کارگردان فیلم «به وقت شام» گفت: این فیلم به لحاظ تکنیکی حاصل تجربه ۱۹ فیلمی است که نزدیک به ۴۰ سال برای ساخت آنها وقت گذاشتهام.
به گزارش سینماسینما، فیلم سینمایی «به وقت شام» آخرین ساخته ابراهیم حاتمیکیا پنجشنبه، ۱۳ اردیبهشت ماه با حضور کارگردان در سینما مهتاب و بهمن قزوین اکران شد. در ویژه برنامه اکران فیلم «به وقت شام» خانواده شهیدان مدافع حرم شهید «حمید سیاهکالی مرادی» و شهید «روحالله رحیمی» از تیپ فاطمیون از این فیلمساز تقدیر کردند.
حاتمیکیا با ابراز خوشحالی از حضورش در قزوین و اینکه قبلا در هیچکدام از سینماهای این شهر فیلمی را تماشا نکرده بود، خطاب به تماشاگران خود گفت: امیدوارم فیلم را بپسندید و اگر از آن راضی بودید تماشایش را به دیگران نیز توصیه کنید. من فارغ از محتوای فیلم یک فیلمسازم و میتوانم با تصویر حرف بزنم؛ «به وقت شام» به لحاظ تکنیکی حاصل تجربه ۱۹ فیلمی است که نزدیک به ۴۰ سال برای ساخت آنها وقت گذاشتهام.
این کارگردان خاطرنشان کرد: تنوع تصویری و تکنیکی فیلم گاه به علت دیده شدن محتوای آن نادیده گرفته میشود؛ با این حال من ادعا میکنم با تماشای این فیلم مخاطب غرق در سینما میشود.
حاتمیکیا در ادامه گفت: مطلب بعدی این است که من به عنوان ابراهیم حاتمیکیا با چنین تکنیکی چه حرفی برای گفتن دارم؛ که حاصل همه حرفهای من «به وقت شام» میشود.
وی با تقدیر از شهدای تیپ فاطمیون اظهار کرد: خانواده معظم شهدا که در این محفل تشریف دارند بدانند که من انگیزه اصلی خود را برای ساخت فیلم از این شهدا گرفتهام، شهدایی از تیپ فاطمیون که حماسههای بسیاری از آنها دیده شده است؛ اتفاقات عجیبی که امیدوارم عمر داشته باشم تا بتوانم از آن حرف بزنم. این بچههای مظلوم در شرایطی که مدافع و پشتوانهای نداشتند به خاطر غیرتی که دارند میروند در یک کشور دیگر و اینگونه برای دفاع از حریم اهلبیت به شهادت میرسند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یک یادداشت کوتاه برای مردی بزرگ/ آقای متوسلانی نازنین ۹۰ سالگیتان خجسته
- حاتم بخشیهایی که ابراهیم را از سینمای ایران گرفت
- آیا فیلم حاتمیکیا به جشنواره فجر میرسد؟
- روایتی نوین از ابراهیم حاتمیکیا؛ پروژه «موسی کلیمالله» چگونه به ابراهیم حاتمیکیا رسید؟
- صداوسیما به از کرخه تا راین هم رحم نکرد!
- حاتمیکیا چرا ساخت سریال «موسی(ع)» را پذیرفت؟
- فاشیسم، آرمانگرایی و پایگاه امنِ ایدئولوژی
- یادداشت حاتمی کیا در پی درگذشت نادر طالب زاده
- چرخشهای ناگهانی/ کوتاه درباره فیلم «شب طلایی»
- قصهی خانه مادربزرگ/نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- یک ریسک بزرگ/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- تکرار کلیشهها/ نگاهی به فیلم «شب طلایی»
- رونمایی از لوگو و تیزر فیلم سینمایی «شب طلایی»
- نمایش ۱۰ فیلم مرمت شده از گنجینه سینمای ایران در چهلمین جشنواره فیلم فجر
- نام فیلم پسرحاتمیکیا تغییر کرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند





