کنیم که فرق بین اطلاعات و فرهنگ چیست؟ و از خودمان و دیگران بخواهیم به این فکر کنند که آیا ما انسان های پراطلاعی هستیم یا انسان هایی بافرهنگ و آیا برای ایران امروز به اطلاعات بیشتری نیاز است یا به فرهنگی که رنگ وبوی تازه ای به جامعه مان بدهد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- تجلیل از اصغر فرهادی در ترکیه
- «پسماند»؛ کابوسی از یک رنج
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی





