موزه سینمای ایران در ادامه انتشار سلسله نشستهای تاریخ شفاهی خود به مناسبت زادروز زنده یاد «نیکو خردمند» بازیگر و دوبلور سینما و تلویزیون بخشهایی از گفتگو با این هنرمند را که در سال ۱۳۸۷ انجام داده را منتشر کرده است که در زیر میخوانید:
به گزارش سینماسینما، به نقل از روابط عمومی موزه سینما، نیکو خردمند با بیان اینکه سال ۱۳۱۱ در پامنار به دنیا آمده است، گفت: پدر و عموی کوچکم هردو علاقمند به تئاتر و سینما و از بنیانگذاران تئاتر در ایران بودند. تمامی فیلم هایی که برای نمایش به ایران می آمدند پدرم جزو اولین مخاطبانی بود که آنها را می دید.
وی ادامه داد: هنوز دیپلم نگرفته بودم که به میدان ارگ اداره رادیو رفتم و به مدیر آنجا که آقای بزرگمهر بود گفتم می خواهم گوینده شوم و بعد از صحبت و تست گرفتن گوینده شدم. البته در ابتدا به من می گفتند که فقط ساعت بگویم و دیالوگش هم یادم است که باید می گفتم «اینجا تهران است».
خردمند با بیان اینکه در خانواده ما سینما اهمیت زیادی داشته است، خاطرنشان کرد: یکی از کارهای ضروری که ما همیشه انجام می دادیم و ضروری بود رفتن به سینما با خانواده بود و علاقمندی من از دوبله با دیدن فیلم ها از کودکی شروع شد؛ از دوبله ای که برای شخصیت های خارجی فیلم ها انجام می شد.
وی همچنین گفت: حتی الان که بیشتر بازیگر هستم تا دوبلور باز هم گویندگی را ترجیح می دهم. یکی از فیلم هایی که در آن دوبلور بودم و همیشه در خاطرم مانده است فیلم ناگهان تابستان بود که به جای الیزابت تیلور صحبت کردم. در آن زمان خیلی تجهیزات حرفه ای دوبله وجود نداشت و کار ما سخت بود به طور مثال، زمانیکه جمله یا کلمه ای را اشتباه می گفتیم باید دوباره از ابتدا شروع به گفتن می کردیم.
خردمند با اشاره به اینکه اولین کارم در سینما با واروژ کریم مسیحی بوده است ادامه داد: اولین فیلمم در بازیگری «پرده آخر» بود که برای آن نقش جایزه هم گرفتم. یادم می آید که فیلمبرداری آن طولانی شد و کریم مسیحی برای رساندن به جشنواره فشرده کار می کرد.
وی درباره فعالیت های تلویزیونی خود نیز خاطرنشان کرد: سریال های آوای فاخته، آژانس دوستی و آپارتمان را خیلی دوست دارم و در زمانیکه این سریال ها پخش می شدند، طرفداران زیادی داشتند.
خردمند درباره حضورش در فیلم «مسافران» نیز گفت: خوشحالم از اینکه مخاطبان واقعی سینما بازی من در مسافران با اینکه کوتاه بود را بسیار پسندیدند.
وی یادآور شد: هیچ وقت در سینما و تلویزیون کوتاهی و بلندی نقش و اینکه اسمم کجا باشد برایم خیلی مهم نبود. زمانیکه با بهمن فرمان آرا درباره نقشم در فیلم «خاک آشنا» صحبت کردیم خیلی خوشحال شدم هم برای همکاری با فرمان آرا و هم برای نقشم زیرا بسیار متفاوت بود؛ زنی که صاحب نمایشگاه نقاشی بود.
خردمند درباره خواهرش آهو نیز گفت: آهو مثل دختر من است و به جز زندگی خودش زمانی زیادی هم برای من می گذارد و حتی درباره فعالیت های هنریمان با هم مشورت می کنیم.
وی در پایان گفت: از مردم خیلی تشکر می کنم و همیشه دوستشان دارم زیرا همیشه به من لطف دارند.
این هنرمند پیشکسوت برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم «پرده آخر» در نهمین جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۶۹و برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم «بازیچه» در دوازدهمین جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۷۲ شده بود.
گفتنی است، موزه سینمای ایران به عنوان مجموعه ای فرهنگی و تاریخی که روایتگر سیر تاریخ و تحولات سینمای ایران است خود را موظف می داند نظرات و دیدگاههای سینماگران باتجربه و پیشکسوت را جمع آوری کرده تا نسلهای آینده با نگاه و مسیر زندگی و نحوه خلق وشکل گیری آثار هنرمندان و صاحب نظران هنر سینما آشنا شوند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- طراحی در سینما در هفته طراحی تهران
- اولین نشان سپاس موزه سینما به بیژن محتشم اهدا شد
- از «ناییجان» تا «هامون»؛ کاراکترهای ماندگار جشنواره فیلم فجر
- موزه سینما میزبان «محمود کلاری» میشود
- شبهای مستند با «جام حسنلو» در موزه سینما آغاز میشود
- نمایش فیلمی مرمت شده از «داریوش مهرجویی» در موزه سینما/ نمایش تصاویر پشت صحنه
- نگاهی تحلیلی به سینمای رسول ملاقلیپور در موزه سینما
- از سجاده آتش تا کارو با احمد مرادپور در موزه سینما
- در آستانه روز ملی سینما؛ نمایشگاه ۳۰ نما از سینماهای قدیمی در موزه سینما
- در آستانه روز ملی سینما؛ برگزاری سه رویداد ویژه توسط موزه سینما برگزار میشود
- در نکوداشت زنده یاد «خسرو سینایی» مطرح شد: سینایی در سینما شرافتمندانه زیست/ سینایی بنیانگذار مستند پرتره بود
- دیدار با علی نصیریان در موزه سینما
- نکوداشت زنده یاد خسرو سینایی در موزه سینما
- مسعود جعفریجوزانی: سینما بیش از هر هنر دیگری نیاز به بسترسازی دارد/ هر کدام از ما مانند اثر انگشت متفاوت هستیم
- پایان کارگاه «خلق ایده، ساخت فیلمنامه» در موزه سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





