سینماسینما، نغمه دانش آشتیانی
«آقای یوسفینژاد میشه یه دهن برامون بخونید. الان خیلی میچسبه» و او میزند زیر آواز و چه صدایی…اصلا یوسفینژاد اینگونه بود هر کاری را به غایتش انجام میداد؛ از روزگاری که نقد مینوشت تا آن روز که دست به فیلمنامهنویسی برد و بعدترش که «ائو» را ساخت و نشان داد که فیلمساز خوبی هم هست.
حالا امروز که از او مینویسم، صدای آوازش در گوشم میپیچد. اصلا مگر میشود اصغر یوسفینژاد مرد متین سینما به ناگهان ما را تنها گذاشته باشد. اویی که یکپارچه سواد بود و شخصیت.
اما رفتن او که بر اثر سکته مغزی و پس از یک جراحی و چند روز کما، اتفاق افتاد به همین سادگیها هم نیست. باید او را میشناختی تا بدانی وقتی دومین فیلمش «عروسک» را با وسواس دوچندان ساخت و به چهلمین جشنواره فیلم فجر فرستاد و به گفته هیات انتخاب همان جشنواره، رای مثبت هیات را گرفت ولی حقش را گرفتند و فیلمش را به جشنواره راه ندادند، چه روزهای تلخی را پشت سر گذاشت. اصلا مگر آدم چقدر طاقت دارد، چقدر میتواند رنج بکشد و اگر اهل سروصدا هم نباشی باید این رنج را در سکوت بر دوش بکشی. اصلا مگر یک هنرمند واقعی که قرار باشد آثاری درست و درمان خلق کند قرارست در طول عمرش چند کار بسازد که حالا یکی درمیان در سیستمی بدون قاعده و شفافیت قربانی شود؟ به راستی طاقت انسان را چقدر است؟
خاطرم هست علی معلم آخرین جشن حافظی که خودش برگزار کرد چنان با اضطراب و استرس همراه شد که خیلیها نگران سلامت او شدند. جشن حافظ عزیزکرده او بود و چنین به خطر افتادن حیاتش مگر کم غصه به جان علی معلم ریخت. و مگر چقدر طول کشید که قلب نازنینش از کار افتاد!
اصغر یوسفینژاد از آنهایی نبود که نگاتیو در خم رنگرزی کرده و فیلم رج بزند. او برای نوشتن فیلمنامههایش جان میگذاشت. زبان مادریاش برایش عشق بود و تلاش میکرد آن را به سینما بیاورد و چه زیبا و درست این کار را کرد.
او دو فیلم ساخت که یکیاش حقش خورده شد و سیستم به او اجازه دیدن اثرش با مردم و بر پرده نقرهای را نداد. حالا او رفته است و فقدانش بر دل ما نشسته است. خیلی از ما، دوست و معاشری نازنین و خوشمشرب را از دست دادهایم. سینما، مردی باسواد و اندیشمند و کاربلد را از دست داد و کشور، اهل فرهنگی دغدغهمند و دلسوز و صادق را…به راستی آیا کسی از تصمیمگیران آن روز، امروز در خلوتش با خود میگوید ایکاش چنان نکرده بودم؟!
میدانم اگر اصغر یوسفینژاد بود باز هم با همان آرامش و متانت همیشگیاش، صبر میکرد تا مشکل «عروسک» حل شود و در خلوت باز مینوشت و مینوشت.
راستی «آقای یوسفینژاد میشه یه دهن برامون بخونی؟» و او سکوت میکند…
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- وقت اعتراض به توقیف و ممیزی نرسیده است؟!
- معرفی اعضای جدید هیات مدیره و بازرس انجمن منتقدان سینما
- «کتاب تندرستی و شادی» با ترجمه نغمه دانش آشتیانی منتشر شد
- اصغر یوسفینژاد درگذشت
- جزئیاتی از «عروسک»، فیلم جدید اصغر یوسفینژاد
- انتصاب سه مدیر در چهارمین جشنواره بینالمللی فیلم «موج» کیش
- اصغر یوسفینژاد از «ائو» میگوید/ «ائو»، تصویری ملموس از جامعه
- فیلم «ائو» وارد شبکه نمایش خانگی شد
- کارگردان«ائو/خانه» مطرح کرد/ ضرورت بهتر دیده شدن فیلمهای هنر و تجربه/ «ائو» در شبکه نمایش خانگی
- نامزدهای جایزه آکادمی سینماسینما اعلام شدند
- نامزدهای بیستمین جشن بزرگ سینمای ایران اعلام شدند/ پیشتازی «بدون تاریخ، بدون امضا» در ۱۰ رشته
- کارگردان «ائو» به سراغ «عروس خوانده» میرود
- یوسفینژاددرفیلم «ائو/خانه»طراوتی را به تماشاگر هدیه داده که مشابهش را در هیچ فیلم دیگری از سینمای ایران نمیتوان یافت
- نگاهی به فیلم ائو / این خانه، خانه نیست
- شهرام مکری: فیلم «ائو» یک راه حل آکادمیک برای فیلم های پایان باز در سینمای ایران ارایه می دهد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد





