روزنامه خراسان نوشت :مینا وحید که به تازگی بعد از ایفای چند نقش معمولی در سینما، با حضور در سریال «بانوی عمارت» بین مخاطبان شناخته شده، در اظهارنظری عجیب در گفت و گو با یک تلویزیون اینترنتی به مجری می گوید: «اگر من الان با شما دست بدهم چه کار می شود؟» تا این جای ماجرا را فعلاً داشته باشید…
بازیگر شدن اتفاق خیلی خوبی است، البته برای جامعه نه، بلکه برای همان کسی که به محض بازیگر شدن و اندکی مورد توجه قرار گرفتن تصور می کند باید درباره همه چیز نظر بدهد و ابراز نگرانی کند. یعنی بازیگری در کشور ما گاهی همردیف مشاغل مهمی مثل دبیرکلی سازمان ملل است. همان طور که دبیر کل سازمان ملل به جای اقدام عملی در خصوص جنگ و جنایت در دنیا، مدام از بروز فاجعه انسانی در نقاط مختلف دنیا ابراز نگرانی می کند تا حقوقش حلال شود و تنها کاری را که از دستش برمی آید، انجام داده باشد بازیگران ما هم درباره مسائل مختلف نظر می دهند و ابراز نگرانی می کنند. البته اگر جلب توجه مخاطب به موضوعات فرهنگی، زیست محیطی و… با نیت جلب توجه نباشد و با سبک زندگی آن آدم، قبل و بعد از شهرت متناسب باشد که خیلی هم عالی است و نقدی به آن نداریم. اما بعضی وقت ها حس می شود تظاهر و در مرکز توجه بودن و از قافله عقب نماندن انگیزه بعضی ها در اظهارنظرهاست و گاهی این رفتار آن قدر ناجور می شود که بازیگر گرامی حتی به موضوعاتی ورود می کند که اصلاً صلاحیت اظهار نظر درباره آن ها را ندارد. حالا ماجرای اظهارنظر اخیر خانم مینا وحید همین است و از یک ابراز نگرانی درباره سرما خوردن گنجشک ها در زمستان یا رعایت نکردن فاصله طولی با خودروهای دیگر رد شده و وارد حوزه ای شده که در تخصص و صلاحیت ایشان نیست. این که احیانا ایشان شاید چیزی را رعایت نکند یک بحث است و در جای خودش بد است اما این که با لحنی حق به جانب و فراتر از صلاحیتش برای اشتباهش دلایلی بیاورد و بخواهد جامعه را هم به آن رفتار ترغیب کند، خیلی بدتر است. کاش بازیگر شدن فقط و فقط زمینه ای فراهم کند تا آدم های بی استعداد به لطف شهرت شعر بگویند یا نمایشگاه عکس و نقاشی برگزار کنند اما…
برچسبها: مینا وحید
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «مثل باران، مثل دریا» بهترین مستند بلند جشنواره آمریکایی شد
- لاله برزگر با «مرزهای درون» به خانه هنرمندان ایران میآید
- ستارههای جشنوارههای سینمایی در سال ۲۰۲۶ کداماند؟/ شانسی برای فیلمهای مجیدی و فرهادی
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- اعلام زمان بدرقه بیضایی/ بیانیه خانه سینما درباره درخواست مژده شمسایی
- «زوتوپیا ۲» پرفروشترین انیمیشنِ تاریخ والت دیزنی شد
- بازیگر فیلمهای اسپایک لی درگذشت
- افت فروش نگرانکننده در سینماهای فرانسه/ آمار تماشاگران در ۲۰۲۵ سقوط کرد
- «پایان یک دوران زیبا»؛ سازش
- محمد بحرانی و یک نقش مکمل درخشان
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- نمایشنامههای بهرام بیضایی؛ کلید درک جامعهشناسی خودکامگی در ایران
- مژده شمسایی: پیکر بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده میشود
- «ایرانم» علیرضا قربانی به تبریز رسید
- در رثای مردی که از فرهنگ ایران نوشید/ بیضایی؛ دلباخته شاهنامه
- بیضایی در بزنگاه ادبیات کهن و مدرن
- توجه ویژه لوموند به درگذشت بهرام بیضایی
- ایران را می شناخت/یادداشت احمد مسجد جامعی درباره بهرام بیضایی
- به یاد استاد بیضایی؛ صدایی که نه فریاد بود، نه خطابه
- برای بهرام بیضایی/ اسطوره همیشه زنده
- زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
- در اندوه فقدان چهره شاخص موج نو سینمای ایران؛ بازتاب جهانی درگذشت بهرام بیضایی
- با موافقت شورای پروانه فیلمسازی؛ پروانه ساخت سینمایی برای ۷ فیلمنامه صادر شد
- در پاسداشت استاد بیبدیل هنرهای نمایشی ایران/ بیضایی، تاریخ و علامت تعجب
- در سوک سیاوش که از شاهنامه رفت
- یادبود بهرام بیضایی؛ ایرانی بودن بار بزرگی است بر دوش ما
- بریژیت باردو درگذشت
- برای رفتن غریبانه شیرین یزدانبخش؛ وصیتی به مثابه گلایه
- «کفایت مذاکرات» و خندههایی که از دل موقعیت میآیند
- «پرهیجان: نبرد برای اوبر»؛ چطور میتوانیم آرزوی شکستِ نجاتبخشمان را داشته باشیم؟





