روزنامه اصولگرای «جوان» در یادداشتی به قلم محمدصادق عابدینی با انتقاد از نوع دیالوگ نویسی سریال «زیر پای مادر»، آن را کپی برداری از سینمای مسعود کیمیایی دانسته است.
به گزارش سینماسینما، در این یادداشت آمده:
بینندههای سریالهای ماه رمضانی وقتی پای سریال شبکه اول سیما مینشینند، مجبور میشوند به جای شنیدن دیالوگهایی برگرفته از زبان معیار جامعه، از ادبیاتی رنج ببرند که مدتهاست استفاده از آن منسوخ شده و همین موضوع گیرایی سریال را به شدت پایین آورده است.
سریال «زیر پای مادر» به کارگردانی بهرنگ توفیقی در شبهای ماه رمضان از شبکه اول سیما پخش میشود. این سریال ۳۰قسمتی ابتدا قرار بود با نام «لبخند رخساره» پخش شود که نامی برگرفته از اسم شخصیت اول زن سریال است.
نویسنده فیلمنامه سریال «زیر پای مادر» سعید نعمتالله است. سعید نعمتالله علاقه زیادی دارد که در دیالوگنویسی شبیه مسعود کیمیایی باشد، کارهای قبلی نعمتالله با سیروس مقدم از جمله سریال «میکاییل» که تصویری کاریکاتوری از دون کورلئونه فیلم «پدرخوانده» را خلق کرده بود همگی شاهد و سند علاقه نعمتالله به کپیکاری از دیالوگنویسی مسعود کیمیایی است؛ دیالوگهایی که برخاسته از نحوه صحبت کردن بخش خاصی از شهروندان تهران در دهههای اول قرن جاری در مناطق قدیمی این شهر است.
حال نعمتالله فارغ از اینکه آیا دیالوگنویسی به سبک لوطیها، کلاه مخملیها و عنتربازهای قدیم تهران برای مخاطب دهه ۹۰ و داستانی که در دهه ۹۰ روایت میشود، جذابیت دارد یا خیر همان سبک و سیاق قبلیاش را در «زیر پای مادر» ادامه داده است. وی آنچنان درگیر بازی الفاظ بوده که از مسئله مهمی به نام داستان غافل شده است، برای همین بینندههای «زیر پای مادر» بیشتر از اینکه سریال ببینند شنونده دیالوگهای طولانیاند که بخش عمدهای از فیلم را به خود اختصاص دادهاند و بود و نبودشان کمکی به جلو بردن سریال نمیکند.
گنگ بودن «زیر پای مادر» محدود به دیالوگها نمیشود، شخصیتپردازی سریال حتی در قیاس با کارهای قبلی نعمتالله هم ضعیفتر است. نویسنده تلاش کرده در کارهایش حتماً شخصیت قهرمان را بگنجاند، اما دقیقاً مثل سریالهای «میکاییل»، «۶۰ کیلومتر» و «پشتبام تهران» که کامبیز دیرباز، بازیگر نقش اول و قهرمانمحوری بود، آنقدر شخصیت وی اغراقآمیز و باورناپذیر طراحی شده که هیچ نوع همذاتپنداری را در مخاطبانش به همراه ندارد. «زیر پای مادر» میتوانست سریال بهتری شود اگر دایره تکرار در شبکه اول سیما تا این حد تنگ نبود و اصرار بیش از حد برای تکرار تجربههای قبلی وجود نداشت.
حداقل این بود که شبکه اول سیما تلاش میکرد تا سعید نعمتالله را مجاب کند از علاقه اش به کار برای تلویزیون در جهت خلق فیلمنامهای هماهنگ با ادبیات روز جامعه بهره گیرد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- فیلمبرداری «زنبور کارگر» با بازی پگاه آهنگرانی به پایان رسید
- سعید نعمت الله در تدارک کارگردانی نخستین سریالش
- انتقاد روزنامه جوان از سانسور دستگیری مجری صداوسیما در روزنامههای اصلاحطلب
- ادعای روزنامه جوان: فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا» با امضای ترامپ به اسکار رفت/ چرا «به وقت شام»را نفرستادید؟
- روزنامه جوان :بهروز وثوقی اگر وطنپرست بود تا حالا برگشته بود!
- انتقادی تند از مهناز افشار/ روزنامه جوان: علاقه سلبریتی سینما به دشمن ملت ایران از کجا ناشی میشود؟
- انتقاد تند روزنامه جوان از «عصبانی نیستم» درمیشیان
- کامبیز دیرباز: بازی در تلویزیون خطرناکتر از سینماست
- انتقاد روزنامه جوان از رامبد جوان/ وقتی استفاده شخصی از تلویزیون ممنوع نیست
- انتقاد روزنامه جوان از سریالهایی که نه عوام از آن رضایت دارند، نه خواص
- واکنش تند روزنامه جوان به تمسخر دختران در آستانه ازدواج در «خندوانه»
- ماجرای پیشنهاد یک مفسد اقتصادی به فیلمنامه نویس سریال زیر پای مادر
- واکنش کامبیز دیرباز به انتقادات مخاطبان درباره پایان سریال «زیر پای مادر»
- واکنش حسین انتظامی به توهین اخیر به خبرنگاران و حواشی نشست خبری یک سریال
- توهین بازیگر سینما به اهالی رسانه و منتقدان/ شماها بیسوادید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





