کاندید جایزه بزرگ فستیوال its هلند بعد از شش سال روی صحنه می رود.
به گزارش سینما سینما به نقل از روابط عمومی گروه نمایش، “پرسه های موازی” نوشته وکار پیام لاریان، پس از شش سال از تولید آن در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی اجرا می شود.
این نمایش جوایز متعددی را از فستیوال های داخلی و خارجی دریافت کرده و الهام نامی، آسو بهاری و بهروز خرم در آن به ایفای نقش می پردازند.
پرسه های موازی؛ متاثر از هشدار سازمان بهداشت جهانی در خصوص افزایش چشمگیر خودکشی در جهان و بر اساس یک داستان واقعی در ایران نوشته شده است.
لاریان در خصوص موضوع این نمایشنامه با انتقاد از فضای مبهم آماری و بی توجهی نهادهای فرهنگی، نظارتی و اجتماعی گفت: هر سه شخصیت پیچیده ی این نمایشنامه کاملا واقعی اند، شخصیت هایی که با داستانهایشان هر تماشاگری را درگیر می کنند.
بنا بر این گزارش؛ پرسه های موازی تا کنون توانسته در اجراهای محدود جشنواره ای نظر مثبت مخاطبین را به خود جلب کند اما در طول شش سال گذشته علیرغم پیگیریهای متعدد گروه جهت اجرای عمومی نمایش در ایران با دربهای بسته و مخالفت مسئولین مواجه بوده است.
بنا به گفته ی عوامل این نمایش، برچسب سیاه نمایی دلیل اصلی این مخالفت ها و به تعبیری توقیف چندساله ی این اثر موفق در فستیوال های جهانی بوده است.
تاکنون از کشورهای متعددی برای اجرای پرسه های موازی دعوت به عمل آمده است.
در خلاصه داستان پرسه های موازی آمده است: “جاده ساوه، دوازده کیلومتری تهران، سه نفر یه شب دور هم جمع می شن و شروع می کنن به یه جور بازی؛ این داستان نمایشنامه ی منه، داستان بازیِ آئینیِ مردن”
عوامل پرسه های موازی عبارتند از: تهیه کننده: سجاد افشاریان، طراح صحنه و نور: سعید حسنلو، مدیر پروژه: سعید زارعی، گروه کارگردانی: مجتبی کاتوزیان، نرگس نره ای، برنامه ریز: رحیم علی بالایی، موسیقی و طراحی صدا: فربد مایین، صدابردار: رامتین شعبانیان، طراح گرافیک: فرانک ایرانی، عکاس: شاهین آزما، مشاور رسانه ای: سام بهشتی، ساخت تیزر: محمدابرهیم عزیزی، نرگس نره ای، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی، امور بین الملل: کاملیا غزلی.
“پرسه های موازی”، از ۱۹ شهریور با رونمایی از کتاب این نمایشنامه که اخیرا توسط نشر افراز چاپ و منتشر شده، ساعت ۲۰:۳۰ و با مدت زمان ۶۰ دقیقه اجراهای خود در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی را آغاز می کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





