شانتال آکرمان سینماگر و نظریهپرداز بلژیکی و یکی از مهمترین فیلمسازان اروپایی چند دهه اخیر از دنیا رفت.
به گزارش «سینماسینما»، روزنامه فرانسوی لیبراسیون روز سهشنبه خبر درگذشت شانتال آکرمان کارگردان، فیلمنامهنویس، بازیگر و نظریهپرداز صاحبنام بلژیکی را منتشر کرد. او ۶۵ ساله بود.
آکرمان بیش از همه برای فیلم «ژان دیلمان، شماره ۲۳ که دو کومرس، بروکسل دهه طلایی ۸۰» (Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles,) تولید ۱۹۷۵ شهرت داشت. او در این فیلم در مدت ۲۰۱ دقیقه سه روز از زندگی ژان بیوه چهل و چند ساله بلژیکی و پسر نوجوانش را در مدت زمان واقعی در یک آپارتمان به تصویر میکشد.
دوران کاری آکرمان حدود ۵۰ سال طول کشید و او در این مدت بیش از ۴۰ فیلم ساخت.
اولین فیلم آکرمان یک فیلم کوتاه ۱۶ میلیمتری به نام «شهرم را منفجر میکنم» بود که آن را در ۱۹۶۸ در ۱۸ سالگی ساخت. او در این فیلم سیاه و سفید ۱۳ دقیقهای آشپزخانه خود را نابود و بعد با گاز آن را منفجر میکند.
آکرمان متولد ششم ژوئن ۱۹۵۰ در خانوادهای یهودی و لهستانیتبار در بلژیک بود. مادرش ناتالیا از بازماندگان آشویتس بود. آکرمان در آخرین فیلم خود «No Home Movie» که به تازگی در جشنواره فیلم لوکارنو به نمایش درآمد، حرفهای طولانی بین خودش و مادر بیمارش را که در ۲۰۱۴ درگذشت، ثبت کرده است. این فیلم هنگام نمایش در جشنواره لوکارنو هو شد که برای آکرمان بسیار سنگین بود. دوستانش میگویند او در سالهای اخیر حال و روز خوبی نداشت و به لحاظ احساسی دچار فروپاشی شده بود.
آکرمان ابتدا میخواست نویسنده شود، اما پس از دیدن فیلم «پیرو خله» ساخته ژان لوک گدار در ۱۵ سالگی تغییر عقیده داد و تصمیم گرفت فیلمساز شود. رویکرد غیرمتعارف و ساختارشکنانه گدار برای آکرمان هیجانانگیز بود و او این رویکرد را از نخستین فیلم کوتاهش تا پایان عمر حفظ کرد.
آکرمان بعد از انصراف از تحصیل در مدرسه سینمایی در ۲۱ سالگی به نیویورک مهاجرت کرد و در آنجا با آثار سینمای تجربی و زیرزمینی نیویورک از جمله کارهای استن بریکیج، جوناس مکاس، مایکل اسنو، ایوون راینر و اندی وارهول آشنا شد و تحت تأثیر آنها قرار گرفت. او «ژان دیلمن» را در ۲۵ سالگی ساخت.
«خبرهایی از خانه» (۱۹۷۷)، «یک شب کامل» (۱۹۸۲)، «از شرق» (۱۹۹۳) و «کاناپهای در نیویورک» (۱۹۹۶) با بازی ویلیام هرت و ژولیت بینوش و «اسیر» (۲۰۰۰) از دیگر فیلمهای اوست.
عناصر اضطراب و بیگانگی بر آثار آکرمان سایه انداختهاند. او چه در مقالات سینمایی خود و چه در آثار مستندش از روایات خطی و توضیح مستقیم رها بود و ترجیح میداد چیزهای اساسی ناگفته بماند.
منتقدان و علاقهمندان سینما در سراسر دنیا همواره تجربیات جسورانه آکرمان در قالب فیلمهای داستانی و غیرداستانی را مورد تحسین قرار میدادند.
کارگردانهایی چون گاس ون سنت، تاد هینز، سالی پاتر و میشائل هانکه از آکرمان به عنوان یک منبع الهام مهم یاد کردهاند.
جی. هوبرمن منتقد فیلم سابق ویلیج وویس آکرمان را با گدار و راینر ورنر فاسبیندر کارگردان آلمانی مقایسه کرد و گفت او به جرات مهمترین فیلمساز اروپایی نسل خودش است.
هرچند نام آکرمان تا حد زیادی با پروژه «ژان دیلمان» – که شاید یکی از سه یا چهار نمونه از مهمترین روایات فمینیستی در عرصه تصویر باشد – گره خورده است، اما همهفنحریف بودن او باعث شد بیش از هر چیز دیگر مورد احترام باشد.
آکرمان در ۱۹۹۱ یکی از داوران چهل و یکمین جشنواره فیلم برلین بود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- در سی و دومین دوره برگزاری جشنواره؛ فیلمساز ایرانی با «۳۲ متر» به سارایوو میرود
- آقای کارگردان جنگ فرهنگی را برده است؛ یونانیها در افسون «اودیسه» کریستفر نولان
- مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده یاد «اکبر عبدی»
- با بازی دیوید جانسون؛ دنباله سوم «پلنگ سیاه» ساخته میشود
- پاتوق مستند و نمایش «دختران باد» و «بوم ایرانی»
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- در رثای خیرخواه، اکبر آقای عبدی!
- خوانهای اودیسئوس؛ سفر اسطورهای میان هیولاها، وسوسهها و آزمونهای انسانی
- اکبر عبدی؛ از بازیگریِ بدن تا آفرینش شخصیت
- آخرین پلان مرد هزارچهره؛ اکبر عبدی در قاب جاودانگی
- اکبر عبدی درگذشت
- عکاس مشهور ایرانی در بستر بیماری/ یک درخواست از وزیر ارشاد
- ۲ فیلم ایرانی در ایتالیا؛ آثار قرایی و عسگری در ونیز ۲۰۲۶ نمایش داده میشود
- کورش سلیمانی از مدیریت تئاترشهر استعفا داد
- «در محاصره» به آفریقا جنوبی میرود
- در هشتاد و سومین دوره برگزاری؛ فیلمهای جشنواره ونیز با آثاری از سینماگران ایرانی اعلام شد
- نولان در صدر لیست؛ فهرستی از ۱۰۰ کارگردان قدرتمند هالیوود منتشر شد
- «اودیسه» نولان؛ سفری خیرهکننده به قلب اسطوره، اما نه به عمق انسان
- به مناسبت هفت سالگی سوینا؛ نسخه ویژه نابینایان «گیلانه» با صدای گلاب آدینه منتشر میشود
- «مرا ببوس»؛ صدای زنی که روایت را از آنِ خود میکند
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- «کلاغ»؛ به دنبال روایتی غیرکلیشهای
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
