برای اطلاع این بازیگر که احتمالا فرصت مطالعه ندارد، باید گفت براساس قوانین جاری کشور که در اغلب کشورهای دنیا رایج است، از آنجا که امکان حضور مردم در همه تصمیمگیریها و امور مختلف اجرایی وجود ندارد، معمولا ملتها، برای یک بازه زمانی مشخص، نهادی به نام دولت (با مدیریت ریاست جمهوری و یا نخستوزیر) به نمایندگی از سوی خود انتخاب کرده که آن دولت با اختیاراتی که از رای ملت بهدست آورده، نهادهای اجرایی را در امور مختلف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و… سامان میدهد و به جای مردم این امور را تعیین تکلیف و اجرا میکند. بر همین اساس برای اکران فیلمها، شورای ۹ نفره پروانه نمایش نیز از سوی سازمان سینمایی وزارت ارشاد همان دولتی تعیین شده که گویا همین خانم بازیگر نیز به آن رای داده است و در واقع براساس همان رای مردم اختیار تصمیمگیری دارد.
چنین ساختاری در سایر برنامهها و طرحها و پروژههای اجرایی نیز رایج است؛ فرضا نیازی نیست که برای تغییر زمان طرح ترافیک، همه ملت به نظرخواهی دعوت شوند و نهاد یا شورا و یا گروهی از سوی دولت منتخب مردم، برای آن تصمیم میگیرد یا برای اقلام واردات و صادرات، همه مردم به تصمیمگیری دعوت نمیشوند و همچنین جهت مثلا اهدای جایزه به همین خانم بازیگر، همه مردم به رایگیری دعوت نمیشوند بلکه هیئت داورانی تعیین و برنده جایزه را اعلام مینماید. البته اگر اعتراضها و انتقادات به جا و وارد، پاسخی در یک دولت نداشت، طبیعی است که پس از پایان یافتن بازه زمانی دولت فوق، ملت به دولتی دیگر رای بدهد و قس علیهذا.
با منطق این خانم بازیگر باید از این پس، صدور پروانه نمایش فیلمها به رفراندوم عمومی گذاشته شود! اصلا ۹۰-۲۸۰ نفر در مجلس چه حقی دارند که به جای ۸۰ میلیون تصمیم گرفته و قانون تصویب کنند؟! همه احکام قضایی هم به جای رای قاضی در رفراندوم عمومی تعیین شود! اصلا چه معنی دارد که یک نفر به عنوان داور درباره بازی پرسپولیس و استقلال نظر داده و یک طرف را برنده و طرف دیگر را بازنده اعلام نموده و دل میلیونها نفر طرفداران تیم بازنده را خون کند؟! اینجا هم باید رفراندوم عمومی برگزار شود!
به نظر میآید با همین گونه اظهارنظرات ناپخته و نسنجیده است که وضعیت سینمای ما به این شکل رقتانگیز درآمده است. شاید اگر حضرات بازیگر به جای این گونه اظهار نظرات، بیشتر به کار خود مشغول شده و لااقل بازیگری خود را از این حالت تئاتری قرن هجدهم درآورده و به روزتر میکردند، مورد استقبال قرار میگرفتند! ضمن اینکه مطمئن باشید اگر به رای عمومی بود، نه تنها فیلم مورد نظر این بازیگر بلکه حدود ۹۰ درصد از فیلمهای امثال این خانم بازیگر پروانه نمایش نمیگرفت، چراکه بر اساس آمار موجود و در واقع در رفراندومی غیررسمی، حدود ۹۶ درصد مردم ایران به این سینما رای منفی دادهاند، چون به تماشای آن نمیروند! پس اگر اعتراضی وارد باشد، به بقای این سینما علیرغم رای اکثریت قریب به اتفاق مردم ایران است و نه عدم صدور پروانه نمایش برای یک تصویر متحرک ضعیف که اساسا در حد و قواره سینما نیست!
لازم به ذکر است که ترانه علیدوستی بیش از یکسال پیش در واکنش به اظهارات محمدحسین لطیفی در توییتر نوشت: «لطیفی:”در مورد فیلم آقای کاهانی جمع نظرات این است که امکان اصلاح برای این فیلم وجود ندارد” منظور از جمع نظرات، نظر ۹ نفر است از طرف همه ملت.»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکاوی مستند «ترانه» در آینه روان، فلسفه و جامعه؛ از پیله تروما تا پرواز فردیت
- نقدی بر مستند گفتوگومحور از پگاه آهنگرانی؛ پرترهای در فضای بسته
- درباره بازیگران زن مولف سینمای ایران/ ترانه علیدوستی؛ آخرین بازیگر زن مولف
- سخنگوی قوه قضاییه در نشست خبری مطرح کرد؛ ترانه علیدوستی ممنوع از پرواز نیست
- رهایی در اوهام/ نگاهی به فیلم «تفریق»
- «تفریق»؛ به علاوه باران
- «تفریق» مانی حقیقی قاچاق شد
- ابد و صد روز/ نگاهی به فیلم «برادران لیلا»
- عرضه آنلاین «مطرب» و «مادر قلب اتمی»
- سوریایی کردن مهمترین رخداد سینمایی در ایران/ چند نکته درباره چهل و یکمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر
- حبیب رضایی و مهدی کوشکی از ترانه علیدوستی به قوه قضائیه شکایت کردند
- دلیل غیبت فرهاد اصلانی در جشنواره کن به روایت پیمان معادی
- در نشست خبری در جشنواره کن مطرح شد؛ از ماجرای «برادران لیلا» تا حواشی «شهرزاد»
- وراثت و جنسیت/ یادداشت منتقد اسکرین دیلی بر فیلم «برادران لیلا»
- نوید محمدزاده اجرای نمایش «گیاهخوار» را لغو کرد/ واکنش ترانه علیدوستی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





