
امین تارخ در کنار جمعی از هنرمندان و با همراهی اعضای خانودهاش، کیک تولد ۶۳سالگی خود را برید و گفت: «زندگی دو سؤال و دو معما، بین تولد و مرگ است.»
پانزدهمین ویژهبرنامه «تولد ماه» که به جشن زادروز امین تارخ اختصاص داشت، شامگاه ۲۰ مردادماه با حضور محمود صلاحی (رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران)، امیر عبدالحسینی (معاون هنری این سازمان)، جمعی از مدیران سازمان فرهنگی-هنری شهرداری و هنرمندانی مانند محمدمهدی عسگرپور، پرویز پورحسینی، عنایت بخشی، علی دهکردی، اکرم محمدی، شهرام قائدی و الهام پاوهنژاد در موزه هنرهای دینی امام علی (ع) برگزار شد.
دهکردی: امین تارخ ستاره است
علی دهکردی، بازیگر سینما و تلویزیون نخستین سخنران این مراسم بود که درباره امین تارخ گفت: «حرف زدن درباره این هنرمند بزرگ لزومی ندارد، چراکه جزو مشخصترین و خاصترین آدمهای این حرفه است و فرد کامل و جامعی برای همه ما بازیگران بوده است. امین تارخ در بخش فنی بازیگری نیز دارای ویژگیهای مشخصی است که او را از سایر هنرمندان متمایز میکند.»
این بازیگر ادامه داد: «امین تارخ از بنیانگذاران و مؤسس آموزشگاه آزاد بازیگری است و در این آموزشگاه، افرادی را تربیت کرده که امروز شاهد درخشش تک تک آنها روی پرده سینما هستیم. او جزو معدود افرادی است که اگر کلمه استاد را در وصفش به کار ببریم، بهجز معنی توانمندی، مفهوم آموزگار بودن را نیز در خود دارد.»
دهکردی افزود: «ستاره به فردی میگویند که سالها در حرفه خود درخشیده باشد و این درخشندگی برایش جاودانه ادامه خواهد داشت و امین تارخ یکی از همین ستارههاست.»
عسگرپور: از زندگی تارخ مستند بسازید
در ادامه این مراسم، محمدمهدی عسگرپور، کارگردان سریال «جراحت» درباره حضورش در این مراسم گفت: «چنین مراسمی نور امید را در دل هنرمندان روشن میکند و خوشحالم بهمناسبت زادروز امین تارخ در این مراسم حضور دارم، چراکه معتقدم شخصیت او، متعالی و قابل ستایش است و حتی پیشنهاد میکنم که درباره او و فعالیتهایش فیلم مستند ساخته شود.»
وی با تبریک بهمناسبت تولد تارخ، ادامه داد: «در این سالها توفیق داشتهام که در چند عرصه با او همکاری کنم، هم در جلوی دوربین و هم خارج از این قاب، در خانه سینما و سریال «جراحت». فعالیت صنفی او بسیار قابل تقدیر است و در جلوی دوربین نیز هر فردی که با تارخ همکاری کرده، گواهی میدهد که نکات زیادی را در خلال کار از او یاد گرفته است.»
قائدی: الفبای هنر را از تارخ آموختم
شهرام قائدی نیز که یکی از شاگردان تارخ در نخستین دوره کارگاه آزاد بازیگری بوده است، خاطرهای از نخستین برخورد خود با تارخ نقل کرد و گفت: «دفعه اول که به دفتر ایشان رفتم و گفتم دوست دارم بازیگر شوم، امین تارخ با دیدن من توصیههایی را برای مقدمات بازیگر شدن مطرح کرد که یکی از آنها کم کردن وزن و از بین بردن لهجه بود. من تا پایان عمر، بازیگری و زندگیام را مدیون او هستم و همیشه قبل از شروع هر پلان، نام او را میآورم و همیشه از او متشکرم که الفبای هنر و بازیگری را به من یاد داد.»

پورحسینی: تارخ آبروی بازیگری است
پرویز پورحسینی، دیگر بازیگر حاضر در این مراسم بود که در ابتدای صحبتهایش با اشاره به اینکه امین تارخ آبروی بازیگری ایران است، گفت: «افرادی مثل امین تارخ میتوانند الگوی نسل بعدی بازیگری باشند. این افراد در دورهای زندگی کردهاند که زمان زیادی برای تمرین، مطالعه و تحقیق داشتهاند. امین تارخ باعث شد بازیگری نوین در سینمای ایران ایجاد شود و توسعه پیدا کند.»
صلاحی: کمترین کار برای هنرمندان، تجلیل از آنهاست
محمود صلاحی، رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران نیز با اشاره به هدف از برگزاری چنین تقدیرهایی از هنرمندان، گفت: «هدف از برگزاری این مراسم، فرهنگسازی تجلیل از پیشکسوتهای هنر است. نقشهایی که امین تارخ تا به حال بازی کرده، همه همراه با وقار و ابهت خاص خود است.
او اضافه کرد: «کمترین کاری که سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران میتواند در قبال اهالی هنر انجام دهد، تجلیل از آنها به بهانههای مختلف است و چه بهانهای بهتر از سالروز تولد. خوشحالم که در این جشن شرکت میکنم و برای او طول عمر و درخشش همیشگی آرزومندم.»
اکرم محمدی که در فیلم سینمایی «مادر» کاری از زنده یاد حاتمی با تارخ همبازی بود، با تبریک تولد به او گفت: «امین تارخ ردپایی در سینمای ایران برجای گذاشته که به این دلیل از او تقدیر و تحسین ویژهای دارم. ایشان برادر نازنین من در فیلم «مادر» بودند و باید بگویم بهجز بازیگری، انسان فوقالعادهای هستند.»
تارخ: این مراسم به من یادآوری میکند در لحظه زندگی کنم
امین تارخ آخرین سخنران این مراسم بود. او گفت: «بزرگترین توقعی که اهالی هنر از مردم و مسؤولان دارند، گفتن یک خسته نباشید است که ممکن است این امر به شکل بزرگداشت برگزار شود. برای من، اما همین اندازه که به فکر اهالی هنر هستید، بسیار ارزشمند است و من نیز به سهم خودم از مسؤولان سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران تشکر میکنم.»
او اضافه کرد: «زمانی که شخصی به میانسالی میرسد، اساساً با گذشته خود زیاد زندگی میکند یا با آینده خود زیاد درگیر میشود و همینها باعث میشود تا در لحظه زندگی کردن را از یاد ببرد؛ اما برگزاری چنین مراسم میتواند این موضوع را برای ما تداعی کند که زندگی دو سؤال و دو معما بین تولد و مرگ است. باور کنید در شروع میانسالی تنها چیزی که میتواند این موضوع که انسان در لحظه زندگی میکند را به او یادآوری کند برگزاری چنین مراسمی است. بزرگترین هدیهای که من از این سالن با خود میبرم، این است که تعداد بسیاری از افراد برای شادمانی من زحمات بسیاری کشیدهاند و باید یاد بگیرم که در لحظه زندگی کنم.»
در ادامه، کیک تولد ۶۳سالگی امین تارخ با حضور خواهر و خواهرزادههایش، هنرمندان حاضر در نشست و هوادارانش بریده شد.
ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نقش امین تارخ در ارتقای بازیگری سینمای ایران/ موزه سینما نباید از حضور هنرمندان خالی باشد
- گنجینه امین تارخ و مازیار میری رونمایی میشود
- «ترانه تارخ»؛ پرترهای از زندگی امین تارخ/ عسگرپور: وجوه آموزشی تارخ فراتر از مرزهای خودمان بود/ اسعدیان: امین تارخ را زود از دست دادیم
- ناگریز از زندگی زیر تنها سقف امن/ نگاهی به فیلم «اجارهنشینها»
- به یاد هنرمندان درگذشته/ چشمهایی که در سال ۱۴۰۱ بسته شد
- مراسم خاکسپاری امین تارخ / گزارش تصویری
- امین تارخ درگذشت
- عرضه آنلاین فیلم کوتاه «خط ممتد» با بازی الناز شاکردوست
- مراسم تشییع پیکر محمدعلی کشاورز برگزار شد/ همیشه ماندگار
- آسیبشناسی آموزش بازیگری در ایران به روایت تارخ و همت
- مراسم ختم خشایار الوند / گزارش تصویری
- نقد و بررسی سریال “رهایم نکن” / گزارش تصویری
- گلایه امین تارخ از بیتوجهی به پیشکسوتان/ در ایران به محض پیر شدن، تو را دور میاندازند
- نظر امین تارخ درباره وضعیت امروز تلویزیون/ کمی ناامیدم
- تصویربرداری سریال «دستت را به من بده» از نیمه گذشت/ پخش از اول ماه رمضان
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





