رییس دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی معتقد است که، رسانهی متعلق به نظام طبعیتا محدودیتهایی مانند ملاحظات امنیت ملی و منافع عمومی را دارد اما اینکه تعریف این ملاحظات و منافع عمومی چیست و مصادیق آن کدام است، میتواند محل بحث، گفتوگو و تامل باشد.
به گزارش سینماسینما ،مهدی فرقانی درباره شیوه درست انتشار اخبار در رسانهها اظهار کرد: برای هر رسانهای مهم است که بتواند اعتماد مخاطبان خود را جلب کند و این اطمینان را به او بدهد که حقایق را به صورت کامل و درست و در زمان مناسب در اختیار او قرار میدهد. این روند میتواند به شکلگیری شناخت و آگاهی در مخاطب کمک کند و ارتقای سطح شناخت و آگاهی در جامعه میتواند توانمندی ایجاد کند و تصمیمات بهینهای را در لحظات حساس اتخاذ کند. بنابراین اصل بر این است که اطلاعرسانی شفاف، بهموقع، دقیق و درست باشد و از تحریف، دستکاری و جهتدادن به حقایق که آن را در تئوری ارتباطات به اسم چارچوببندی میشناسیم خوددداری کند. هر نوع تحریف، دستکاری و جهت دادن میتواند نوعی تجاوز به حقوق مخاطب، جامعه و مردم تلقی شود. البته رسانهای که خود را به عنوان رسانه ملی معرفی میکند صرفنظر از ملاحظات حرفهای که باید رعایت کند، یکسری ملاحظات سیاسی و امنیتی هم ممکن است داشته باشد بنابراین آن را با رسانه بخش خصوصی یا رسانه خارج از کشور نمیتوان ارزیابی کرد.
او با تاکید بر ایجاد توافق نسبی درباره ملاحظات امنیت ملی و منافع عمومی، بیان کرد: نمیتوان همان توقعی که از رسانه مستقر در خارج از کشور وجود دارد از تلویزیون هم داشت. طبیعی است که ملاحظات امنیت ملی و منافع عمومی در شکلگیری اخبار رسانههای خارج از کشور به آن معنایی که ما میشناسیم، وجود ندارد. بنابراین نباید این رسانه داخلی و خارجی را با یکدیگر مقایسه کرد. اما اینکه انتظار داشته باشیم حقیقت را بهموقع، درست و دقیق بشنویم، معقول و منطقی است. رسانهای که متعلق به کلیت نظام است باید جایگاه خود را در این معادله پیدا و تعریف کند و باید ببیند که چگونه میشود ملاحظات امنیت ملی سلیقهای و جناحی نباشد و یک نوع توافق و اجماع درباره این ملاحظات امنیت ملی هم وجود داشته باشد. باید در جامعه بر سر ملاحظات امنیت ملی و منافع عمومی اتفاقنظر نسبی وجود داشته باشد.
رییس دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی اضافه کرد: رسانهی متعلق به نظام طبعیتا محدودیتهایی مانند ملاحظات امنیت ملی و منافع عمومی را دارد و این مساله را هیچکس نفی نمیکند اما اینکه تعریف این ملاحظات و منافع عمومی چیست و مصادیق آن کدام است؟، میتواند محل بحث، گفتوگو و تامل باشد. اگر تلویزیون بتواند باب گفتوگویی را در این زمینه باز کند، خوب است. همچنین از دیدگاههای کارشناسان، صاحبنظران و نخبگان جامعه برای بحث در پیرامون آنچه که ملاحظات امنیت ملی را شکل میدهد، استفاده کند و آنچه ممکن است سلیقهای باشد، تفکیک ایجاد کند.
فرقانی اظهار کرد: به نظرم هیچکس مخالفتی ندارد آنجایی که منافع و امنیت ملی ما به خطر میافتد، ملاحظاتی از طرف تلویزیون رعایت شود. البته درباره آنچه اجماع نسبی وجود دارد باید این اتفاق بیفتد.
او در پاسخ به این پرسش که صداوسیما چهقدر به دغدغههای مردم توجه میکند؟، گفت: اگر صداوسیما به نیاز و علایق مردم جواب میداد، رسانههای خارج از کشور و شبکههای اجتماعی محل مراجعه مردم نبودند.
رییس دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی با بیان اینکه امروزه با واقعیت ویرانگری به اسم اخبار جعلی مواجهیم، اظهار کرد: متاسفانه تعداد و حجم اخبار جعلی در شبکههای اجتماعی بالاست و همین مساله کار تشخیص واقعیت از غیرواقعیت را برای مردم دشوار کرده است. البته اگر رسانههای سنتی درست عمل کنند، میتوانند نقش مرجعیت برای تشخیص میزان صدق و کذب در اخبار برای عموم پیدا کنند. اما زمانی که رسانههای سنتی به هر دلیلی در تأمین نیازهای خبری مردم در زمان مناسب ناتوان بمانند، طبیعتا حق انتخاب برای مردم وجود دارد و کانالها و دیگر منافذ اطلاعرسانی که ممکن است خیلی هم موثق نباشند، برای مردم به عنوان یک منبع خبری تبدیل میشوند.
ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





