گیتی معینی بازیگر فیلم سینمایی «ابلق» به کارگردانی نرگس آبیار ضمن مرور برخی دشواریهای نقشآفرینی در این فیلم، تأکید کرد، حاصل کار ارزش تحمل این سختیها را داشت.
گیتی معینی بازیگر فیلم سینمایی «ابلق» ساخته نرگس آبیار که در بخش نقش مکمل زن به فهرست نامزدهای سیمرغ در سیونهمین جشنواره فیلم فجر راه پیدا کرده بود، درباره تجربه حضور در این فیلم سینمایی بیان کرد: نقش من در «ابلق» خیلی متفاوت بود و گریم سنگینی داشتم، من در تیرماه و در آن هوای گرم چنین گریمی داشتم، گریمور حداقل سه ساعت روی صورتم کار میکرد، ضمن اینکه کلاهگیس آزاردهندهای هم داشتم که شرایط را برایم غیرقابل تحمل میکرد ولی به دلیل عشق و علاقهام به کار و همچنین همکاران بسیار خوبی که داشتم این کار میسر و باعث شد سختیها را به جان بخرم.
وی افزود: برای این نقش گویشهای دیگر هم در نظر گرفته شده بود ولی در نهایت گویش قمی انتخاب شد. خانم آبیار هم سه ماه با من کار کرد تا لهجه و نقش درست از آب دربیاید.
این بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون ادامه داد: ما در کوران کرونا سر صحنه میرفتیم ولی یک تیم پزشکی داشتیم که سلامتی بچههای تیم را چک میکردند، به جز یکی دو نفر از هنروران که دچار بیماری شدند و پروژه را ترک کردند، بقیه در سلامت کامل بودند.
معینی درباره لوکیشن تصویربرداری این فیلم هم توضیح داد: منطقهای که ما در آن کار میکردیم زورآباد فرحزاد بود و کار در آنجا بسیار سخت بود. خلافکاران زیادی در آن منطقه حضور داشتند یعنی به قدری استرس و اضطراب داشتیم که به صورت حفاظت شده کار میکردیم. از هر لحاظ در معرض آسیب بودیم. مثلاً خلافکاران میآمدند و با ما درگیر میشدند، یادم هست قاچاقچیان میگفتند اینجا جای خواب ماست اما شما آمدهاید و فیلم بازی میکنید. درواقع با حضور ما بازار کار آنها کساد شده بود از همین رو ما را اذیت میکردند.
این بازیگر ادامه داد: یکی از اذیتهای این خلافکاران این بود که یک روز آمدند و یکی از درختها را قطع کردند، آن درخت روی پای من افتاد و پایم شکست یعنی آن شکستگی که در فیلم میبینید واقعی بود. این امر باعث شد تدابیر امنیتی ببینند تا شرایط مصون شود. ضمن اینکه اکثر فیلم در تپهها روایت میشد که رفت و آمد را بسیار سخت میکرد.
وی در پایان گفت: موضوع فیلم متفاوت بود و حالا که حاصل کار را در جشنواره دیدم، معتقدم ارزش آن را داشت چهار ماه در فضایی که پر از درد و مشکلات بود بمانیم و کار کنیم.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- با انتشار نامهای سرگشاده؛ نرگس آبیار از شورای پروانه نمایش استعفا داد
- با حکم وزیر ارشاد؛ اعضای جدید شورای پروانه نمایشِ فیلمهای سینمایی منصوب شدند
- تهیهکننده سریال «بامداد خمار»: حاشیه همیشه هست/ هدف همه ما مخاطب است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





