اصغر یوسفی نژاد میگوید سینمای ایران در حال حاضر بالاترین سهم را در معرفی ایران و ارائه یک چهره خوب از کشور در آن سوی مرزها برعهده دارد.به گزارش سینماسینما، اصغر یوسفی نژاد با ساخت فیلم “ائو” نشان داد که میتوان با فرهنگ قومها و ملیتهای مختلف نیز حرفی جهانی برای گفتن داشت. او با این فیلم این از سال گذشته در کشورهای مختلفی حضور یافت و اثرش را در فستیوالهای مختلف در معرض رقابت قرار داد.
او درباره وضعیت نگارش تازهترین اثر خود”عروسخوانده” بیان کرد: بعد از تعطیلات عید و از نیمه دوم فروردین ماه تا همین اواخر خرداد، درگیر حضور در چند جشنواره بینالمللی برای فیلم “ائو” بودم. تقریبا چند روزی است که به سراغ بازنویسی فیلمنامه جدید آمدم تا پس از بازنویسی نهایی آن را به دوستان مشاور بدهم و نظراتشان را درباره این اثر جویا شوم.
این کارگردان در پاسخ به این سوال که چرا تا این اندازه زمان نگارش فیلمنامه طولانی شده است، اظهار کرد: سفرهای متعدد باعث شد این روند کمی با تاخیر مواجه شود ضمن این که بعد از برگشت از پاریس در فستیوال محلی کلیبر جشنواره فیلمهای کوتاه روستایی و عشایر در کلیبر به عنوان داور حضور داشتم؛ اما از این به بعد قصد دارم تنها روی نگارش فیلمنامه متمرکز شوم.
یوسفینژاد همچنین درباره فرایند تولید اثر در شهرستانها و نمایش فرهنگهای مختلف در آثار فیلمسازان جوان گفت: به طور کلی معتقدم روند فیلمسازی در شهرستانها رو به جلوست و کیفیت آثار سال به سال بالا میرود و امید بخش است. در این دوره از جشنواره به لحاظ موضوعی آثار مستند خیلی خوبی داشتیم و بخش اعظمی از کارها مرتبط بودند با موضوعات روستایی و عشایر و بچههایی کار کردند که این فضا را به خوبی میشناسند و برای قشر خاصی فیلم نساختند بلکه فیلم ساختند تا در همه جا قابلیت دیده شدن داشته باشد، باید در همه جای دنیا این آثار دیده و درک شوند. البته ما در بخش مستند آثار بسیار خوبی داشتیم و خوشحالم که مستندسازی جدی گرفته شده است. در بخش داستانی آثار بینابین بودند اما در بخش انیمیشن با وجود آنکه آثار خوبی دیده شد، اما به دلیل این که آثار مرتبط با موضوع جشنواره نبودند فیلمی شایسته دریافت جایزه شناخته نشد.
وی با اشاره به این که “ائو” تاکنون در ۱۲ کشور جهان به نمایش درآمده است، درباره ادامه روند حضور در فستیوالهای بینالمللی توضیح داد: حضور” ائو” همچنان در بخش بین الملل جدی است و در تازهترین حضورش به قزاقستان خواهد رفت. “ائو” تا الان در ۱۳ جشنواره حضور یافته و در ۱۲ کشور این فیلم دیده شده است و همچنان نیز این روند ادامه دارد.
یوسفی نژاد در خاتمه درباره میزان استقبال و علاقهمندی مخاطبان خارجی نسبت به آثار سینمای ایران گفت: تماشاگران خارجی تفاوتی با تماشاگران داخلی ندارند و آنها نیز فیلم را دیدند. آنچه برای من جالب بود این است که در جهان سینمای ایران را خیلی دوست دارند و جا دارد که من به عنوان عضو کوچکی از این جامعه دست تک تک سینماگران ایرانی را که برای شناخت سینمای ایران در جهان زحمت کشیدند ببوسم و از زحمات آنها قدردانی کنم چرا که به دلیل تلاشهای آنهاست که ما امروز به راحتی میتوانیم آثارمان را به نمایش بگذاریم و از زحمات آنها بهره برداری کنیم. این بزرگان برای کشور ما آبرو کسب کردهاند. من این را در فستیوالهایی که حضور داشتم به خوبی دیدم. ضمن این که سینمای ایران در حال حاضر بالاترین سهم را در دادن چهره خوب از کشور ایران در آن سوی مرزها برعهده دارد. اگر امروز در کشورهای مختلف جهان”ائو” را میبینند به دلیل تصوری است که از سینمای ایران دارند و این خیلی خوب و غرور آفرین است.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آقای یوسفینژاد! میشه یه دهن برامون بخونید…
- اصغر یوسفینژاد درگذشت
- جزئیاتی از «عروسک»، فیلم جدید اصغر یوسفینژاد
- اصغر یوسفینژاد از «ائو» میگوید/ «ائو»، تصویری ملموس از جامعه
- کارگردان«ائو/خانه» مطرح کرد/ ضرورت بهتر دیده شدن فیلمهای هنر و تجربه/ «ائو» در شبکه نمایش خانگی
- نامزدهای جایزه آکادمی سینماسینما اعلام شدند
- نامزدهای بیستمین جشن بزرگ سینمای ایران اعلام شدند/ پیشتازی «بدون تاریخ، بدون امضا» در ۱۰ رشته
- نگاهی به فیلم «ائو» / انسانیت نیمهجان در دایره جنایت و فریب
- نمایش «ائو» در بخش مسابقه جشنواره ترانسیلوانیا
- فیلم ائو (خانه) در راه جشنوارههای بین المللی؛ حضور در آمریکا و چین
- گفتوگو با اصغر یوسفینژاد، کارگردان «ائو»/ تاثیر گرفتن آدمها از محیط
- یادداشت مهرزاد دانش درباره فیلم ائو (خانه) / بازی
- یادداشت احمد طالبینژاد درباره «ائو» / کسی به فکر باغچه نیست
- کارگردان «ائو» با «عروسخوانده» میآید
- تیزر جدید فیلم سینمایی «ائو» (خانه) ساخته اصغر یوسفینژاد/ ویدیو
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
آخرین ها
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- نمایشنامهخوانی «آرش»؛ از خوانش متن تا آفرینش روایت
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان





