-
هوشنگ گلمکانی در اینستاگرام خود نوشت :من هم گرچه مثل بسیاری از هموطنانم از شکست دیروز ناراحت شدم، اما صبر کردم یک روز بگذرد و التهابهای احساسی فروکش کند که بگویم تا وقتی این جوری به دنیا نگاه میکنیم اوضاعمان همین است که هست. با چند تا پیروزی و نتیجه خوب غره میشویم و احساس قهرمانی زودهنگام میکنیم و با یک شکست، احساس تحقیر و ناامیدی مطلق. اصلاً به این فکر نمیکنیم که در هر تورنمنتی دستکم یک چهارم تیمهای شرکتکننده با سودا و ادعای قهرمانی میآیند اما آخرش فقط یک تیم قهرمان میشود. بازندهها البته غمگین و شاید خشمگین هم میشوند اما همه باید بدانند شکست هم جزئی از قاعده بازی است و اتفاقا جزء اصلی و بزرگترش است چون فقط یک تیم قهرمان میشود. در جامهای جهانی هم تیمهای بزرگ میبازند. برزیل هفت گل از آلمان خورد و خود آلمان به کره جنوبی باخت. انگلیس و آرژانتین و ایتالیا و اسپانیا و پرتقال بقیه بزرگان هم بارها طعم شکست را چشیدهاند. اما چیزی که طعم شکست دیروز را تلختر کرد، یکی بازی بد و ضعیف تیم ملی پس از چند بازی خوب و محکم بود (و البته هر تیم بزرگی هم روزهای خوب و بد دارد و طبعا مربی هم، مثل پیروزیها در این شکست نیز نقش اساسی دارد)، دوم برخورد غیرحرفهای که منجر به دریافت گل اول شد و تیم ما مثل یک تیم بزرگ حرفهای نتوانست بر اعصابش مسلط شود که این منجر به دریافت گلهای بعدی شد، و مهمتر از آن رفتار خشن غیرورزشی و حتی میشود گفت لمپنوار در پایان مسابقه علیه فوتبالیستهای ژاپنی بود. پس از شکست تیم پرسپولیس در جام باشگاههای آسیا نوشتم: «دل خوش کردن به همراهی بخت و اقبال، و انتظار کشیدن برای تداوم خوششانسیها تا آخر، معنایش اعتقاد به بیهوده بودن تلاش و برنامهریزی و سرمایهگذاری و واقعبینی است.» حالا هم همین را میگویم. کسانی به بنده تاختند که«تو را چه به فوتبال؟» اما حرفم این است که اعضای تیم خوب، تیم خوب و مربی هم خوب. حرفم درباره زیرساختها و مدیریت فوتبال است که در صورت تداوم خوششانسیها آن مسائل اساسی طبق روحیه و روال ایرانی فراموش میشود. اگر تیم ما قهرمان میشد قطعاً همه خوشحال میشدیم. اما آیا قبول دارید که در پناه آن قهرمانی، بسیاری از کمبودها و ضعفهای فوتبال ما نادیده گرفته میشد و فراموش میشد؟ با وجود اندوه دیروز، شخصاً از این شکست استقبال میکنم تا بیش از این دچار خوشخیالی نشویم.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- چهره تلخ عشق یک سویه/ نگاهی به فیلم «در دنیای تو ساعت چند است؟»
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
آخرین ها
- نمایندگان چین، عربستان، رواندا و نیجریه در راه اسکار ۲۰۲۷
- اکران خصوصی فیلم بیدار / گزارش تصویری
- معرفی برگزیدگان جشنواره کودکو نوجوان سیوهشتم
- «داریوش عیاری» درگذشت
- با نگاهی به فیلم «بیداد»/ نسبت سینمای اجتماعی با اخلاق
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی





