پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

اگر خبری بخوانید مبنی بر این که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در کمیسیون اقتصادی مجلس حضور پیدا کرده و با نمایندگان این کمیسیون نشستی برگزار کرده است، احتمالا فکر می کنید در تنظیم خبر ایرادی وجود دارد، چراکه وزیر ارشاد معمولا در کمیسیون فرهنگی مجلس حاضر می شود و با نمایندگان عضو این کمیسیون نشست برگزار می کند. اما واقعیت این است که خبر درست است و وزیر به کمیسیون اقتصادی رفته است.

اما دلیل این کار چیست؟ این که وزیر به همراهی معاونان خود و گروهی از اعضای موثر صنوف سینمایی به مجلس و کمیسیون اقتصادی رفته تا درخصوص راهکارهای رفع مشکلات اقتصاد فرهنگ و هنر رایزنی کند. با اطمینان می شود گفت هیچ کدام از وزیران ارشاد به اندازه محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فعلی، دغدغه اقتصاد هنر و فرهنگ را نداشته اند.  او از زمانی که در وزارتخانه مستقر شده است، در جلسات مختلف بر راهبرد اصلی خود در این حوزه تاکید کرده و به نظر می رسد عزم خود را جزم کرده است در این حوزه کاری کند.

واقعیت این است که کشور ما به خصوص در منطقه خودمان، ظرفیت زیادی برای تبدیل شدن به یک قطب فرهنگی در عرصه های مختلف دارد. در حوزه فیلمسازی و تولیدات سینمایی و تلویزیونی، در حوزه نشر و ادبیات، در حوزه بازی های رایانه ای و تولیدات مرتبط با صنایع فرهنگی، شاید ما در منطقه خود یک رقیب قابل توجه داشته باشیم (ترکیه) و باز ظرفیت هایی داریم که ترکیه آنها را به اندازه ما ندارد. برای مثال تنوع فرهنگی، پیشینه ادبی، نفوذ معنوی زبان و ادبیات فارسی و نیز هنرمندان و تولیدکنندگان خلاق در کشور ما، شاید نه تنها در منطقه؛ بلکه در سطح جهان کمتر رقیبی دارند. اما واقعیت این است که میان این ظرفیت بالا و آنچه در واقعیت تحقق یافته، فاصله بسیار بعیدی وجود دارد. مهم ترین مشکلی که ما در این حوزه داریم، ضعف شدید در زیرساخت هاست. جالب است بدانید کشور ما با وجود این که یکی از کشورهای موثر در حوزه تولید آثار سینمایی در سطح جهان است و سینماگران ما به افتخاراتی در سطح جهان دست یافته اند که برای سینماگران بسیاری از کشورها آرزوی تحقق نیافتنی است، از نظر تعداد سالن های سینما یکی از کشورهای کم برخوردار جهان محسوب می شود.

نبود سرمایه گذاری قابل توجه و هدایت نادرست سرمایه های موجود، باعث شده است شاهد شکافی شدید در توزیع امکانات فرهنگی و هنری در کشور باشیم. دولت هم اکنون تمام تلاش خود را به کار گرفته تا با تکمیل ده ها پروژه در این حوزه، تا پایان سال آینده تعداد سالن های سینمایی موجود در کشور را صددرصد افزایش دهد اما سالن سینما تنها یک نمونه از ضعف های زیرساختی ماست. ما در بخش قوانین و مقررات حمایتی هم دچار ایراداتی هستیم که باعث می شود حقوق معنوی آثار فرهنگی و هنری به راحتی نقض شود و تا زمانی که با همفکری و همکاری دستگاه های مختلف حاکمیتی، در این خصوص اقدام جدی و موثری انجام نشود، رسیدن به آرزوی تبدیل ایران به قطب تولید محصولات فرهنگی، هنری و رسانه ای در حد یک آرزوی زیبا باقی خواهد ماند.