درام زندگینامهای «ترانه گرانیت» به کارگردانی پت کالینز که سال گذشته به عنوان نماینده ایرلند به اسکار ۲۰۱۸ معرفی شده بود در بخش مسابقه بینالملل جشنواره جهانی فیلم فجر رقابت میکند.
به گزارش سینماسینما، فیلم «ترانه گرانیت» محصول ۲۰۱۷ ایرلند، کانادا از جمله آثار حاضر در بخش مسابقه بینالملل سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر است.
درام زندگینامهای «ترانه گرانیت» به کارگردانی پت کالینز سال گذشته به عنوان نماینده رسمی سینمای ایرلند به بخش اسکار بهترین فیلم خارجیزبان معرفی شد.
کارگردان اثر؛ که زندگی جو هینی یکی از بزرگترین خوانندههای «سبک قدیمی» قرن بیستم را روایت می کند، زمانی که فیلمش به اسکار معرفی شد در سخنانی گفت: جو هینی هنوز یکی از خوانندههای بیهمتای دوران و سبک خودش است. فکر میکنم او از انتخاب چنین فیلمی به عنوان نماینده سینمای ایرلند در رقابت بینالمللی چون اسکار خیلی خوشحال میشد.
این فیلم که اولین نمایش جهانیاش را در جشنواره SXSW پشت سر گذاشت، در ساختارش از تصاویر مستند هینی هم بهره برده است.
«ترانه گرانیت» دومین فیلم بلند داستانی پت کالینز پس از درام «سکوت» (۲۰۱۲) است که به جشنواره فیلم دوبلین همان سال و جوایز فیلم و تلویزیون ایرلند ۲۰۱۳ راه پیدا کرد و موفقیتهایی را هم به دست آورد.
کالینز که فعالیتهای سینماییاش را از ۲۰۰۲ با مستندسازی آغاز کرد با فیلم جدیدش در سال ۲۰۱۷ به جشنوارههای فیلم گالوِی (که جایزه بهترین فیلمبرداری را در آن برنده شد) و هامبورگ رفت.
استیون دالتن منتقد «هالیوود ریپورتر» درباره درام یک میلیون و سیصد هزار یورویی «ترانه گرانیت» چنین نوشته است: «اگر آندری تارکوفسکی در مناطق روستایی ایرلند بزرگ شده بود، احتمالاً درام زندگینامهای زیبایی مانند این فیلم میساخت.»
داستان فیلم از این قرارست: جو هینی را خیلیها یکی از بزرگترین خوانندههای «سبک قدیمی» (یا در اصل sean nós) قرن بیستم میدادند؛ هنرمندی که در مناطق ساحلی و دورافتاده کانِمارا در استان گالوِی بزرگ شد و به خاطر استعدادش در هنر موسیقی بورسیه شد و در دوبلین تحصیل کرد. با این وجود، او به خاطر کمرویی تا دهه سوم زندگیاش اجرای عمومی نداشت. هینی در بزرگسالی زندگی پرفرازونشیبی داشت و برای دورههای بلندمدتی در لندن و گلاسکو، کارگری کرد و در طول این زمان بود که همسر و خانوادهاش را هم رها کرد اما پس از اینکه برای اجرا در جشنواره نیوپورت فوک سال ۱۹۶۵ در رود آیلند دعوت شد در آمریکا مستقرو پس از دربانی در نیویورک سیتی به عنوان معلم دانشکدهای در ایالت کِنِتیکِت مشغول به کار شد.
سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۹ تا ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ (۳۰ فروردین تا ۷ اردیبهشت ۱۳۹۷) به دبیری سیدرضا میرکریمی در تهران برگزار میشود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آزمونی جدی و نگاهی رو به آینده
- تأملی بر حضور نوری بیلگه جیلان در جشنواره جهانی فیلم فجر؛ داور غایب
- جشنواره جهانی فیلم فجر۴۳؛ در ایستگاه پایانی «درس آموختهها» بهترین فیلم شد/ جایزه ویژه داوران به کارگردان ژاپنی رسید
- نقدی بر فیلمهای کوتاه باکس شیراز در جشنواره جهانی فیلم فجر
- معرفی داوران چهار بخش جشنواره جهانی فیلم فجر
- چهل و سومین جشنواره جهانی فیلم فجر؛ آثار بخشهای چشمانداز و زیتون شکسته معرفی شدند
- برنامه نشستهای چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر منتشر شد
- جشنواره جهانیِ فیلم فجر در شیراز؛ جشنواره ثبات میخواهد
- اعلام آثار راهیافته به ۲ بخش جشنواره جهانی فیلم فجر
- اولین نمایش «مرد خاموش» در ایران؛ تیزر رونمایی شد
- داوران ایرانی معرفی شدند؛ افتتاح جشنواره جهانی فیلم فجر با فیلمی از عباس کیارستمی
- معرفی فیلمهای ایرانی حاضر در جشنواره جهانی فیلم فجر
- تاکستان بی ثمر /درباره تعدد جشنواره های سینمایی که هیچ کارکردی ندارند
- دبیر جشنواره جهانی فیلم فجر مطرح کرد: نوری بیلگه جیلان در تیم داوری/ حضور ۸ فیلم ایرانی در بخش رقابتی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





