داریوش یاری کارگردان سینما ضمن گلایه از وضعیت اکران عنوان کرد که این روزها تنها سلبریتی های دست به اسلحه در سینمای کمدی حمایت می شوند.
به گزارش سینماسینما، داریوش یاری کارگردان سینما درباره زمان اکران فیلم سینمایی «فصل شکار» بیان کرد: در حال حاضر مشغول مذاکره با پخشکننده هستیم تا در صورت امکان «فصل شکار» را در فصل زمستان به نمایش بگذاریم.
سینمای ایران چند سال پیش به وضعیت اکران خوبی رسیده بود.
وی با اشاره به وضعیت اکران در سینمای ایران گفت: سینمای ایران چند سال پیش به وضعیت اکران خوبی رسیده بود برای مثال زمانی که «ابد و یک روز» ساخته سعید روستایی و چند فیلم دیگر روی پرده رفتند به فیلم های جدی اجتماعی توجه شد و مخاطبانِ خسته از فیلم های دم دستی به سینماها کشیده شدند، اما متاسفانه این روزها اکران وضعیت مناسبی ندارد و تنها به برخی از فیلم های کمدی توجه می شود و مخاطب چندان حق انتخاب ندارد و سرخورده شده است.
یاری عنوان کرد: این روزها برخی از فیلم های خوب که حرفی برای گفتن دارند راهی گروه «هنر و تجربه» می شوند در حالی که برخی از سلبریتی های دست به اسلحه با ساخت فیلم های بامزه حمایت می شوند! البته من می پذیرم که ممکن است برخی از فیلم های کمدی خوب و خوش ساخت باشند اما سوالی که پیش می آید این است که آیا فقط باید به فیلم های کمدی توجه شود و ما فقط همین یک ژانر را داریم؟ متاسفانه این روزها به دفتر هر تهیه کننده ای که می رویم تنها به فیلمنامه های کمدی توجه می کند و معلوم نیست سهم موضوعات دیگر مانند فیلم های دفاع مقدس و اجتماعی چه می شود؟
این مستندساز اظهار کرد: در چنین شرایطی باید به صورت خودجوش به سمت ساخت فیلم های متفاوت برویم که در جامعه بحران زده اخلاقی ما که آلوده به دروغ، ریاکاری، بی اعتمادی و … شده است، این امر جای تعجب ندارد و گویا دولت هم این جریان را می پسندد چراکه با ساخت و تماشای فیلم های کمدی توسط مردم می تواند بگوید مردم ما شاد هستند و خنده در جامعه جریان دارد.
وی با اشاره به اکران «فصل شکار» اظهار کرد: با همه این اوصاف من امیدوارم با پیدا کردن یک پخش کننده خوب بتوانیم این اثر را به نمایش بگذاریم چرا که «فصل شکار» فیلمی مختص به جامعه ایرانی است و افراد می توانند خود را در آن ببینند.
یاری درباره دیگر فعالیت های خود مطرح کرد: گویا این روزها تلویزیون در نظر ندارد شروع به ساخت هیچ فیلم و سریالی کند زیرا زمانی که ما با مسئولان تلویزیون صحبت می کنیم مدام می گویند که بودجه ندارند از همین رو من و بسیاری از همکارانم بیکار شده ایم. به نظرم درایتی در مدیران ما وجود ندارد که تشخیص دهند چه کسی در چه حوزه ای تخصص دارد تا او را در تخصصش سر کار بگذارند.
کارگردان مستند «کربلا جغرافیای یک تاریخ» در پایان اظهار کرد: من احساس می کنم چیزی به نام مدیریت و برنامه ریزی در کشور ما وجود ندارد و افرادی که به سرعت به سِمَتی نایل می شوند به سرعت هم لابی های خود را تشکیل می دهند و به شایستگی های افراد توجه نمی کنند از همین رو تنها عده خاصی موفق می شوند که در این عرصه فعالیت داشته باشند. باید پرسید پس سهم بچه های فیلم کوتاه، مستند و … چه می شود؟ آیا فقط باید دوستان این مدیران در سینما فعالیت داشته باشند؟
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- امروز، روز ملی سینما نیست!
- خوابِ شیرینِ درختِ سیب های سرخ!/ نگاهی به فیلم «شور عاشقی»
- چاقوکشی برای رسیدن به حق!/ درباره لزوم فاصلهگذاری بین هنرمند و انسان خوب
- سینمای ایران از نفس افتاده است
- از تاریکی گفتن موجب روشنایی نمیشود/ سینمای ایران نیازمند فیلمهایی است با تم امید و جسارت
- واگذاری پلتفرمها به ساترا نتیجه ضعف ارشاد بود
- سادهانگاری؛ فصل مشترک مجموعههای تلویزیونی
- پخش سریال محرمی «در کنار پروانهها» از امشب از شبکه دو
- چرا سیاهنمایی کارِ سینمای ایران نیست
- سینمای ایران به هوای تازه نیاز دارد
- استقبال تماشاگران و منتقدین از یلدا در جشنواره ساندنس
- نکتههای گمشده سینمای ایران/ اهمیت دکور در سینمای دهه ۳۰ + ویدئو
- پوستر دوم فیلم سینمایی «لیلاج» رونمایی شد
- رونمایی از پوستر فیلمی با بازی مهران احمدی و حامد کمیلی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





