السا فیروزآذر در آستانه اکران فیلم سینمایی “ملی و راههای نرفتهاش” از همکاری مجدد با تهمینه میلانی گفت.
به گزارش سینماسینما، السا فیروز آذر بازیگر سینما و تئاتر بهزودی با فیلم سینمایی “ملی و راههای نرفتهاش ” به سینما میآید.
او درباره نقش خود در این فیلم سینمایی به کارگردانی تهمینه میلانی گفت: در “ملی و راههای نرفتهاش ” نقش زنی رادارم که تاکنون ایفای آن را تجربه نکرده بودم. نقش زن شوهرداری را بازی میکنم که دچار بحران و مشکلات بسیار است. پیش از مرحله فیلمبرداری تحقیقات بسیاری در این زمینه داشتم و خصوصیات رفتاری افراد مختلف را موردنظر قراردادم. نقشی که بازی کردم دچار یک پارادوکس رفتاری است و نوع رفتارش نشان میدهد که متعلق به چه قشری است. تجربه خیلی خوبی بود و آن را دوست داشتم.
وی در ادامه درباره ما به ازای بیرونی این شخصیت نیز اظهار کرد: افرادی چون کاراکتر زن فیلم “ملی و راههای نرفتهاش ” در جامعه بسیار زیاد است. به شکل دانشگاهی وقتی نویسنده از واقعیت بهره میگیرد و مینویسد، قصه ملموس میشود. وقتی یک فیلمنامهنویس درباره موضوعات به جزئیات میپردازد و کارش شاهکاری میشود مثل “ابد و یک روز ” که دیده میشود، قطعاً از نزدیک این موضوعات را دیده و لمس کرده است، اما نویسندهای که به سراغ این موضوعات نمیرود و صرفاً به قوه تخیل خودبسنده میکند کارش کلیشه میشود و جذابیتی هم به همراه ندارد. بازیگر هم اگر در بازی تحقیق نداشته باشد قطعاً بازی خوبی نمیتواند ایفا کند. ما بازیگران هم خیلی از جزئیات رفتاری را نمیدانیم و با تحقیق میتوانیم به آنها دستیابیم. من هم برای ایفای این نقش از دوستانم کمک خواستم و با افراد واقعی که رفتاری مشابه داشتند صحبت و معاشرت کردم و این آشناییها بسیار لازم بود و برای تأثیرگذاری بیشتر به کمکم آمد. روزهایی از هفته میرفتم به بازار و بدون اینکه کاری کنم، آدمها را تماشا میکردم و از رفتار آنها الگو برمیداشتم. درواقع در سطح شهر میچرخیدم و اقشار مختلف را مدنظر قرار میدادم. حتماً قصد دارم که با سایر کارگردانها همکاری داشته باشم و هدفم این نبود که صرفاً با خانم میلانی کار کنم. ممکن است کمی به خاطر ترسهایم بوده باشد اما فیلمنامه خوبی هم در این مدت ارائه نشده است. پس از پایان تحصیلاتم تصمیم گرفتم تغییر ایجاد کنم و تجربهگرا باشم و فضاهای مختلف را تجربه کنم و راه دیگری را امتحان کنم.
بازیگر “تقاطع ” درباره تجربه کارگردانی و حضور در آثار سایر کارگردانان بیان کرد: اگر کسی بخواهد کارگردان شود تئوری یک بخش است، ولی در بخش عملی و در رابطه با افراد انعطافپذیر بودن و تجربه داشتن باعث میشود در کار موفق باشی. معمولا بازیگری برای تامین انعطافپذیری خوب نیست و انعطاف پذیری دقیقا چیزی است که یک کارگردان به آن نیاز دارد. برای این منظور تجربههای مختلف دستیاری و ایجاد ارتباط با افراد بسیار تاثیرگذار است. کارگردانی فقط دانستن یکسری فرمول نیست بخش اعظم آن روان است و اینکه بتوانی با افراد مختلف ارتباط برقرار کنی و مدیریت داشته باشی؛ بنابراین ترجیح میدهم فضاهای مختلف را تجربه کنم و روابطم را با آدمها گستردهتر کنم.
فیروز آذر که پیشازاین با نمایش “مأنوس” به روی صحنه رفته است، درباره دلایل ورودش به این عرصه نیز اظهار کرد: دلیل ورود من به تئاتر در درجه نخست ارتباط آن با رشته تحصیلیام بود و در درجه بعدی شناخت میزانسنهای درست و چیدمان درست صحنه بود. من تصورم این بود که در سینما همهچیز دکوپاژ محور است، اما پس از تجربه فیلمبرداری یکی از کارهایم، متوجه شدم آنچه در کارم کم دیده میشود میزانسن است و این موضوع را در تئاتر میتوانستم بهدرستی درک کنم، چراکه در سینما ازآنجاییکه شما با دوربین کار میکنید این تجربه برای شما بهگونهای دیگر رقم میخورد، اما در تئاتر به دلیل عدم وجود دوربین و حس دم به دمی که با مخاطب دارید میتوانید وارد این فضا شوید و میزانسن را بهدرستی درک کنید. تئاتر خود زندگی است و به همین دلیل تصمیم گرفتم به شکل جدی وارد این فضا شوم. پس از ارائه پایاننامه دانشگاهی نیز قصد دارم خودم کارگردانی کنم و سال آینده برای من سال تمرین کارگردانی است.
وی در خاتمه درباره سایر فعالیتهای خود عنوان کرد: فیلم سینمایی “اعترافات ” ساخته آرش سنجابی را برای گروه هنر و تجربه آماده اکران دارم و مشغول کار در گروه سلو هستم که قرار است با یک تئاتر جدید به روی صحنه برویم.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- پرتاب شدن به جهان تلخ زنان زجر کشیده تهمینه میلانی
- مستند «کتایون به روایت کتایون» روی میز تدوین/ نگاهی به زندگی هنری کتایون امیر ابراهیمی
- پایان تصویربرداری فیلم «نابازیگر»/ معرفی بازیگران کامل
- بازخوانی مطلب طنز شهرام شکیبا درباره تهمینه میلانی به بهانه تولد او: به امید نابودی نسل مردها!
- «آتش بس ۳» و دو فیلمنامه دیگر پروانه ساخت گرفتند
- سینماگران هشدار دادند: بیکاری؛ بحران سینما در سال ۱۴۰۱/ آیا مدیران جدید میخواهند سینما را از ابتدا اختراع کنند؟!
- به یادماندنی و معترضترین دانشجویان سینمای ایران/ از نیمه پنهان تا اعتراض و قصه ها
- جریان شناسی نمایشگاه نقاشی دو کارگردان مطرح سینمای ایران
- واکنش تهمینه میلانی به بیلبوردهای شهرداری در حمایت از دروازه بان تیم فوتبال بانوان
- عکسی قدیمی از سه فیلمساز زن ایرانی
- میلانی :امیدوارم با واکسینه شدن اهالی سینما، ساخت سریال میانبر را بطور جدی آغاز کنیم
- برشهای کوتاه/ تصاویری از هجدهمین جشنواره فیلم فجر
- اعتراض تهمینه میلانی به توقیف فیلم قاتل و وحشی
- بازخوانی مطلب طنز شهرام شکیبا درباره تهمینه میلانی:به امید نابودی نسل مردها!
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»





