محسن امیر یوسفی با تاکید بر اینکه «اعتراض دارم ولی به روحانی رای میدهم» گفت:«رای خاکستریها را باید درک کرد و به آنها گفت که روحانی هدف نیست، عاملی برای پیشرفت است.»
به گزارش سینماسینما، ۱۹ اردیبهشت ماه در گردهمایی که با مدیریت حجتالله ایوبی در ستاد هنرمندان حامی روحانی برگزار شد،محسن امیریوسفی کارگردان فیلم به نمایش درنیامدهی «آشغالهای دوست داشتنی» هم حضور داشت.
ایوبی رییس پیشین سازمان سینمایی در بخشی از سخنانش دراین گردهمایی به این هنرمند اشاره کرد و گفت: به عنوان مدیر فرهنگی در این جلسه کسانی را میبینم که نتوانستیم مطالباتشان را برآورده کنیم و حتی فیلمشان نمایش داده نشد اما مسائل شخصی را کنار گذاشتند تا عقلانیت ادامه یابد و بین منافع شخصی و منافع ملی، تفکیک قائل شدند.
در پی حضور محسن امیر یوسفی در این گردهمایی و اظهارات مطرح شده، خبرنگار ایسنا از این کارگردان دربارهی دلایلاش بابت حمایت از حسن روحانی و چرایی حضور در انتخابات پرسید که او در نوشتاری اینگونه به این سوالات پاسخ داد: «در چهارسال دولت روحانی فیلم «آشغالهای دوست داشتنی» من توقیف شد همچنین در این چهار سال فیلمی هم نگذاشتند بسازم، البته نه با خشونت با لبخند و تعارف! پس چه دلیلی وجود دارد که بخواهم به روحانی رای بدهم؟ دلیلش ساده است او از بین شش نامزد محترم که برای ریاست جمهوری داریم از همه مناسبتر است و کارنامه کاری او در این چهارسال نشان داد که با امر کشورداری بیشتر از دیگر نامزدها آشناست. من به روحانی رای میدهم کسی که امیدوارم جهانگیری همچنان معاونش باشد و ظریف وزیر امور خارجه و زنگنه وزیر نفتش و….
اعتقاد دارم در این مدت اگر فیلمهای توقیفی دولت روحانی که لکه تیرهای در کارنامه فرهنگی ایشان است، میتوانستند اکران شوند آنگاه آرای خاکستری و مردد جامعه این چنین باعث نگرانی نمیشدند. حسرتم از این است که فیلم «آشغالهای دوست داشتنی» برای این روزهای ما بود برای یادآوری نیازمان به وحدت ملی و گفتگو و دوری کردن از فضای دوقطبی بود و نیز برای طرفداران هر شش نامزد انتخابات و مهمتر از همه برای صاحبین آرای خاکستری بود که باید زودتر از این حرفشان شنیده میشد.
به نظرم درمدت باقیمانده تا انتخابات باید از دو قطبی کردن فضای جامعه بیشتر از این پرهیز کرد، حتی اگر گروهی به غلط در پی این کار باشند و مردم را درصد بندی و یارانه طلب کنند. هم جمعه انتخابات مهم است، هم شنبه بعد از انتخابات که همه مردم با هر عقیده و مرام فکری باید در کنار هم زندگی کنند.
برای روحانی جذب آرای خاکستری بسیار مهم است که این با ترساندن آنها از نامزدهای دیگر مهیا نمیشود، ولی با درک آنها میسر است. رای خاکستریها هم ساکنین همین مملکت هستند و حتی بیشتر از بقیه توقع تحول و اتفاقات خوب را دارند. باید به آنها امید و اطمینان و شور داد که فقط وقت انتخابات به فکرشان نیستید، آنها عمل میخواهند نه حرف. فراموش نکنیم همانقدر که آرای خاکستری در انتخابات سال ۸۴ مهم بود، عملکرد کمتر از انتظار دولت اصلاحات در چهارسال دوم هم تاثیر زیادی در افزایش این آرای خاکستری داشت.
به آرای خاکستری باید گفت روحانی هدف نیست بلکه عاملی مناسب برای پیشرفت کشورمان در این جهان بحرانی است.
به همین خاطر من ضمن اینکه به برخورد با فیلمم در این چهارسال اعتراض دارم ولی به روحانی رای میدهم، چون او را مناسبتر از دیگران میدانم.»
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- به خاطر یک نقد طنزآمیز؛ شورایعالی تهیهکنندگان از محسن امیریوسفی شکایت کرد
- واکنش آقااسفندیار به بیانیه شورایعالی تهیه کنندگان در مورد پروانه ساخت
- محسن امیریوسفی: روزی در این مملکت دادگاه رسیدگی به جنایات فرهنگی تشکیل میشود
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- اکران آنلاین «قیف» از سهشنبه
- انتشار عکس گریم متفاوت رضا عطاران/ «قیف» اکران میشود
- فرهنگ کجای زندگی نامزدهای انتخابات است؟
- درخواست انجمن تهیهکنندگان مستقل سینما از نامزدهای انتخاباتی
- «قیف» با رضا عطاران به سینما میآید
- مراسم بزرگداشت کیومرث پوراحمد در خانه سینما
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- کتاب محسن امیریوسفی اجازه توزیع در بازار کتاب را پیدا نکرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آغاز اکران آنلاین مستند «ساعت بیولوژیک»/ جشنواره سریالسازی نوین با روایت عمودی
- سریال «کلاغ»؛ شلیک به خود
- «بایسیکلران»؛ دور باطل در جهانی گروتسک
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟





