پیکر سعید پیردوست بازیگر سینما و تلویزیون در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد. در این مراسم از عدم حضور هنرمندانی چون سیامک انصاری، جواد رضویان، مهران مدیری و بچههای سریال «شبهای برره» گله شد.
به گزارش سینماسینما، مراسم خاکسپاری سعید پیردوست امروز ۱۸ دی ماه با حضور جمعی از هنرمندان و خانواده این هنرمند در قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار شد.
زندهیاد سعید پیردوست کنار رجبعلی عبادیپور به خاک سپرده شد. مزار این هنرمند فقید در قطعه هنرمندان در کنار مسعود ولدبیگی و کامبوزیا پرتوی است.
مراسم تشیع از ساعت ۹:۳۰ دقیقه آغاز و سپس پیکر آن زندهیاد ساعت ۱۰:۱۵ دقیقه به خاک سپرده شد.
پس از مراسم خاکسپاری سیاوش قاسمی -بازیگر سینما و تلویزیون- در سخنان کوتاهی با اشاره به جایگاه و ویژگیهای نسل مرحوم پیردوست، بر لزوم حفظ میراث فرهنگی و هنری آنان تأکید کرد.
وی فقدان سعید پیردوست را ضایعهای برای جامعه سینما و فرهنگ توصیف کرد.
این بازیگر با اشاره به ویژگیهای نسل مرحوم پیردوست، گفت: او نماد نسلی بود که با اصولی استوار، با عشقی سترگ به هنر و انسانیت و با هویتی عمیقاً ایرانی و متعهد، قدم در راه گذاشت.
قاسمی با ابراز نگرانی از کمرنگ شدن برخی ارزشها و هویتهای فرهنگی در جامعه امروز، تصریح کرد: درک و قدردانی از نسل سعید و دوستانش، نه تنها یک ادای دین، که یک ضرورت است. وظیفه ماست که آنچه را که آنان برایش ایستادگی کردند، حفظ کنیم.
وی در پایان با تسلیت به خانواده پیردوست و جامعه سینما، از حاضران خواست تا برای پاسداشت یاد و آثار وی دست بزنند.
در ادامه مراسم مختار سائقی -بازیگر و دوست دیرینه مرحوم پیردوست- با سخنانی صمیمانه و تاثرانگیز به بیان خاطرات و ویژگیهای اخلاقی وی پرداخت.
سائقی صحبت خود را اینگونه آغاز کرد: مردم مثل همیشه با محبت و توجهشان ما را شرمنده کردند. دستتان درد نکند. آرزو میکنم اگر فرصتی بود، محبتهایتان را جبران کنیم.
او با اشاره به پربار بودن زندگی هنری مرحوم پیردوست گفت: خیلی با زندهیاد پیردوست کار کردم. از نقطهچین، مرد هزارچهره و “شبهای برره” بگیرید تا آثار دیگر.
سائقی با توصیف دقیق و نمادین، به نظم و ظرافت مرحوم پیردوست اشاره کرد و گفت: یک بار ندیدم لباس ایشان نامرتب باشد. یک بار ندیدم کفش ایشان واکس نداشته باشد. از نگاه ایشان ویترین هرکسی پوششش بود. سعید پیردوست همیشه تاکید میکرد باید حواستان باشد مردم به ما نگاه میکنند؛ باید حواستان به پوششتان، به حرف زدنتان، به کلامی که از دهانتان درمیآید، باشد.
این بازیگر سپس با بیان احساس شخصی خود افزود: خیلی افسوس خوردم که پیردوست رفت. ما جمله معروفی داریم که مدام میگوییم کسی که از بین ما میرود، راحت شد. ولی واقعاً آقای پیردوست خودش دوست نداشت که حالا حالا برود اما بیماری خیلی او را اذیت کرد.
سائقی در بخشی تأملبرانگیز از سخنانش تأکید کرد: میخواهم با جرات بگویم: امثال آقای پیردوست دیگر تکرار نمیشود. من هرچه فکر میکنم، این جوانان را که میبینم، [فکر میکنم] اگر در آینده به سن ایشان برسند، آیا میتوانند جای آقای پیردوست را بگیرند؟ هرگز نه.
او در پایان با یادآوری تلفات متعدد جامعه هنری در سالهای اخیر گفت: آقای پیردوست و خیلی از بازیگران و دوبلورها و نویسندهها و کارگردانهای بزرگ را ما در چند سال گذشته از دست دادهایم و همه زندگیمان شده تأسف. برای همه بهترینها را آرزو میکنم. یک بار دیگر میگویم که ما یک ستاره درخشان را از عالم هنر از دست دادیم. به افتخارش، اینگونه که ایستادهاید، دست بزنید.
سپس در ادامه مراسم زندهیاد سعید پیردوست، مهوش وقاری -هنرمند سینما و تلویزیون- با بیان سخنانی کوتاه، ضمن تسلیت و ابراز تاسف از درگذشت این بازیگر نامدار، به کم بودن تعداد همکاران و هنرمندان حاضر در مراسم اشاره کرد.
وقاری گفت: در بدو ورود به قطعه هنرمندان بعضی از مردم اظهار تاسف کردند که همکاران عزیز ما چرا انقدر کم هستند. بله من الان هرچقدر نگاه میکنم متاسفانه شاهد این مسئله هستم، نمیدانم این موضوع را واقعاً پای چی بگذارم. به هر حال، روح ایشان شاد باشد.
وی با یادآوری همراهی برخی دوستان در دوران بیماری مرحوم پیردوست افزود: دوستانی بودند که وقتی ایشان در بیمارستان بود، از طریق تصویر متوجه شدم که در کنارشان هستند. متاسفانه من سعادت نداشتم که در آخرین لحظات ببینمشان. ولی، همکاریهای خوبی با ایشان داشتم.
وقاری در پایان با بیان اندوه خود ادامه داد: خیلی متاسفم که یک همکار خیلی خوب را از دست دادیم. به خانواده پیردوست و همکاران عزیزم تسلیت میگوییم.
در ادامه مراسم امید علیمردانی از دیگر هنرمندان حاضر، با بیانی صمیمی و اندوهگین به سخنرانی پرداخت.
او صحبت خود را با تشکر آغاز کرد، اما به سرعت لحنی گلایهآمیز نسبت به بیماریهایی که دامنگیر جامعه هنری شده است، گرفت.
علیمردانی گفت: تشکرها را کردند. من میخوام گلایه کنم از دوستان عزیز و همکارانم. خالق سریال «برره» الان کجاست؟ سردار خان برره و آقای مدیر پاورچین رفت و الان آقای مهران مدیری کجاست؟ جواد رضویان و سیامک انصاری کجا هستند؟
او سپس با قدردانی از همراهی برخی همکاران در دوران بیماری مرحوم پیردوست ادامه داد: من از همکاری عزیزم که تشریف بردن بیمارستان تشکر می کنم. از سیاوش قاسمی عزیز تشکر میکنم که با وجود اینکه مریض احوال بودند اما به ایشان سر زدند. آقای پیردوست خیلی امامرضایی بودند و ما وقتی به مشهد در چند هفته پیش سفر داشتیم برایشان خیلی دعا کردیم.
علیمردانی در پایان با درخواست صلوات برای آرامش روح مرحوم پیردوست، سخنان خود را به پایان رساند.
در ادامه حاضران در مراسم با فرستادن صلوات، همدردی خود را با خانواده و دوستان زندهیاد سعید پیردوست اعلام کردند.
پایان بخش این سخنرانی خانواده پیردوست بود، ابتدا پسر آن مرحوم در سخنان کوتاهی از حضور مردم و هنرمندان و ابراز همدردی آنها تشکر کرد.
سپس شهرزاد پیردوست، دختر وی، با بیانی سرشار از احساس و عاطفه، از حاضران تشکر و به بیان خاطراتی صمیمی از پدرش پرداخت.
شهرزاد پیردوست سخنان خود را اینگونه آغاز کرد: از تک تک شما عزیزانی که امروز با حضورتون، با پیامهاتون، با تماسهاتون و با همدلیهاتون کنار ما بودید، صمیمانه تشکر میکنم. در این روزهای سخت، حضور شما مرهمی بود بر دل داغدار ما و باعث شد احساس کنیم در این غم تنها نیستیم.
او سپس با خطاب مستقیم به پدر دلنوشتهای خواند:
«بابا، وقتی میترسیدم، وقتی خسته بودم، وقتی دلم گرفته بود، حتی وقتی هیچی نمیگفتم، تو میفهمیدی. تو رفتی و من موندم با دلتنگی که هیچکس به غیر از دختر بابا جون نمیفهمه.
بابا، با هنرت زندگی کردی؛ با نگاهات، با صدات، با حضورت روی صحنه. اما برای من، قبل از هر نقشی، پدر بودی. پناه بودی. جای دنیا بودی. از تو یاد گرفتم انسان بودن یعنی مهربونی، یعنی با دل کار کردن، یعنی حتی وقتی خستهای، لبخندت را از مردم دریغ نمیکنی.
امروز اگر بغض داریم، اگر اشکهامون تمام نمیشود، به خاطر عشقی است که هنوز زنده است و هرگز تموم نمیشود حتی در تاریخ هنر این سرزمین…»
در پایان این مراسم حاضران با کفزنی طولانی، یادی زندهیاد سعید پیردوست را گرامی داشتند.
در این مراسم همایون اسعدیان، مهوش وقاری، جواد طوسی، امید علیمردانی، فرهاد بشارتی، مختار سائقی، داریوش سلیمی، علی کاظمی، سیاوش قاسمی و جمعی از مردم هنردوست حضور داشتند.
این بازیگر در روز تولدش ۱۶ دی ماه به دلیل ابتلا به سرطان درگذشت.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اکبر عبدی به خانه ابدی بدرقه شد
- وداع با صدای ماندگار ایران/ پیکر بهروز رضوی به خانه ابدی بدرقه شد
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- بدرقه رضا رویگری به خانه ابدی/ هنرمندی که قلبش برای مردم میتپید
- سعید پیردوست درگذشت
- پیکر هادی مرزبان به خانه ابدی بدرقه شد؛ آخرین حضور کارگردان تئاتر در تالار وحدت
- بدرقه پیکر همایون ارشادی به خانه ابدی
- بدرقه پیکر سعید مظفری به خانه ابدی/ ناصر ممدوح: دوبله بعد از دوران کرونا مُرد
- وداع با صدای ماندگار دوبله؛ بدرقه منوچهر والیزاده به خانه ابدی/ دوبلوری بدون جایگزین
- بدرقه فریدون شهبازیان به خانه ابدی؛ علیزاده:هنرمندان ما ارج و قرب ندارند/ کاش از رنجی که کشید، حرف میزد
- «ژاله علو مرگ ندارد»/ بدرقه پیکر ژاله علو به خانه ابدی
- بدرقه پیکر صدرالدین حجازی به خانه ابدی
- شاعری که روحش همه نیمایی بود؛ بدرقه محمدعلی بهمنی به خانه ابدی
- بدرقه پیکر زهره حمیدی به خانه ابدی
- ستارهای که عاشق وطنش بود؛ بدرقه سعید راد به خانه ابدی
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- رمز و رازهای سر به مهر/ نگاهی به فیلم «گورکن»
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





