«قدیمیترین مجری ورزشی»، «قدیمیترین برنامه ورزشی»، «قدیمیترین برنامه هفتگی تلویزیون»؛ اینها نمونهای از عنوانهایی است که در مورد بهرام شفیع و برنامهاش (ورزش و مردم) به کار میبرند.
به گزارش سینماسینما ،شفیع را میتوان جانسختِ سیمای جمهوری اسلامی دانست. او از سال ۵۸ تا به حال پای ثابت تلویزیون است و به این راحتیها کم نمیآورد! حتی وقتی چندروز پیش گفته شد که قرار است از «ورزش و مردم» خداحافظی کند، باز هم ندا آمد که بهرام شفیع زنده است و میآید! آدم با دیدن او یاد ماندگاری میافتد؛ یاد آنهایی که هیچرقمه کوتاه نمیآیند. شفیع در سالهای اخیر سعی کرد با تغییر دکور و استفاده از مجریهای جوان و سیستم مدرن، برنامهاش را سرپا نگه دارد، اما خودش خوب میدانست که با فعالیت نسل جدید مجریهای ورزشی و ایدههای خلاقانهشان کار سختی پیش رو دارد. او در مورد رمز ماندگاری «ورزش و مردم» میگوید: «فکر میکنم مهمترین مسأله این باشد که ما توانستهایم درست کارمان را انجام بدهیم و هیچوقت از جناح خاصی پیروی نکردهایم. البته ایراداتی هم قطعا داریم، اما همیشه سعی کردهایم با مخاطبمان رو راست و صادق باشیم. برای همین هم مخاطبان این برنامه طی این سالها نهتنها کم نشده، بلکه بیشتر هم شدهاند.» او چندبار دست به مقایسه برنامهاش با «نود» زده؛ یکبار گفته است: «به نظر من برنامه ورزش و مردم از برنامه نود پرطرفدارتر است. این را از خودم نمیگویم، بلکه آمارها نشان میدهد. میان ما و برنامه نود به لحاظ مخاطب ۱۵ تا ۲۰ درصد اختلاف وجود دارد. ما سعی میکنیم به دور از هرگونه حاشیه و جنجال برنامهای مفید برای گروههای سنی مختلف و رشتههای متفاوت تولید کنیم.» یکبار دیگر هم اینطور قضاوت کرده است: «ما الان بعد از نود بهترین، پربینندهترین برنامه و پرمخاطبیم. منتها فرقهایی بین شبکه سه و یک وجود دارد. نود در شبکه سه پیامکهای فعالی دارد بهخاطر تبلیغات و مسائل بازرگانی، اما شبکه یک بسیار جدی است و اصلا شوخی هم ندارد. بیشترین اخبار از طریق این شبکه اعلام میشود.»
شهروند
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- مراسم ترحیم مرحوم بهرام شفیع / گزارش تصویری
- مرور خاطرات بهرام شفیع در برنامه «ورزش و مردم»
- مراسم تشییع پیکر بهرام شفیع / گزارش تصویری
- توصیف عزتالله ضرغامی از بهرام شفیع
- زمان و مکان تشییع پیکر بهرام شفیع مشخص شد
- خاطره شیطنت آمیز امیر مهدی ژوله از بهرام شفیع: آقا حلالم کنید!
- نوشته احساسی باران کوثری برای درگذشت بهرام شفیع
- بعد از چهل سال پخش مداوم هفتگی / بهرام شفیع از برنامه ورزش و مردم رفت
- بهرام شفیع:چرا شجریان و ناظری می توانند و من نه؟
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





