اولین چیزی که نظر من را جلب کرد این بود که کار کمدی بود و به قول شما در یک فضای شیرینی می گذشت. با توجه به این که فیلم سینمایی اول من هم کمدی بود خیلی دوست داشتم که سریال کمدی هم بسازم و این باعث شد طرح اولیه که متعلق به آقای سهراب پور بود را دوست داشتم و می دانستم قابلیت این را دارد که من بخواهم روی آن کار کنم.
اتفاقا علاقه به تجربه کردن ژانرهای مختلف را در فیلمسازی دارم. از ابتدا هم هدفم این بود که مثل خیلی از کارگردان ها در ژانر اجتماعی کار کنم. چون به لحاظ هنری به این نوع فیلم ها توجه بیشتری می شود؛ چه در جشنواره ها و چه در بین بچه های سینما. اما به صورت خیلی اتفاقی فیلم اولم در ژانر کمدی پیشنهاد شد و آن را ساختم و وقتی دیدم که فیلم خوبی از آب درآمد خواستم که این ژانر را ادامه بدهم. اما مصمم هستم که ژانرهای دیگر را هم تجربه کنم.
در این مورد نمی توانم نظر قطعی بدهم و باید منتظر واکنش مخاطب بمانیم. اما همه تلاشمان را کردیم تا در زمان کمی که برای مراحل مختلف ساخت این سریال داشتیم، کاری بسازیم که مخاطب دوست داشته باشد و برایش اتفاق خوبی بیفتد.
به هر حال هر کاری که ساخته می شود رگه هایی از مضامین اجتماعی خواهد داشت. اما در مورد این سریال من سعی نکردم هیچ مضمونی را پررنگ تر کنم. در مورد کانسپت اصلی مواجهه یک خانواده مثل همه خانواده های دیگر با بی پولی که مقطعی با آن درگیر می شود واین بی پولی و نحوه برخورد این خانواده با این مساله را با این مقطع از زندگی شان مطرح می کنیم.
بله تقریبا بازیگران همان افرادی هستند که از ابتدا مدنظر داشتیم و به آنها فکر کرده بودیم. البته با برخی از این بازیگران قبلا کار نکرده بودم و نخستین تجربه همکاری مان بود.
خوشبختانه با مشکلی رو به رو نبودیم و چند بار هم سر صحنه همگی تست دادیم. امیر نوری هم بعد از حدود ۱۰ روز که از ما جدا شده بود و خارج از کار ما کرونا گرفته بود. آقای ژوله هم مشکوک به کرونا بود که تست داد و منفی شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال





